Het kortstondige verblijf van Nicolas Jackson bij FC Bayern duurde negen maanden. Hoewel de Senegalese international op de een of andere manier niet paste in het voetbal van Kompany, deed hij zijn werk goed.
Terwijl de eveneens vertrokken Leon Goretzka en Raphael Guerreiro hun definitieve sportieve afscheid van FC Bayern mochten nemen met korte optredens op het veld, zat Nicolas Jackson tijdens de 3-0-overwinning in de DFB-Pokal-finale tegen VfB Stuttgart de hele wedstrijd op de bank. De 24-jarige kwam, net als Min-Jae Kim en Sapoko Ndiaye, niet in actie.
Het was het anonieme einde van een speler die drie kwart jaar eerder onder veel bombarie naar München was gekomen. Na de verkoop van Kingsley Coman had Bayern dringend nog een aanvallende speler nodig. Er werd heen en weer gepraat tussen Chelsea, de thuisclub van Jackson, en Bayern. De transfer leek af te springen, maar ging op de laatste dag van de zomerse transferperiode toch door, voor een huurbedrag van 16,5 miljoen euro.
Een forse prijs voor één seizoen, waarbij bovendien nog het salaris moet worden meegerekend. Aan de andere kant moet worden opgemerkt dat Jackson zijn rol over het algemeen heeft vervuld, wat nooit een gemakkelijke taak was. Harry Kane verdringen als centrale spits? Onmogelijk! Uitwijken naar de vleugel voor Luis Diaz? Niet optimaal, want dat is niet Jacksons beste positie. Er restte hem alleen de rol van joker, die hij meestal met verve vervulde.
Koude start, Afrika Cup, rode kaart en uiteindelijk weinig vertrouwen
Eerlijk gezegd moest Jackson een koude start maken, aangezien hij pas arriveerde toen het seizoen al begonnen was. Uiteindelijk stond hij in 34 competitiewedstrijden op het veld, maar slechts 16 keer minstens 25 minuten. Jacksons statistieken: behoorlijk – elf doelpunten en vijf assists zijn, gezien zijn beperkte speeltijd, volkomen acceptabel. Hij scoorde acht keer in de Bundesliga en drie keer in de Champions League.
Het hadden misschien nog meer wedstrijden en doelpunten kunnen zijn, maar in de winter ontbrak de spits vanwege zijn deelname aan de Afrika Cup. Hij triomfeerde met Senegal, voordat de titel later werd geannuleerd. En een rode kaart bij de 1-1 in Leverkusen kostte Jackson nog twee wedstrijden; zo lang werd hij geschorst voor zijn overijverige overtredingen.
Toen het er in de Champions League om spande, vertrouwde trainer Vincent Kompany Jackson niet. Tegen Real Madrid bracht hij hem twee keer niet in, in Parijs kwam hij bij een 4-5 achterstand in de 90e minuut in, in de terugwedstrijd in de 79e minuut en ondanks dat er twee doelpunten nodig waren pas na Kim en Alphonso Davies. Daaraan kan hebben bijgedragen dat de spits weliswaar kwaliteiten bezit, maar andere dan die nodig zijn voor de speelstijl van Kompany. Jackson is eerder een counter- dan een combinatiespits, zijn technische vaardigheden zijn beperkt.
Al vrij snel werd duidelijk dat de Münchenaren de overeengekomen koopoptie van 65 miljoen euro niet zouden lichten. Dat is simpelweg te veel geld voor een speler die geen kans maakt op een basisplaats. Dus keert Jackson na zijn WK-deelname voorlopig terug naar Chelsea FC. Of hij daar blijft of wordt doorverkocht? Dat is niet de zorg van de recordkampioen. Jackson nam op zijn beurt als aandenken aan zijn tijd in München een oversized witbierglas mee uit de Allianz Arena na de laatste speeldag.
