De New York Knicks zijn na een furieuze inhaalrace tegen de San Antonio Spurs nog maar één overwinning verwijderd van hun eerste kampioenschap in 53 jaar. Terwijl iedereen het heeft over de heldendaden van OG Anunoby in de slotseconden, was het een anders onopvallende speler die de comeback überhaupt in gang zette.

In de eerste 16 playoff-wedstrijden met de New York Knicks stond Jose Alvarado gemiddeld minder dan negen minuten op het veld – niet zelden ook in de garbage time, dus in die minuten waarin de wedstrijden de facto al beslist waren. Ook in de eerste helft van wedstrijd 4 van de finale veranderde daar weinig aan. De Puerto Ricaan had drie minuten speeltijd op zijn naam staan toen zijn team met een rampzalige ruststand van 49-76 de kleedkamers in trok.

In de eerste twee kwarts was er echter iets gebeurd dat Alvarado in de kaart zou spelen. Zo bleven de Knicks lange tijd geen antwoord bieden op Spurs-ster Victor Wembanyama. Hij maakte twee snelle fouten tegen zijn tegenstander in de centerpositie, Karl-Anthony Towns. Diens vervanger Mitchell Robinson was zowel verdedigend als aanvallend volledig overweldigd. Hetzelfde gold waarschijnlijk ook voor Knicks-coach Mike Brown, die uiteindelijk Ariel Hukporti aan zijn eerste minuten in de finale hielp. Maar: ook dat wilde niet werken!

In de kleedkamer voerde Brown vervolgens een ingrijpende wijziging door: in plaats van Mikal Bridges, die opnieuw een no-show afleverde, vertrouwde hij op Alvarado. Het idee: verdedigend zou de guard, ondanks het enorme lengteverschil van 41 centimeter, onrust kunnen zaaien tegen Wembanyama. Aanvallend zou hij bovendien balverwerker Jalen Brunson ontlasten, die al in het tweede kwart de verder nauwelijks aanwezige aanval van de Knicks in leven had gehouden.

Knicks-coach Brown: “Hij straft je af als je hem vrij laat staan”

Het plan werkte. Alvarado zat Wembanyama constant op de hielen en bood daarmee in ieder geval geen aanknopingspunt. Hij leverde echter vooral aanvallend toegevoegde waarde. “Jose was vandaag ongelooflijk”, zei Knicks-coach Mike Brown later euforisch: “Hij heeft de wedstrijd veranderd met zijn tempo en zijn vermogen om in de zone te komen.”

Alvarado, die afgelopen zomer voor een schamele 4,5 miljoen dollar werd aangetrokken, was inderdaad de grote stimulerende factor tijdens de balbezitfasen van de Knicks. “Hij heeft hard aan zijn schot gewerkt en straft je af als je hem vrij laat staan. Als je hem echter te dicht verdedigt, is hij snel genoeg om langs je te glippen en zijn medespelers te vinden.”

Ook teamgenoot Towns, die samen met zijn point guard de persconferentie bijwoonde, had – bijna – alleen maar lovende woorden voor hem: “Als Dominicaan is het moeilijk voor mij om zo lovend over een Puerto Ricaan te spreken”, grapte hij, om er vervolgens volkomen serieus aan toe te voegen: “Spelers die zich door hun emoties laten meeslepen, verliezen zich daar vaak in. Jose daarentegen wordt door deze emoties gedreven; ze tillen hem naar het volgende niveau.“

Alvarado: ”Ik kan het nauwelijks onder woorden brengen”

Het was dan ook geen wonder dat Alvarado het laatste kwart bijna volledig uitspeelde en ook in de crunch time de hele tijd op het veld stond. “Ik wil er geen doekjes om winden: ik moest bijna huilen”, antwoordde Alvarado op de vraag wat het voor hem betekent om (als geboren New Yorker) een beslissende bijdrage te leveren aan het succes van zijn thuisclub. “Ik sta in Madison Square Garden, aan het einde van het vierde kwart, en heb de kans om samen met deze jongens iets bijzonders te bereiken”, zei hij zichtbaar beheerst. “Ik was gewoon overweldigd. Het is echt iets dat ik nauwelijks onder woorden kan brengen.”

Alvarado’s invloed was uiteindelijk niet alleen af te lezen aan de vriendelijke woorden van zijn collega’s of zijn uitnodiging voor de persconferentie, maar ook statistisch. Met hem op het veld scoorden de Knicks in de laatste twaalf minuten 17 punten meer dan de Spurs. Alvarado scoorde al zijn drie schoten, inclusief een belangrijke driepunter ongeveer drie minuten voor het einde van de wedstrijd, waarmee hij niet alleen twee eerdere punten van Wembanyama tenietdeed, maar zijn Knicks ook op vier punten achterstand bracht.

Alvarado werd daarmee de stille matchwinnaar in een overwinning die het eerste New Yorkse kampioenschap sinds meer dan een halve eeuw binnen handbereik brengt. Hij wil er echter niet te veel op rusten: “We kunnen nu heel vrolijk zijn en ervan genieten. Maar we hebben nog een overwinning voor de boeg.”