De clubkleuren van Palermo, roze en zwart, zijn op zich al bijzonder, maar de geschiedenis erachter nog veel meer – de sfeer is altijd van het hoogste niveau.
FC Palermo is de trots van Sicilië. Traditie staat hoog in het vaandel op het eiland in de Middellandse Zee, ook al heeft de in 1900 opgerichte traditieclub in de loop van zijn geschiedenis heel wat ingrijpende fasen moeten doorstaan.
Financiële moeilijkheden, balansvervalsingen, heroprichtingen, naamsveranderingen, (gedwongen) degradaties en niet in de laatste plaats de overname in 2022 door de City Football Group, waartoe ook Manchester City behoort: I Rosanero, de roze-zwarten, of Aquile, adelaars, zoals ze in Italië ook worden genoemd, hebben al heel wat meegemaakt.
Maar er waren natuurlijk niet alleen slechte tijden – ook omdat de Siciliaanse club spelers als Edinson Cavani en Paulo Dybala heeft voortgebracht. Palermo nam vijf keer deel aan de Europa Cup, bereikte driemaal de finale van de Coppa Italia – en de Serie A lag de afgelopen jaren ook weer binnen handbereik.
De bitterzoete eigenaardigheden van de medeoprichter
De club staat voor hoogte- en dieptepunten. Het clubembleem op een bepaalde manier ook. En het verhaal erachter is heel bijzonder. Het gaat terug op de Engelsman Joseph Whitaker, die medeoprichter en eerste voorzitter van de Sicilianen was. De clubkleuren roze en zwart zijn voortgekomen uit een van zijn eigenaardigheden: rozenlikeur na een overwinning, kruidenbitter bij een nederlaag.
Ornitholoog en archeoloog Whitaker gold bovendien als een autoriteit op het gebied van de vogelwereld van Tunesië, dus past de adelaar uit het stadswapen van Palermo natuurlijk uitstekend in het logo.
Dit is in de loop der tijd natuurlijk veranderd: de adelaar is inmiddels een modern adelaarssilhouet geworden dat de letter “P” voor Palermo vormt. Maar samen met de legendarische clubkleuren roze en zwart, die al vaak zijn verwerkt in modieuze en veelgeprezen shirts, is Palermo onmiskenbaar gebleven en zet het in ieder geval op dit punt in op continuïteit.
