Αυτό το Σαββατοκύριακο της Πρέμιερ Λιγκ, όλοι οι παίκτες και οι διαιτητές γονάτισαν πριν από την έναρξη του αγώνα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του ρατσισμού. Στο Λιντς, όμως, ένας παίκτης παρέμεινε όρθιος. Γιατί;
Η πιο εντυπωσιακή στιγμή του Ντόμινικ Κάλβερτ-Λιούιν σημειώθηκε την Κυριακή στον αγώνα εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όταν στο 51ο λεπτό πέτυχε το γκολ που έφερε το τελικό 1-1. Ωστόσο, ήδη πριν από την έναρξη του αγώνα, ο ψηλός επιθετικός της Λιντς Γιουνάιτεντ είχε τραβήξει τα βλέμματα – επειδή παρέμεινε όρθιος.
Σε αυτή την αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ, σε όλα τα γήπεδα, παίκτες και διαιτητές γονάτισαν αμέσως πριν την έναρξη των αγώνων, μια χειρονομία κατά του ρατσισμού που είχε καθιερωθεί μετά την πανδημία του κορονοϊού, όχι μόνο στην Αγγλία. Ενώ αρχικά οι συμμετέχοντες την έκαναν κάθε εβδομάδα, τελευταία παρατηρούνταν μόνο σε μεμονωμένους αγώνες ή σε συγκεκριμένα Σαββατοκύριακα.
Επειδή η τρέχουσα και η επόμενη αγωνιστική βρίσκονται υπό το σήμα της εκστρατείας «No Room for Racism» της Πρέμιερ Λιγκ —παράλληλα με τον «Μήνα της Μαύρης Ιστορίας» στη Μεγάλη Βρετανία—, η χειρονομία έκανε την επανεμφάνισή της και προκάλεσε αμέσως συζητήσεις: Γιατί μόνο ο Κάλβερτ-Λιούιν προτίμησε να παραμείνει όρθιος στο Λιντς;
«Ο Ντομ λέει ουσιαστικά: «Όχι, δεν γονατίζω. Δείχνω τον σεβασμό μου μένοντας όρθιος»», προσπάθησε να εξηγήσει ο προπονητής της Λιντς, Ντάνιελ Φάρκε, μετά τον αγώνα. «Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και δείχνει τον σεβασμό του για αυτή την εκστρατεία με τον δικό του τρόπο.»
Ο Φάρκε επαινεί την εκστρατεία: «Έτσι θα έπρεπε να είναι ο κόσμος»
Πράγματι, ο Κάλβερτ-Λιούιν, ο οποίος είχε ήδη «ξεφύγει» σκόπιμα το 2025, δεν ήταν ο μόνος παίκτης που αποφάσισε το Σαββατοκύριακο να μην γονατίσει. Επίσης, ο Μαρκ Γκέχι (Μάντσεστερ Σίτι), ο Ίσα Ντιόπ (Ίπσουιτς Τάουν) και ο Έινσλι Μέιτλαντ-Νάιλς (Έβερτον) δεν συμμετείχαν στη χειρονομία, χωρίς να δώσουν εξηγήσεις μετά. Ωστόσο, στο παρελθόν, παίκτες είχαν επανειλημμένα επικρίνει ότι η χειρονομία αυτή είχε χάσει την αξία της.
Επίσης, η Πρέμιερ Λιγκ τόνιζε συνεχώς ότι δεν υπάρχει υποχρέωση συμμετοχής στη χειρονομία, η οποία συνοδεύεται επανειλημμένα από αποδοκιμασίες από τους οπαδούς. «Είναι σίγουρα μια καλή εκστρατεία και ένα καλό θέμα», θεωρεί ο Φάρκε. «Ένα αποδυτήριο είναι ένα τέλειο παράδειγμα για το πώς θα έπρεπε να ζούμε όλοι μαζί: διαφορετικές εθνικότητες, διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικές θρησκείες, αλλά όλοι είναι μαζί ως άνθρωποι και φίλοι που εργάζονται από κοινού για έναν κοινό στόχο. Έτσι θα έπρεπε να είναι ο κόσμος.»
