Ο «Prince» Naseem Hamed κατάφερε να αναδειχθεί από μια οικογένεια εργατών σε παγκόσμιο αστέρι του μποξ. Ωστόσο, την ραγδαία άνοδό του ακολούθησε και ένα αρκετά απότομο τέλος στην καριέρα του.
Ήταν ένας από τους πιο λαμπερούς πυγμάχους της εποχής του – και πριν από 31 χρόνια σήμερα απέδειξε εντυπωσιακά τι είχε μέσα του.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 1995, ο Prince Naseem Hamed κατέκτησε στο Κάρντιφ τον παγκόσμιο τίτλο WBO στην κατηγορία φτερού από τον τοπικό ήρωα της Ουαλίας, Steve Robinson. Σε νεαρή ηλικία, μόλις 21 ετών, ο Βρετανός αναδείχθηκε τότε πρωταθλητής και ένας από τους πιο δημοφιλείς αθλητές της χώρας του.
Η ιστορία της ζωής του Χαμέδ, η οποία έχει πλέον απαθανατιστεί και σε ταινία, έχει όμως και τις σκοτεινές της πλευρές.
«Prince» Naseem: Επαγγελματίας στα 18 – Τρία χρόνια αργότερα παγκόσμιος και ευρωπαϊκός πρωταθλητής
Οι συνθήκες για μια παγκόσμια καριέρα δεν ήταν αρχικά ιδιαίτερα ευνοϊκές για τον Hamed. Ως γιος μιας οικογένειας με καταγωγή από την Υεμένη, μεγάλωσε πάνω από ένα μικρό μαγαζάκι στη γειτονιά Wincobank της πόλης Σέφιλντ.
Αφού ο πατέρας του τον εισήγαγε στην πυγμαχία ήδη από την ηλικία των επτά ετών, δεν άργησε να αναδειχθεί ο Χάμεντ σε ένα από τα πιο υποσχόμενα ταλέντα του αθλήματος. Στα 18 του έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην κατηγορία των μύγας και μόλις δύο χρόνια αργότερα αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης στην κατηγορία των μπαντάμ.
Το προσωρινό αποκορύφωμα της ραγδαίας ανόδου του στην παγκόσμια ελίτ ήρθε με τον θρίαμβο επί του Ρόμπινσον: ο Χαμέδ κυριάρχησε στον αντίπαλό του, τον έριξε δύο φορές στο έδαφος και σφράγισε έτσι μια αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων σε αυτή την κατηγορία βάρους.
Ακολούθησε μια λαμπρή περίοδος στη δεκαετία του 1990, κατά την οποία ο Χαμέδ κατείχε αρκετούς παγκόσμιους τίτλους στην κατηγορία φτερού και κατάφερε να εμφανιστεί σε πολλά εξώφυλλα περιοδικών χάρη στο στυλ του ως αριστερόχειρας με εξαιρετική δύναμη νοκ-άουτ.
«Ήταν ο μοναδικός» – Ένα πρότυπο με επιρροή σαν τον Άλι
Λόγω της καταγωγής του και των επιτυχιών του, ο Χαμέδ έγινε γρήγορα πρότυπο για την ασιατική μειονότητα στη Μεγάλη Βρετανία. «Πραγματικά δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που να εκπροσωπούν τον πολιτισμό μας στη μεγάλη οθόνη, δεν είναι παρόντες στο ραδιόφωνο και σίγουρα όχι στον αθλητισμό», δήλωσε ο σκηνοθέτης Ρόουαν Αθάλε, σκηνοθέτης της βιογραφικής ταινίας για τον Χαμέδ «Giant», αξιολογώντας την πολιτιστική σημασία του πρωταγωνιστή του: «Δεν ήταν ο επόμενος – ήταν ο μοναδικός. Σήμαινε πάρα πολλά για πάρα πολλούς ανθρώπους.»
Και ο Αμέρ Καν, ο οποίος προπονούταν μαζί με τον Χαμέδ υπό την καθοδήγηση του προπονητή Μπρένταν Ίνγκλ, θυμήθηκε το ακατέργαστο ταλέντο του Χαμέδ: «Όταν παρακολουθούσες τον Ναζ, ήταν απολύτως φαινομενικός. Αντί να κοιτάμε τον καθρέφτη κατά τη διάρκεια της προπόνησης, ο Μπρένταν έλεγε πάντα ότι έπρεπε να παρατηρούμε τον Ναζ στο ρινγκ. Μόνο παρακολουθώντας τον, μπορούσες να μάθεις απίστευτα πολλά. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανείς που να τον πλησιάζει. Ο Ναζ είχε τον κόσμο στα πόδια του.»
Θυμήθηκε επίσης μια συμβολική στιγμή που ανέδειξε τη λάμψη του Χαμέδ. «Μια μέρα γύρισα από το σχολείο και έτρεξα στο γυμναστήριο. Είδα μια μπλε BMW παρκαρισμένη έξω, μπήκα μέσα – και ο Ντέιβιντ Μπέκαμ περίμενε να συναντήσει τον Ναζ. Άφησε τον Ντέιβιντ Μπέκαμ να περιμένει. Τόσο μεγάλη ήταν η επιρροή του», είπε ο Khan.
Ο διευθυντής του HBO, Lou DiBella, συνέκρινε κάποτε την επιρροή του Hamed ακόμη και με εκείνη του Muhammad Ali και υποστήριξε ότι ο Hamed «άλλαξε την πυγμαχία» και «επαναπροσδιόρισε τον πυγμάχο ως σόουμαν και διασκεδαστή».
Μια ήττα που σφράγισε το τέλος της καριέρας του
Όμως, όσο γρήγορα η καριέρα του Πρινς Νασίμ έφτασε στην κορυφή, τόσο νωρίς και αθόρυβα τελείωσε και πάλι. Για δέκα χρόνια (1992 έως 2002) οι οπαδοί μπορούσαν να θαυμάζουν τις θεαματικές εμφανίσεις του στο ρινγκ, όπου κάποτε έμπαινε τρέχοντας πάνω σε ένα ιπτάμενο χαλί ή εκτοξευόταν με ένα άλμα πάνω από το ανώτερο σχοινί του ρινγκ.
Στις 7 Απριλίου 2001, η μέχρι τότε αήττητη σειρά νικών του σόουμαν έφτασε στο τέλος της. Στο Λας Βέγκας, ο Χαμέδ αντιμετώπισε τον Μεξικανό Μάρκο Αντόνιο Μπαρέρα, ο οποίος, ως πολυπρωταθλητής WBO στην κατηγορία σούπερ-μπάνταμ, είχε ανέβει κατηγορία για αυτόν τον αγώνα και είχε προετοιμαστεί εντατικά. Στη μάχη για τον παγκόσμιο τίτλο της IBO, ο Μπαρέρα κατάφερε να αποφύγει το αριστερό γάντζο του Χαμέδ και να επιτύχει επανειλημμένα δικά του χτυπήματα.
Ο Χαμέδ, ο οποίος αγωνιζόταν χωρίς δική του άμυνα, ηττήθηκε τελικά ομόφωνα στους πόντους. Ωστόσο, μέχρι σήμερα ο αγώνας αυτός παραμένει ο πιο επιτυχημένος αγώνας στην κατηγορία φτερού στις ΗΠΑ, με 310.000 αγορές pay-per-view.
Τον Μάιο του 2002, ο Ναζ επέστρεψε για τελευταία φορά στο ρινγκ και νίκησε τον Ισπανό πρωταθλητή Ευρώπης Μανουέλ Κάλβο ομόφωνα στους πόντους. Παρόλο που ο Χαμέδ και η ομάδα του ανακοίνωσαν μια γρήγορη επιστροφή, αυτό δεν επρόκειτο να συμβεί. Ωστόσο, επιβεβαίωσε επίσημα την αποχώρησή του από τον αθλητισμό πολύ αργότερα, αναφέροντας ως λόγο τους πολυάριθμους τραυματισμούς και τις χειρουργικές επεμβάσεις στο χέρι του.
Αφαίρεση του τίτλου του ιππότη: Ένα σκάνδαλο που επισκιάζει μια λαμπρή καριέρα
Σε ηλικία μόλις 28 ετών, ο σούπερσταρ είχε χάσει όλους τους παγκόσμιους τίτλους. Το 2006 ακολούθησε τελικά το επόμενο χαμηλό σημείο, αφού ο Χαμέδ καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκιση και τέσσερα χρόνια χωρίς άδεια οδήγησης.
Ο λόγος: ο Πρινς Νασίμ ξεκίνησε μια προσπέραση με ταχύτητα 145 χλμ./ώρα και συγκρούστηκε με ένα άλλο αυτοκίνητο. Ο οδηγός υπέστη σοβαρά τραύματα, ενώ ο Χαμέδ εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος. Η καταδίκη κόστισε στον πυγμάχο και τον τίτλο του ιππότη, ο οποίος του αφαιρέθηκε την ίδια χρονιά.
Τα τελευταία χρόνια, ο Χαμέδ, ο οποίος εν τω μεταξύ έχει πάρει πολύ βάρος, έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη δημόσια ζωή. Πριν από μερικά χρόνια, έκαναν πρωτοσέλιδα οι φήμες για μια άσχημη ενδοοικογενειακή διαμάχη σχετικά με χρήματα και την κληρονομιά της αποθανούσας μητέρας του – η οποία φέρεται να συνέβαλε στα σωματικά του προβλήματα.
«Είναι τραγικό – θα μπορούσε να είχε πετύχει ακόμα περισσότερα»
Παρά τις περιπέτειες και τα σκάνδαλα γύρω από τον Χαμέδ, τα τελευταία χρόνια έχουν ξαναέρθει στο προσκήνιο οι θετικές πτυχές της κληρονομιάς του. Το 2015 εισήχθη στο Διεθνές Πάνθεον της Πυγμαχίας και το 2019 του απονεμήθηκε από το περιοδικό «The Ring» ο τιμητικός τίτλος στην κατηγορία φτερού. Στα μάτια πολλών ειδικών και μέσων ενημέρωσης, ο πατέρας δύο γιων – οι οποίοι επίσης δοκίμασαν τις δυνάμεις τους ως πυγμάχοι – θεωρείται μέχρι σήμερα ένας από τους καλύτερους πυγμάχους της εποχής του.
«Πέτυχε περισσότερα από σχεδόν οποιονδήποτε άλλο – και είναι τόσο τραγικό, γιατί θα μπορούσε να είχε πετύχει ακόμα περισσότερα», δήλωσε ο σκηνοθέτης Αθάλε για τον 52χρονο σήμερα «Prince» Νασίμ Χαμέδ. Παρ’ όλα αυτά, ο δημοσιογράφος του ESPN Νταν Ραφαέλ έγραψε για τον σούπερ σταρ του μποξ: «Ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες του αθλήματός του – γέμιζε τα στάδια πριν καν καθοριστεί ο αντίπαλός του.»
«Νομίζω ότι, κατά καιρούς, ήταν ο πιο συναρπαστικός πυγμάχος με τον οποίο είχα ποτέ να κάνω», αναπολούσε κάποτε ο προμοτέρ του μποξ Φρανκ Γουόρεν την καριέρα του Χάμεντ και πρόσθεσε: «Στην αρχή της καριέρας του θα μπορούσε να είχε γίνει ένας από τους μεγάλους πυγμάχους. Αλλά αυτό χάθηκε όταν δεν αγωνιζόταν τόσο τακτικά όσο έπρεπε και όταν έπαιρνε συντομότερους δρόμους στην προπόνηση. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, απλά δεν του πήγαινε πια.»
