Αυτό θύμισε το «The Pass» του Alex Zanardi: Ο Kyle Kirkwood προσπερνά τον Alex Palou με έναν τρελό ελιγμό στον αγώνα IndyCar στο Arlington – έτσι το έζησε
Αυτός ο ελιγμός θα παρουσιάζεται σε κάθε ετήσια ανασκόπηση και μπορεί κάλλιστα να μείνει στα βιβλία της ιστορίας των αγώνων IndyCar. Ο τρόπος με τον οποίο ο Kyle Kirkwood (Andretti Honda) άρπαξε την πρωτιά από τον Alex Palou (Ganassi Honda) στην πρεμιέρα του αγώνα σε πίστα δρόμου στο Arlington ήταν μεγάλο σινεμά.
Ο ελιγμός στη στροφή 14 θύμισε αναπόφευκτα στους παρατηρητές τη θρυλική διαδρομή του Alex Zanardi στο «Corkscrew» στη Laguna Seca το 1996 στη μονομαχία με τον Bryan Herta το 1996. Ο Kirkwood επέλεξε επίσης μια διαδρομή που ο Palou δεν είχε στο ραντάρ του. Κατά ειρωνεία της τύχης, ο Herta είναι τώρα ο στρατηγός αγώνα του Kirkwood, κάτι που αντιστοιχεί περίπου στο μηχανικό αγώνα στην Ευρώπη.«
»Ήταν ένας ελιγμός με όλα ή τίποτα”, εξήγησε ένας εμφανώς ευφορικός Kirkwood μετά την έκτη νίκη της καριέρας του. Ενώ ο Palou ήταν ανώτερος στον τεχνικά απαιτητικό, στριφτό κεντρικό τομέα της πίστας, η Andretti Global είχε επιλέξει το πλήρες ρίσκο στο στήσιμο με επίπεδες πτέρυγες. «Ήμασταν εξαιρετικά “κομμένοι” στις ευθείες, οπότε είχαμε λιγότερα φτερά στο μονοθέσιο από εκείνον», δήλωσε ο Kirkwood.
Το κλειδί της επιτυχίας ήταν το στοιχείο της έκπληξης. Ο Kirkwood ήξερε ότι θα είχε μόνο μία ευκαιρία απέναντι σε μια αλεπού στρατηγικής όπως ο Palou: “Ο Palou είναι ένας έξυπνος οδηγός. Αν περίμενα έναν γύρο, θα αμυνόταν αμέσως την επόμενη φορά. Έπρεπε να εξαπολύσω αυτή την αιφνιδιαστική επίθεση για να τον αιφνιδιάσω.”
Η εμπιστοσύνη στον αντίπαλό του έπαιξε επίσης ρόλο εδώ. Σε μια σειρά όπου τα πράγματα είναι συχνά δύσκολα, ο Kirkwood επαινεί τη δικαιοσύνη του πρωταθλητή: “Μπορείς να κάνεις έναν τέτοιο ελιγμό απέναντι στον Alex επειδή ξέρεις ότι δεν πρόκειται να σε σπρώξει σκόπιμα στον τοίχο. Έχουμε και οι δύο μεγάλη επίγνωση του περιβάλλοντός μας και οδηγούμε εξαιρετικά καθαρά ο ένας απέναντι στον άλλον.”
Ο Palou αποτίει φόρο τιμής: «Ποτέ δεν ένιωσα ασφαλής»
Ο Alex Palou, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν απασχολημένος με το να κρατήσει τον Will Power, ο οποίος ακολουθούσε στρατηγική δύο στάσεων, σε απόσταση, έμεινε παγωμένος από τη δύναμη της επίθεσης του Kirkwood.
«Αμύνθηκα στη στροφή 10, επειδή ξέραμε ότι ήταν ταχύτεροι στις ευθείες», παραδέχτηκε ανοιχτά ο δύο φορές πρωταθλητής. “Τότε βγήκε από τη στροφή 12 με τόσο πολύ περίσσευμα, που πάτησα το κουμπί προσπέρασης και την υβριδική ώθηση, αλλά ήταν ήδη εκεί. Ήταν ένας απολύτως καθαρός ελιγμός.”
Ο Ισπανός πιστεύει ότι η απόφαση υπέρ της μεγαλύτερης downforce ήταν ίσως λάθος εκ των υστέρων, παρόλο που ήταν ταχύτερος στις στροφές. “Ήμουν καλύτερος στις στροφές, αλλά δεν μπόρεσα να αξιοποιήσω αυτό το πλεονέκτημα με τον ίδιο τρόπο που εκείνοι μπορούσαν το πλεονέκτημά τους στις ευθείες. Δεν ένιωσα ποτέ ασφαλής σε κανένα σημείο αυτού του αγώνα. Ποτέ.”
Με αυτή την επιτυχία, ο Kirkwood εδραίωσε τη φήμη του ως απόλυτος ειδικός στις πίστες δρόμου – τώρα έχει πανηγυρίσει τις πέντε από τις έξι νίκες του σε προσωρινές πίστες. Για τους οπαδούς στο Τέξας, ήταν το επιστέγασμα ενός Σαββατοκύριακου που, παρά την προειδοποίηση για καταιγίδα και το χάος με τις κακοτεχνίες, απέδωσε όλα όσα υποσχέθηκε από αθλητική άποψη.
