Η Μπορούσια Ντόρτμουντ πενθεί για την απώλεια της εμβληματικής μορφής του συλλόγου, Βόλφγκανγκ Πολ. Ο αρχηγός της ομάδας που κατέκτησε το Κύπελλο Ευρώπης το 1966 απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών μετά από μακρά ασθένεια.
Μόλις πρόσφατα συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από εκείνη την ημέρα. Στις 5 Μαΐου 1966, στο Hampden Park της Γλασκώβης, γράφτηκε ιστορία στο γερμανικό ποδόσφαιρο. Η Μπορούσια Ντόρτμουντ έγινε η πρώτη γερμανική ομάδα που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Με τη νίκη της επί της Λίβερπουλ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, η ομάδα έμεινε αθάνατη.
Στην ομάδα ανήκαν μεγάλα ονόματα όπως οι Χανς Τίλκοφσκι, Ρούντι Ασάουερ, Σίγκι Χελντ, Ράινχαρντ Λίμπουδα και Λόταρ Έμερικ. Αρχηγός της ομάδας του προπονητή Βίλι Μούλταουπ ήταν όμως ο Βόλφγκανγκ Πολ. Τώρα, όχι μόνο στο Ντόρτμουντ θρηνούν τον αμυντικό, ο οποίος απεβίωσε την Κυριακή σε ηλικία 86 ετών. «Αυτή η είδηση μας κάνει απέραντα λυπημένους. Ο Βόλφγκανγκ ήταν ταπεινός, προσγειωμένος. Μια πιστή ψυχή. Ένας ειλικρινής άνθρωπος. Ένας εξαιρετικά καλός άνθρωπος. Μια εικόνα του BVB. Ο Βόλφγκανγκ ήταν κάτι περισσότερο από φίλος. Θα μου λείψει πολύ», δήλωσε ο πρόεδρος του BVB Χανς-Γιοάχιμ Βάτσκε για τον Πολ, ο οποίος ήταν ο πρώτος επίτιμος αρχηγός του συλλόγου, επίτιμο μέλος, κάτοχος της χρυσής καρφίτσας του συλλόγου και για πολλά χρόνια πρόεδρος του Συμβουλίου των Πρεσβυτέρων.
Ήταν δύσκολο να περάσει κανείς από τον «Stopper»
Η νίκη με 2-1 στη σκωτσέζικη μητρόπολη, που επιτεύχθηκε σε έναν αγώνα γεμάτο ένταση χάρη σε ένα γκολ του Λιμπούδα στην παράταση, ήταν το αποκορύφωμα της καριέρας του αμυντικού, στον οποίο οι οπαδοί είχαν δώσει το παρατσούκλι «Stopper». Καθάριζε στην άμυνα, εξασφάλιζε την κάλυψη – ο Πολ βρισκόταν πάντα εκεί που χρειαζόταν.
Ιδιαίτερα στο ταξίδι προς τη Γλασκώβη, στη Γλασκώβη ίδια, αλλά και αλλού, ο Πολ, που μεγάλωσε στο Ζάουερλαντ, απολάμβανε εξαιρετική εκτίμηση. Το παρατσούκλι του ήταν το σήμα κατατεθέν του: Ήταν πάντα δύσκολο να περάσει κανείς από τον «Stopper». Ιδιότητες που είχαν ήδη αναδειχθεί την περίοδο 1962/63, όταν κατέκτησε το πρωτάθλημα με τη BVB, ενώ το 1965 ακολούθησε η κατάκτηση του Κυπέλλου Γερμανίας.
Ο Πολ εκτιμάτοταν όχι μόνο στην περιοχή του Ρουρ λόγω της σεμνής του φύσης. Ο εκπαιδευμένος ωρολογοποιός παρέμεινε συνδεδεμένος με τη BVB και μετά το τέλος της καριέρας του, ενώ το 2024 ορίστηκε τιμητικός αρχηγός. Το παρατσούκλι «Stopper» το «υπερασπίστηκε» και μετά τις 148 συμμετοχές του στη Μπουντεσλίγκα, μια περίοδος που έληξε το 1968 λόγω σοβαρού τραυματισμού.
Δεν αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Γερμανίας, αλλά συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966
Δεν κατάφερε να κάνει καριέρα στην εθνική ομάδα. Την άνοιξη του 1966, ο προπονητής της εθνικής ομάδας Χέλμουτ Σόν τον είχε προσέξει, αλλά ο Πολ δεν αγωνίστηκε ποτέ σε επίσημο διεθνές παιχνίδι. Παρ’ όλα αυτά, το 1966 ήταν μέλος της αποστολής που κατέκτησε τον τίτλο του δευτεραθλητή του κόσμου στην Αγγλία, αν και ο Πολ δεν χρησιμοποιήθηκε. Ωστόσο, κανείς δεν μπορούσε πλέον να του στερήσει τη θέση του στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
