Ο Μαξ Σμέλινγκ ανακηρύχθηκε το 1930 ο πρώτος και μέχρι σήμερα μοναδικός Γερμανός παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία βαρέων βαρών. Ωστόσο, για να νικήσει τον Τζακ Σάρκι χρειάστηκε μεγάλη δόση τύχης.
Για τον Μαξ Σμέλινγκ, αυτή η στιγμή ήταν κάθε άλλο παρά θριαμβευτική.
Όταν ο «Μαύρος Ουλάνος του Ρήνου» αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών τη νύχτα της 12ης προς την 13η Ιουνίου 1930, πριν από 96 χρόνια, στο Yankee Stadium της Νέας Υόρκης, η τύχη συνέβαλε σημαντικά. Ο 29χρονος Γερμανός βρισκόταν ήδη πολύ πίσω στους πόντους, όταν ο αντίπαλός του Τζακ Σάρκι τον έριξε στο έδαφος με ένα χτύπημα κάτω από τη ζώνη και, ως εκ τούτου, αποκλείστηκε στον τέταρτο γύρο.
Ο Σμέλινγκ ανακηρύχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής, αλλά έπρεπε να αντέξει και πολλή χλεύη. Ο κάτοχος του Νόμπελ Ειρήνης και δημοσιογράφος Καρλ φον Όσιετσκι περιέγραψε αργότερα την εμφάνισή του στο περιοδικό Weltbühne ως καθόλου παγκόσμια πρωταθλητική.
Ο Σμέλινγκ υπερασπίζεται τον τίτλο
«Υπάρχει μια περίεργη ασυνέπεια στο γεγονός ότι ο ηττημένος έφυγε με τα πόδια του, ενώ ο νικητής, ο οποίος δεν τα πήγε καλά ούτε στους τέσσερις γύρους, έπρεπε να μεταφερθεί μισολιπόθυμος στο φορείο», σχολίασε ο φον Όσιετσκι.
Μία φορά ο Σμέλινγκ κατάφερε να υπερασπιστεί με επιτυχία τον τίτλο του. Τον Ιούλιο του 1931, στο Κλίβελαντ, νίκησε τον Αμερικανό Γιανγκ Στρίμπλινγκ με τεχνικό νοκ-άουτ στον 15ο γύρο.
Λίγο λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, στη Νέα Υόρκη, έλαβε χώρα η ρεβάνς εναντίον του Σάρκι, και πάλι η αναμέτρηση κατέληξε σε μια σκανδαλώδη απόφαση. Αυτή τη φορά ο Σμέλινγκ ήταν ο καλύτερος πυγμάχος για 15 γύρους, αλλά ο Σάρκι ανακηρύχθηκε νικητής στους πόντους. Ο Σμέλινγκ έχασε τον τίτλο του.
Παρ’ όλα αυτά, ο εκπαιδευμένος έμπορος έλαβε το εντυπωσιακό ποσό των 700.000 δολαρίων για τον δεύτερο αγώνα εναντίον του Σάρκι. Ο Σμέλινγκ, που γεννήθηκε στο Klein-Luckow στην Uckermark, ήταν αρκετά γνωστός στην Αμερική, όπου είχε βρει το αθλητικό του σπίτι από το 1927. «Παρέδωσε τον τίτλο του γερμανικού πρωταθλητή για να περιποιηθεί το τραυματισμένο του χέρι για χάρη των αμερικανικών δολαρίων», έγραψε ο Erich Kästner.
Η προπαγάνδα των Ναζί εκμεταλλεύτηκε τον θρίαμβο του Σμέλινγκ
Η θρυλική φήμη του Σμέλινγκ στη Γερμανία δεν οφείλεται όμως πρωτίστως στους αγώνες εναντίον του Σάρκι. Μάλλον η εντυπωσιακή επιτυχία του στον προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στις 19 Ιουνίου 1936 εναντίον του φαινομενικά ανίκητου Τζο Λούις, επίσης στο Yankee Stadium, μετέτρεψε τον σταρ σε είδωλο.
Ο θρίαμβος του Σμέλινγκ, που ταίριαζε απόλυτα στη ρατσιστική κοσμοθεωρία της ναζιστικής προπαγάνδας, αξιοποιήθηκε αναλόγως. «Ήταν μια γερμανική νίκη», ανακοίνωσε ο Γιόζεφ Γκέμπελς, και η εφημερίδα Berliner Lokalanzeiger έγραψε στον τίτλο: «Ο Φύρερ συγχαίρει τον Σμέλινγκ». Ο εν λόγω Αδόλφος Χίτλερ έστειλε λουλούδια στη σύζυγο του Σμέλινγκ.
Το γεγονός ότι η καλή φήμη του Σμέλινγκ διατηρήθηκε και στη μεταπολεμική περίοδο οφειλόταν στο ότι αντιμετώπισε την εκμετάλλευση της φήμης του με σχετική επιφύλαξη. Ο Σμέλινγκ ευχαρίστησε μεν τον λαό και τον Φύρερ, αλλά δεν άφησε την εκμετάλλευση να ξεπεράσει ένα ορισμένο όριο: δεν εντάχθηκε στο ΝΣΔΑΠ, διατήρησε τον εβραίο μάνατζέρ του Τζο Τζέικομπς, αρνήθηκε μάλιστα και μια τιμητική διάκριση από τον Χίτλερ. «Είμαι μποξέρ, όχι πολιτικός», ήταν μια από τις πιο διάσημες φράσεις του.
Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ο Σμέλινγκ πρόσφερε μάλιστα ενεργή βοήθεια σε θύματα του καθεστώτος Χίτλερ: το 1938, κατά τη διάρκεια των Νοεμβριανών Πογκρόμ, έκρυψε δύο εβραίους εφήβους στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του και τους βοήθησε έτσι να διαφύγουν. Αυτό έγινε γνωστό μόλις το 1989, όταν οι αδελφοί που σώθηκαν μίλησαν στις ΗΠΑ.
Ο δεύτερος αγώνας εναντίον του Λούις διήρκεσε μόλις δύο λεπτά
Ο δεύτερος αγώνας μεταξύ του Σμέλινγκ, σήμερα μέλους του «Hall of Fame του γερμανικού αθλητισμού», και του Λούις, στον οποίο τον Ιούνιο του 1938 διακυβευόταν ο παγκόσμιος τίτλος, διήρκεσε μόλις λίγο περισσότερο από δύο λεπτά. Ο Σμέλινγκ δεν είχε καμία ελπίδα, καθώς ο Λούις είχε πλέον εξελιχθεί σε έναν ώριμο αθλητή παγκόσμιας κλάσης. Κανείς δεν θα μπορούσε να νικήσει τον πατέρα του εκείνη την ημέρα, όπως είπε αργότερα ο γιος του Λούις στον Σμέλινγκ – ο οποίος είχε γίνει φίλος με τον αντίπαλό του.
Μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ, ο Σμέλινγκ έδωσε ακόμη έναν αγώνα, τον οποίο έχασε στα σημεία το 1948 από τον Ρίτσαρντ Βοφτ από το Αμβούργο.
Μαζί με τη σύζυγό του, τη γερμανο-τσεχική ηθοποιό Άννι Όντρα, εγκαταστάθηκε στο Βέντσεντορφ κοντά στο Αμβούργο. Εκεί πέθανε το 2005, σε ηλικία 99 ετών, ο άνδρας από τη φήμη του οποίου προσπαθούν να επωφεληθούν μέχρι σήμερα όλοι οι Γερμανοί βαρέων βαρών – στην κηδεία του παρευρέθηκαν, εκτός από τους μεγάλους του μποξ Χένρι Μάσκε και Βλαντιμίρ Κλίτσκο, επίσης ο Ούβε Ζέλερ και ο Φραντς Μπεκενμπάουερ.
Ο θρυλικός πρωταθλητής της Γερμανίας, ο οποίος ήταν εξίσου λατρευτός, βρήκε την τελευταία του κατοικία στο γειτονικό Hollenstedt.
