Ο LASK κατέκτησε το νταμπλ για δεύτερη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Το 2012, οι «Μαύροι-Λευκοί» είχαν υποβιβαστεί ακόμη και στην τρίτη κατηγορία της χώρας.
Μετά από πάνω από έξι δεκαετίες γεμάτες ανατροπές, με αθλητικές και οικονομικές διακυμάνσεις, η LASK επέστρεψε στην κορυφή του αυστριακού ποδοσφαίρου. Χάρη στη σαφή εκτός έδρας νίκη με 3-0 επί της Βιεννέζικης Άουστρια, οι Λιντζέζοι είναι από την Κυριακή πλέον πρωταθλητές και κάτοχοι του νταμπλ. Η κατάκτηση του Κυπέλλου επιβεβαιώθηκε την 1η Μαΐου με νίκη 4-2 στην παράταση επί της Altach. Έτσι, ο LASK κατάφερε ένα κατόρθωμα όπως το 1965.
Και τότε οι Οβεροαυστριακοί στέφθηκαν πρωταθλητές και νικητές του Κυπέλλου, καθιστώντας τον LASK τον πρώτο αυστριακό πρωταθλητή που δεν είχε έδρα στη Βιέννη. Ωστόσο, ο LASK δεν παρέμεινε για πολύ στις κορυφαίες θέσεις, ενώ το 1978 έπρεπε να αντιμετωπίσει ακόμη και τον υποβιβασμό. Τουλάχιστον κατάφερε να επιστρέψει αμέσως στην πρώτη κατηγορία. Στη δεκαετία του 1980 δεν υπήρξαν τίτλοι, αλλά μια λαμπρή στιγμή στο Κύπελλο Ευρώπης: το 1985, στο Κύπελλο UEFA, η ομάδα νίκησε με 1-0 την Ίντερ Μιλάνου, που ήταν γεμάτη παίκτες παγκόσμιας κλάσης, στο γήπεδο του Λιντς. Στον επαναληπτικό αγώνα ηττήθηκε με 0-4.
Το χαμηλότερο σημείο: άρνηση χορήγησης άδειας το 2012
Αυτά τα highlights δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τη σταδιακή παρακμή του LASK. Το 1989 ο σύλλογος υποβιβάστηκε στη 2η Κατηγορία, και μόλις πέντε χρόνια αργότερα ανέβηκε ξανά ένα σκαλοπάτι – πριν αναγκαστεί να κηρύξει πτώχευση το 1995 λόγω σοβαρών οικονομικών αναταραχών και καταφέρει να αποφύγει την εκκαθάριση την τελευταία στιγμή. Έντονη ήταν η κατάσταση και το 1997, στο πλαίσιο της αμφιλεγόμενης συγχώνευσης με τον τοπικό αντίπαλο FC Linz, καθώς και το 1998, λόγω της κατάρρευσης της Riegerbank του προέδρου του συλλόγου, Wolfgang Rieger.
Τα οικονομικά προβλήματα ήταν μόνιμος σύντροφος τόσο εκείνη την εποχή όσο και μετά την εξαγορά από τον Peter Michael Reichel το 2000 και συνέβαλαν σε σημαντικό βαθμό στον υποβιβασμό του 2001. Μόνο έξι χρόνια αργότερα πέτυχε η επιστροφή, αλλά ήδη το 2011 ο σύλλογος υποβιβάστηκε ξανά στη δεύτερη κατηγορία. Το ναδίρ σημειώθηκε την άνοιξη του 2012, όταν η LASK δεν έλαβε άδεια για την επόμενη σεζόν και, ως εκ τούτου, αναγκάστηκε να αγωνιστεί στην περιφερειακή κατηγορία.
Όσο μεγαλύτερες οι επιτυχίες, τόσο μικρότερες οι διαμαρτυρίες
Στη συνέχεια, η πορεία ήταν αργή αλλά σταθερά ανοδική, χάρη και στην είσοδο των «Φίλων του LASK», που έθεσαν τέλος στην εποχή του Reichel το 2013. Ο Oliver Glasner προσλήφθηκε ως προπονητής και οδήγησε την ομάδα του Λιντς στη Bundesliga το 2017, κατακτώντας αμέσως την τέταρτη θέση. Υπό τον διάδοχο του Γκλάσνερ, Βαλεριέν Ισμαέλ, ο LASK βρισκόταν στην πρώτη θέση στο τέλος της κανονικής περιόδου 2019/20. Τότε όμως ήρθε ο κορωνοϊός, η απόδειξη παραβάσεων των κανόνων υγιεινής στις προπονήσεις, η επακόλουθη αφαίρεση τεσσάρων βαθμών και τελικά η τέταρτη θέση.
Η πανδημία στέρησε επίσης τους Λιντζέζους από έναν εντός έδρας αγώνα με το Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που θα είχε γεμάτο γήπεδο, με τον πρώτο αγώνα των 16 της Europa League εναντίον των Red Devils να διεξάγεται μπροστά σε άδειες κερκίδες – προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Siegmund Gruber, που τότε όπως και σήμερα είναι ο ισχυρός άνδρας του LASK.
Ο πρόεδρος του συλλόγου καταρτίζει προϋπολογισμούς που συγκαταλέγονται στους υψηλότερους της χώρας. Υπό την ηγεσία του Gruber καταφέρθηκε επίσης η ανέγερση της Raiffeisen Arena, της νέας έδρας που άνοιξε το 2023 και αποτελεί τακτικά θέατρο διεθνών αγώνων. Ωστόσο, οι ενέργειες του Gruber αντιμετωπίζονται με αρκετή κριτική από μεγάλο μέρος της οργανωμένης οπαδικής βάσης, όπως για παράδειγμα η αλλαγή του χρώματος της φανέλας του LASK σε ροζ, η οποία έγινε κατόπιν πρωτοβουλίας ενός χορηγού. Ακόμη και στην αρχική φάση της φετινής σεζόν είχε ανακοινωθεί μποϊκοτάζ της ατμόσφαιρας. Όμως, όσο μεγαλύτερες γίνονταν οι επιτυχίες, τόσο μικρότερες γίνονταν οι διαμαρτυρίες των οπαδών.
