Κοιτώντας πίσω, η καριέρα του Κεν Νόρτον στο μποξ συνοψίζεται σχεδόν σε έναν αγώνα, στην πραγματικότητα μάλιστα σε μια μόνο στιγμή.
Όταν, στις 31 Μαρτίου 1973, ο Νόρτον έριξε στο χώμα του ρινγκ και νίκησε τον μεγαλύτερο πυγμάχο της ιστορίας σε έναν αγώνα προετοιμασίας στο Σαν Ντιέγκο, ο «Μαύρος Ηρακλής» μετατράπηκε για πάντα και για όλο τον κόσμο στον «Jawbreaker». Ο άνθρωπος που έσπασε το σαγόνι του Μοχάμεντ Άλι.
Ήταν το πιο διάσημο επεισόδιο μιας πολυτάραχης αθλητικής ζωής, η οποία μετά το τέλος της καριέρας πήρε τραγική τροπή λόγω ενός δραματικού ατυχήματος. Πριν από 13 χρόνια σήμερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, πέθανε ο «τρόμος του Άλι», ο οποίος είχε καταστεί από νωρίς εξαρτημένος από φροντίδα – τρία χρόνια πριν από τον διάσημο αντίπαλό του.
Ο Κεν Νόρτον προκάλεσε αίσθηση ήδη από τα σχολικά αθλήματα
Ο Νόρτον, που γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1943 στη μικρή πόλη Τζάκσονβιλ του Ιλινόις, ήταν από νωρίς ένας εξαιρετικός αθλητής, ο οποίος στο λύκειο ασχολούνταν σε υψηλό επίπεδο με το φούτμπολ και τον στίβο.
Σε έναν σχολικό διαγωνισμό κέρδισε κάποτε αγώνες σε επτά από τις οκτώ κατηγορίες στις οποίες τον είχε εγγράψει ο προπονητής του – από τότε, στα αμερικανικά σχολεία ισχύει ο «κανόνας του Κεν Νόρτον», ο οποίος περιορίζει τη συμμετοχή σε τέσσερις κατηγορίες.
Όταν ο Νόρτον υπηρέτησε στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ μεταξύ 1963 και 1967, άρχισε να ασχολείται με την πυγμαχία και έγινε επαγγελματίας μετά τη λήξη της στρατιωτικής του θητείας. Η μεγάλη του επιτυχία ήρθε στις 31 Μαρτίου 1973 στο Σαν Ντιέγκο, όταν συγκλόνισε τον μεγάλο Άλι.
Ο Μοχάμεντ Άλι σοκαρίστηκε από τον ανορθόδοξο στυλ του Νόρτον
Ο Νόρτον εξέπληξε τότε τον Άλι με τον ανορθόδοξο στυλ του, κυρίως με τα ασυνήθιστα τζάμπ από κάτω αντί από πάνω, στα οποία ο Άλι δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί πλήρως. Από τον δεύτερο γύρο και μετά, ο «The Greatest» επηρεάστηκε επίσης από το περίφημο χτύπημα που του έσπασε το σαγόνι.
Με ψήφους 2:1 από τους κριτές, ο Νόρτον έγινε τελικά ο δεύτερος αντίπαλος, μετά τον συμπαίκτη του στην προπόνηση Τζο Φράζιερ, που κατάφερε να νικήσει τον Άλι.
«Ο Άλι πίστευε πριν τον αγώνα ότι θα ήταν εύκολο. Αλλά στο νοσοκομείο ο Άλι είπε στον Κεν: “Δεν θέλω να ξαναπαλέψω εναντίον σου”», θυμήθηκε αργότερα ο μάνατζερ του Άλι, Τζορτζ Κίλροϊ.
Στην πραγματικότητα, όμως, ο αγώνας «Άλι εναντίον Νόρτον» εξελίχθηκε σε μια θεαματική τριλογία.
Η χαμένη τριλογία εναντίον του Άλι στέρησε από τον Νόρτον την αυτοπεποίθησή του
Ακόμα την ίδια χρονιά, ο Άλι πήρε την εκδίκησή του αρχικά στο Λος Άντζελες, επίσης με νίκη μέσω «Split Decision» (απόφαση πλειοψηφίας 2:1), και το 1976 κέρδισε ομόφωνα σε έναν αγώνα για τον τίτλο στο Yankee Stadium της Νέας Υόρκης.
Όπως και μετά το Λος Άντζελες, έτσι και μετά την τρίτη αναμέτρηση πολλοί ειδικοί πίστευαν ότι επρόκειτο για λανθασμένη απόφαση, ενώ ακόμη και ο Άλι χαρακτήρισε τον «φοβερό αντίπαλό» του ως τον πραγματικό νικητή μετά από μία από τις πιο αμφιλεγόμενες νίκες του.
Γι’ αυτό και η δεύτερη χαμένη ευκαιρία για τον τίτλο, μετά την ήττα του το 1974 στη Βενεζουέλα από τον Τζορτζ Φόρμαν, ήταν ακόμη πιο δύσκολο να την αντιμετωπίσει ο Νόρτον. Οι ψυχολογικές συνέπειες της σειράς ηττών εναντίον του Άλι έπαιξαν ρόλο σε αυτό, όπως παραδέχτηκε αργότερα ο Νόρτον.
«Μετά τη Νέα Υόρκη, δεν ήμουν ποτέ ξανά ο πυγμάχος που ήμουν πριν», είπε: «Εκείνο το βράδυ ήμουν στην καλύτερη φόρμα της ζωής μου. Ποτέ ξανά δεν κατάφερα να προπονηθώ τόσο σκληρά και να βάλω τόσο πάθος σε έναν αγώνα.»
Ένας βίαιος κλασικός αγώνας εναντίον του Λάρι Χολμς
Ο Νόρτον τελικά έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής, αν και όχι με τον τρόπο που είχε φανταστεί: Επειδή ο Λέον Σπινκς το 1978 προτίμησε να υπερασπιστεί τον τίτλο που είχε κερδίσει από τον Άλι σε έναν επαναληπτικό αγώνα αντί να αντιμετωπίσει τον επίσημο διεκδικητή Νόρτον, η παγκόσμια ομοσπονδία WBC απομάκρυνε τον εν ενεργεία πρωταθλητή και ανακήρυξε τον Νόρτον ως νέο παγκόσμιο πρωταθλητή όλων των κατηγοριών.
Ο πρώτος πρωταθλητής βαρέων βαρών που δεν κέρδισε τον σημαντικότερο τίτλο στην επαγγελματική πυγμαχία μέσα στο ρινγκ, δεν απόλαυσε για πολύ καιρό το στέμμα του: ο Νόρτον αναγκάστηκε να παραδεχτεί την ήττα του από τον Λάρι Χολμς ήδη στην πρώτη του υπεράσπιση του τίτλου στο Λας Βέγκας, μετά από μια εξίσου βίαιη και υψηλού επιπέδου μάχη 15 γύρων – με split decision.
Ο Νόρτον δεν κατάφερε να ανακάμψει από αυτή την εκ νέου πικρή ήττα. Ωστόσο, είχε ήδη αρχίσει να χτίζει μια νέα ζωή.
Δεύτερη καριέρα στο Χόλιγουντ
Ήδη κατά τη διάρκεια της ενεργού επαγγελματικής του καριέρας, ο Νόρτον ξεκίνησε μια δεύτερη καριέρα ως ηθοποιός: είχε ρόλους στις κλασικές σειρές «Knight Rider» και «A-Team» και συμμετείχε επίσης σε διάφορες ταινίες Β’ κατηγορίας. Τον μεγαλύτερο ρόλο του είχε ως σκλάβος που αγωνιζόταν για τη διασκέδαση του αφέντη του στην ταινία «Mandingo».
Ο Νόρτον είχε προοριστεί επίσης για τον ρόλο του φωνακλά πρωταθλητή Άπολο Κριντ στο πρώτο μέρος του χολιγουντιανού έπους «Rocky». Ωστόσο, παραιτήθηκε λίγο πριν την έναρξη των γυρισμάτων, με αποτέλεσμα ο Καρλ Γουέδερς να αναλάβει τελικά τον εμβληματικό ρόλο του αντιπάλου του Σιλβέστερ Σταλόνε.
Εκτός οθόνης, ο Νόρτον, που παντρεύτηκε τρεις φορές, έζησε μια γεμάτη ζωή ως περήφανος πατέρας τεσσάρων παιδιών, μεταξύ των οποίων και ο μακροχρόνιος αμυντικός της NFL Κεν Νόρτον Τζούνιορ, τριπλός πρωταθλητής του Super Bowl με τους «Dallas Cowboys» και τους «San Francisco 49ers».
Τροχαίο ατύχημα με σοβαρές συνέπειες το 1986
Η οικογένεια του Νόρτον βίωσε ένα τραγικό πλήγμα το 1986, όταν ο Κεν ο πρεσβύτερος τραυματίστηκε σοβαρά και παραλίγο να χάσει τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό ατύχημα: έσπασε το κρανίο του και υπέστη εγκεφαλική βλάβη, η οποία από τότε περιόρισε την ικανότητά του να μιλάει. Στη συνέχεια, ο Νόρτον αποσύρθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη δημόσια ζωή.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Νόρτον αντιμετώπιζε ολοένα και περισσότερα προβλήματα υγείας και υπέστη πολλά καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια σε οίκο ευγηρίας, όπου πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου από καρδιακή προσβολή, λίγες εβδομάδες μετά τα 70ά του γενέθλια.
Ο θάνατος του Νόρτον συγκλόνισε τους πρώην συναδέλφους του από τον κόσμο της πυγμαχίας, οι οποίοι τον εκτιμούσαν και ως άνθρωπο: «Ήταν ο πιο δίκαιος πυγμάχος της εποχής μας», τον περιέγραψε ο αντίπαλός του Φόρμαν: «Ο Κεν ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος.»
