Na de blessure van Ismael Saibari komt onder andere Brahim Diaz op de voorgrond.
Hij was niet echt in de stemming om te vieren; een korte blik op het gezicht van Ismael Saibari was daarvoor genoeg. Terwijl zijn teamgenoten na de 3-0-overwinning op Canada naar de supporterstribune renden, sloop de toekomstige Bayern-speler langzaam achter hen aan. Zijn gekneusde dij liet waarschijnlijk niet veel meer toe.
De WK-achtste finale in Houston had voor Saibari slechts 20 minuten geduurd; daarna kon hij vanwege een dijblessure – waarschijnlijk opgelopen tijdens een duel met centrale verdediger Moise Bombito – niet meer verder spelen. Op het veld trok hij gefrustreerd zijn shirt over zijn hoofd, even later begroef hij zijn gezicht op de bank in het FIFA-shirt. Omdat hij vermoedde dat dit het einde van zijn WK zou kunnen betekenen? Er is nog geen diagnose bekend voor de 25-jarige aanvaller. Maar zowel Marokko als FC Bayern maken zich zorgen.
Bij afwezigheid van deze sleutelspeler – Saibari scoorde in alle drie de groepswedstrijden en daarnaast in de zestiende finale tegen Nederland tijdens de strafschoppenserie – moeten nu anderen het voortouw nemen. Deze keer was het middenvelder Azzedine Ounahi die de wedstrijd besliste tegen de dapper strijdende en lange tijd moeilijk te verslaan Canadezen. Met twee weloverwogen en nauwkeurig geplaatste schoten zorgde hij voor de eerste twee doelpunten en daarmee voor de beslissing.
Ook Brahim Diaz liet zich weer van zijn beste kant zien; in de schaduw van de 50-miljoen-transfer van Saibari bleef hij ook in zijn 31e interland voor Marokko ongeslagen. De levendige technicus van Real Madrid leverde twee assists tegen Canada; in het hele toernooi staat hij al op vier assists. „Ik ben erg blij met alles wat ik bijdraag en hoe ik mijn teamgenoten help”, vertelde de 26-jarige glimlachend, waarna hij plichtsgetrouw toevoegde: „Het belangrijkste is wat we als team bereiken.”
Dit is de eerste keer dat het team de kwartfinale heeft bereikt, voor de tweede keer op rij na het WK 2022. En in tegenstelling tot in Qatar wacht titelkandidaat Frankrijk deze keer niet pas in de halve finale, maar al in de kwartfinale in Boston. Of hij, gezien de 0-1-nederlaag tijdens het vorige toernooi, behoefte heeft aan revanche? “Ik praat niet graag over revanche, want zo ben ik niet”, legde Diaz uit. “Ik ben een bescheiden kerel en wil met beide benen op de grond blijven staan.”
En toch werkt de bescheiden rechtsbuiten aan het voortzetten van zijn geweldige reeks, of dat nu met of zonder Saibari is. “Ik vind de steun en de liefde die ik sinds mijn komst uit heel Marokko heb gekregen gewoonweg ongelooflijk.” In 2021 debuteerde Diaz nog voor Spanje, toen een U21-selectie vanwege coronamaatregelen de sterren moest vervangen in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Litouwen (4-0). Diaz scoorde toen en stapte kort daarna toch over naar de Marokkaanse voetbalbond. 31 wedstrijden, 14 doelpunten en geen enkele nederlaag later heeft hij absoluut geen spijt van die stap – ondanks de rumoerige finale van de Afrika Cup tegen Senegal, toen hij jammerlijk faalde vanaf de strafschopstip.
Het heet nu WK, en het heet Frankrijk. Dit Marokkaanse elftal is moeilijk te verslaan; tegen Canada volstond zelfs een prestatie die voor verbetering vatbaar was, maar tegen Frankrijk zal dat er waarschijnlijk anders uitzien.
