Lege tribunes en een gebrek aan sponsors: Susie Wolff vertelt over de moeilijke beginperiode van de F1 Academy en hoe dicht de raceserie bij een mislukking stond
Susie Wolff, de algemeen directeur van de F1 Academy, heeft onthuld hoe ze erin geslaagd is om alle tien Formule 1-teams als supporters te winnen voor de raceklasse uitsluitend voor vrouwen in het seizoen 2024. Na een debuutseizoen dat de dringende behoefte aan meer zichtbaarheid voor de serie duidelijk maakte, streefde Wolff het ambitieuze doel na om elk Formule 1-team voor het project te winnen.
“Ik herinner me nog goed toen ik de functie overnam”, vertelde Wolff in een interview bij Talks At Google. “Ik reed naar de allereerste race. Toen reden we nog niet in het voorprogramma van de Formule 1, maar op het Circuit Paul Ricard – niet zo ver van mijn huis in Monaco. Toen ik het circuit naderde, dacht ik: ‘Vreemd, er rijden hier helemaal geen auto’s rond.’”
“Het was muisstil. Ik sloeg het terrein op en dacht even: ‘Heb ik me in de datum vergist?’ Want ik had nog nooit zo’n verlaten racecircuit meegemaakt. Toen ik erin reed, stonden er letterlijk alleen de vrachtwagens van de F1 Academy. Er was niemand. Zo’n verlaten circuit had ik nog nooit in mijn leven gezien.”
Frustratie over sponsors en lege tribunes
De ontvangst in het rennerskwartier was ontnuchterend: “Ik stapte uit de auto en werd meteen aangesproken door twee teambazen, die zeiden: ‘Luister, zo werkt het niet. We vinden geen sponsors. We stappen aan het eind van het jaar uit.’ Ik dacht alleen maar: ‘Oké, leuk jullie te zien.’ Kort daarna kwamen een paar coureurs naar me toe en zeiden: ‘Hé, luister, we zouden eigenlijk een derde van ons budget zelf moeten inbrengen, maar we vinden het geld niet. Ik kan je nu al zeggen dat ik mijn deel niet kan betalen.’”
“Ik bracht die dag en de volgende daar door en belde uiteindelijk Stefano [Domenicali], de directeur van de Formule 1. Ik zei tegen hem: ‘Dit gaat zo niet werken, want niemand haalt sponsorgeld binnen.’ Het oorspronkelijke model hield in dat Liberty Media een derde van het budget voor zijn rekening nam, de coureur een derde en het team het laatste derde.”
Het resultaat was pure chaos op de markt: “We hadden plotseling een volledig overspoelde markt, waar iedereen op zoek was naar sponsors. De een vroeg 5.000 euro, de ander 500.000 euro – het was totaal ongecoördineerd. En natuurlijk betaalt geen enkele sponsor om op een raceauto te staan die voor volledig lege tribunes rijdt. Er zat letterlijk niemand op de tribune.”
De coup met de tien Formule 1-teams
Na intensieve gesprekken met verschillende branchekenners bracht Wolff uiteindelijk het idee ter sprake om de tien Formule 1-teams direct te betrekken en de volledige commerciële marketing binnen het bedrijf te bundelen.
“Ik kreeg groen licht”, vervolgt Wolff. “Daarop zei ik tegen Stefano: ‘Zullen we de Formule 1-teams gezamenlijk benaderen?’ Hij zei alleen: ‘Nee, nee, nee, dat doe je maar lekker alleen.’”
“Nou, een van de teambazen had ik natuurlijk thuis zitten. Mijn man [Toto Wolff] is weliswaar mijn grootste steun en toeverlaat, maar tegelijkertijd ook mijn strengste criticus. Hij zei tegen me: ‘Hé, ik kan niet de eerste zijn die toezegt. Haal eerst maar zes anderen aan boord. Als je de meerderheid hebt, moet ik wel volgen.’ Ik dacht alleen maar: ‘Geweldig, bedankt voor niets!’”
Toen kwamen de Formule 1-teams
Maar de dominostenen begonnen te vallen: “Ik moet zeggen dat toen ik naar Frederic Vasseur bij Ferrari ging – die ik al heel lang ken – het eigenlijk zelfs voor een deel zijn idee was. Ik vroeg hem: ‘Zou je overwegen om bij de F1 Academy in te stappen?’ En hij antwoordde meteen: ‘Ja, en we kunnen de auto rood schilderen.’ Ik zei: ‘Oké, laten we hem rood schilderen. Wat dacht je van een Ferrari-sticker?’“
”Daarmee had ik Ferrari binnen. Daarna was Zak Brown bij McLaren enorm behulpzaam. En op dat moment stond Christian Horner nog aan het hoofd van Red Bull – wat potentieel ingewikkeld had kunnen worden vanwege zijn niet bepaald beste relatie met mijn man.“
Maar Horner blokkeerde het niet: ”Hij was eigenlijk heel behulpzaam. Ik had vrienden die commercieel heel nauw samenwerkten met Red Bull en die hem uitlegden waarom dit project zo enorm belangrijk is voor de Formule 1.”
“Plotseling had ik dus vier teams. Ik kon er nog twee overtuigen, en ineens had ik die magische zes bij elkaar, waarmee ik ook Toto definitief kon inplannen. Dat waren er zeven. De laatste drie – ik noem hun namen niet in het boek, omdat ik vind dat dat niet eerlijk tegenover hen zou zijn – waren echter erg sceptisch.”
Doorzettingsvermogen loont
Terwijl de laatste drie teams zich verzetten, zette Wolff de puntjes op de i en stelde de contracten op met de zeven reeds bevestigde renstallen. Tegen de tijd dat de definitieve handtekeningen werden gezet, had ze ook de laatste twijfelaars overtuigd.
“Dat was voor mij echt een ‘knijp-me-even’-moment”, geeft Wolff achteraf toe. “Ik was er tussendoor absoluut niet zeker van of we dit ooit voor elkaar zouden krijgen. Maar we hebben het gehaald. En ik denk dat dat uiteindelijk simpelweg te danken was aan een enorme dosis vasthoudendheid – en de weigering om een ‘nee’ als antwoord te accepteren.”
