Στην Ιταλία, ο νέος τεχνικός διευθυντής, Πάολο Μαλντίνι, σκέφτεται μεγαλόπνοα — και σκέφτεται τον Πεπ Γκουαρδιόλα ως προπονητή της εθνικής ομάδας. Θα πετύχει αυτό; Άλλωστε, ο ίδιος θέλει να κάνει ένα διάλειμμα μετά τη θητεία του στη Μάντσεστερ Σίτι. Και αυτό δεν είναι το μόνο εμπόδιο.
Τα ονόματα και η νοσταλγία δεν είναι πάντα χρήσιμα. Αυτό ισχύει κυρίως σε εκείνες τις φάσεις όπου ζει κανείς στον υποθετικό χρόνο – όπως η Ιταλία εδώ και δώδεκα χρόνια, από τότε που συμμετείχε για τελευταία φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Τώρα, λοιπόν, ο Πάολο Μαλντίνι καλείται να φέρει ξανά τον αέρα της παγκόσμιας κυριαρχίας στην «Αζουρμπλάου».
Έτσι αποφάσισε ο νέος πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Τζιοβάνι Μαλάγκο, ο οποίος εξελέγη στο αξίωμα μόλις πριν από λίγες εβδομάδες. Τουλάχιστον, η Federazione Italiana Giuoco Calcio, εν συντομία FIGC, έχει πλέον ξανά τοποθετήσει ονόματα σε σημαντικές θέσεις, οι οποίες παρέμεναν κενές μετά την τρίτη συνεχόμενη καταστροφική αποτυχία στα πλέι-οφ: ο Μαλντίνι ανήκει στην κορυφαία κατηγορία της λατρείας των ηρώων του ιταλικού «καλτσίο», μια κατηγορία στην οποία ποτέ δεν έβαλε φρένο καμία ομάδα.
Για τον Μαλντίνι, η Ομοσπονδία αλλάζει ριζικά
Ο αιώνιος αρχηγός της Μίλαν και ο αρχηγός όλων των Τίφοσι. Από τον Τσεζάρε, στον Πάολο, μέχρι τον Ντάνιελ: μια δυναστεία με ακεραιότητα, όπως αυτή των Αγνέλι – μόνο που αυτή βρίσκεται στο γήπεδο. Φυσικά, δεν έφταιγε για το μοναδικό «σκάνδαλο» της καριέρας του – για την εκρηκτική παραφροσύνη που η κομψότητά του δεν απέσπασε ποτέ το Ballon d’Or. Ήταν πάντα ένα από τα σπάνια είδη χωρίς όνομα και επώνυμο, ήταν πάντα η συμβίωση «Paolomaldini», γιατί έτσι ταίριαζαν μεταξύ τους.
Τώρα, λοιπόν, ο Paolomaldini αναλαμβάνει την περίπλοκη κληρονομιά των προκατόχων του – του επιφανούς Gigi Riva, του πνευματικού ηγέτη Gianluca Vialli και του Gigi Buffon, ο οποίος είχε προσπαθήσει μάταια να οδηγήσει την οργάνωση στη σύγχρονη εποχή. Για τον Maldini, η Ομοσπονδία υφίσταται μια επανάσταση, καθώς για πρώτη φορά ο Τεχνικός Διευθυντής αναλαμβάνει την ηγεσία του «Club Italia», στον οποίο υπάγονται όλες οι εθνικές ομάδες. Αυτός ο ρόλος ανήκε προηγουμένως στον πρόεδρο της ομοσπονδίας.
Ωστόσο, η εμπειρία από 902 αγώνες με την Μίλαν και 126 διεθνείς συμμετοχές δεν θα αρκεί από μόνη της, καθώς τα δομικά προβλήματα του «Calcio» δεν μπορούν να εξαφανιστούν με ένα μεγάλο όνομα στην ηγεσία. Για να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα, ο 58χρονος έφερε στο πλευρό του τον πρώην συμπαίκτη του Λεονάρντο ως σύμβουλο. Οι δύο τους έπαιξαν μαζί για πέντε χρόνια στο Μιλάνο, ενώ το 2018 ο μάνατζερ Λεονάρντο προσέλαβε τον φίλο του Μαλντίνι ως αθλητικό διευθυντή της AC Μίλαν.
Ένα δίδυμο που συνδυάζει ικανότητα, αύρα και επαγγελματισμό, το οποίο υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με στόχο να αποφύγει την επόμενη καταστροφή στο Παγκόσμιο Κύπελλο. «Πρόκειται για ένα σχέδιο που θα μας οδηγήσει, μετά το επερχόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο», δήλωσε ο Μαλάγκο. Ο ίδιος, ως πρόεδρος της FIGC, ίσως να μην προλάβει να το δει, καθώς σε δύο χρόνια θα διεξαχθούν νέες εκλογές.
Η σκέψη για τον Μαντσίνι αγγίζει τα όρια του καμπαρέ
Μέχρι τότε θα πρέπει τουλάχιστον να έχει καθοριστεί ο νέος προπονητής της Ιταλίας. Και αυτή η απόφαση ανήκε πάντα αποκλειστικά στον πρόεδρο της FIGC, αλλά τώρα ο Μαλντίνι και ο Λεονάρντο εμπλέκονται στη διαδικασία επιλογής. «Γνωρίζω ότι φέρνω την ευθύνη, αλλά αυτές τις μέρες θα αποφασίσουμε από κοινού. Ποιος ξέρει, ίσως και οι τρεις μας καταλήξουμε στο ίδιο αποτέλεσμα», δήλωσε ο Μαλάγκο με λεπτή διπλωματία, καθώς οι απόψεις απέχουν πολύ μεταξύ τους.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας προτιμά τον φίλο του Ρομπέρτο Μαντσίνι, αλλά ακόμη και η σκέψη για μια δεύτερη θητεία αγγίζει τα όρια του καμπαρέ. Ο Μαντσίνι είχε οδηγήσει μεν τους «Ατζούρι» στη νίκη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2021, αλλά στα μέσα Αυγούστου του 2023 παραιτήθηκε πολύ ατιμωτικά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, για να προσληφθεί, μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, ως προπονητής της εθνικής ομάδας της Σαουδικής Αραβίας με καθαρό ετήσιο μισθό σχεδόν 30 εκατομμυρίων. Πριν από την παραίτησή του δεν υπήρξε καμία επαφή, ισχυρίστηκε ο Μαντσίνι, και όποιος σκέφτηκε κακό γι’ αυτό, σίγουρα δεν ήταν πονηρός.
Ο Μαλντίνι και ο Λεονάρντο δεν ενθουσιάζονται ιδιαίτερα με την ιδέα, οπότε η επιτροπή λήψης αποφάσεων πρέπει να εξετάσει τη λίστα υποψηφίων. Ο Αντόνιο Κόντε, για παράδειγμα, ο οποίος μόλις αποχώρησε από τη Νάπολι, με τον οποίο όμως ο Μαλντίνι δεν θα περνούσε κοινές διακοπές. Πιο πιθανό είναι ο Στέφανο Πιόλι, ο οποίος κέρδισε το Σκουδέτο στο Μιλάνο κατά τη διάρκεια της εποχής του Μαλντίνι, αλλά πέρυσι οδήγησε τη Φλωρεντία στον γκρεμό.
Άτυπες συζητήσεις με τον Γκουαρδιόλα
Ο Μαλντίνι και ο Λεονάρντο προτιμούν δύο υποψηφίους: τον Αντρέα Πίρλο και τον Πεπ Γκουαρδιόλα. Αδιαμφισβήτητος μαέστρος στο γήπεδο, ο Πίρλο απέκτησε περιορισμένη εμπειρία στον πάγκο της Γιουβέντους, της Καραγκιούμρουκ, της Σαμπντόρια και, επί του παρόντος, της FC United στο Ντουμπάι, αλλά το δίδυμο φαίνεται εν τω μεταξύ πεπεισμένο για τις ιδέες του.
Με τον Γκουαρδιόλα, ο οποίος αρχικά ήθελε να κάνει ένα μεγαλύτερο διάλειμμα, έγιναν ανεπίσημες συζητήσεις, αλλά ο Ισπανός θα έπρεπε να παραιτηθεί από μερικά μηδενικά στο μισθό του. Υπάρχουν όνειρα, αλλά στην περίπτωση της οικονομικά στενής FIGC υπάρχει και η πραγματικότητα των αριθμών. Ο Γκουαρδιόλα δεν έκρυψε ποτέ την αδυναμία του για την Ιταλία, και αν κάποιος μπορούσε να τον πείσει για ένα σχέδιο, αυτός θα ήταν σίγουρα ο Μαλντίνι. Συγγνώμη, ο Παόλο Μαλντίνι.
