“Songs of the Past” biedt nieuwe verhalen, een nieuwe regio en vernieuwende gevechtsmechanismen. Maar de demo heeft ons vooral eraan herinnerd waarom The Witcher 3 al meer dan tien jaar geleden zo goed werkte.
Een wandeling door een nazomeridylle en een vuistgevecht tegen een katerige wannabe-bard. Meer was er niet nodig tijdens de demo van de Witcher-DLC “Songs of the Past” op de gamescom om ons meteen terug te katapulteren naar het universum van Geralt en Rittersporn.
Meer dan tien jaar na de release ziet de RPG er grafisch echter zeer gepolijst uit. Er zit immers naast nieuwe content ook een remaster onder de motorkap. Die verschijnt als gratis update en omvat ook de twee eerdere uitbreidingen “Hearts of Stone” en “Blood and Wine”.
Letten, de nieuwe regio, weet de nieuwe look goed te presenteren. In het midden glinstert een enorm meer in de zon, omringd door kleurrijke dorpjes en bossen. Met zijn warme kleuren en zijn mediterraan aandoende idylle doet „Songs of the Past“ denken aan zijn voorganger „Blood and Wine“. Het op Polen geïnspireerde Letten ontwikkelt echter al snel een geheel eigen identiteit.
Nieuw verhaal in het Witcher-universum
Wat het verhaal betreft, vindt het begin van de DLC het wiel niet opnieuw uit. Rittersporn is weer eens verdwenen – dit keer uit het huis van zijn familie. Vergezeld door Lilla, de nicht van de bard, gaat Geralt op pad om hem te vinden.
De Witcher laat de rooskleurige weiden van Letten daarbij al snel achter zich. Ze maken plaats voor een rozentuin, die eigenlijk meer een doornentuin is. De zonnige oogstfeestsfeer verandert in een duister decor – vol nieuwe monsters.
Een familiesage vertelt over een gekke voorvader die hier ooit een heel dorp zou hebben uitgeroeid. Op typische Witcher-wijze zit daar een kern van waarheid in. Aan het einde van de demo moet Geralt het opnemen tegen de voorvader van Rittersporn.
Geralt toont zijn cowboy-kwaliteiten
Daarvoor heeft Geralt een nieuw wapen in zijn arsenaal: een ketting. Die wordt een beetje gebruikt zoals het lasso van Indy in de Indiana Jones-films. Ofwel slaat de Witcher ermee rechtstreeks op zijn tegenstanders in en maakt daarbij gebruik van een nieuw zwakke-plekken-systeem – ofwel trekt hij ze naar zich toe.
Hoeveel speldiepte er werkelijk in zit, liet de demo van 45 minuten nog in het midden. Maar ten minste één wezen laat zien hoe het nieuwe wapen gevechten kan veranderen. Het wordt omringd door een zwerm bijen en kan met de ketting daaruit worden getrokken. Zo kan Geralt schade toebrengen zonder zich aan de agressieve bijen bloot te stellen.
Afgezien van de ketting zien de gevechten er grotendeels vertrouwd uit, maar worden ze door de remaster indrukwekkender in scène gezet. Tekeningen en bommen exploderen in grotere, krachtige deeltjeswolken, terwijl afmakingsanimaties de kers op de taart moeten worden. In de demo laat de ontwikkelaar er met de ketting een zien. Die ziet er weliswaar goed uit, maar komt in de presentatie ook een beetje gescript over.
Het oude Witcher-gevoel
Na een hands-off-presentatie van 45 minuten door de ontwikkelaars willen we ons nog geen definitief oordeel over het vechtsysteem permitteren. Juist details kunnen hier een groot verschil maken: hoe gemakkelijk zijn zwakke plekken met de ketting te raken? Hoe vaak komen finisher-animaties voor?
Op deze vragen zijn tot nu toe nog geen antwoorden gegeven. Dat het talentsysteem is herzien, kwam in de demo ook nauwelijks aan bod.
Wat de presentatie betreft, maakt “Songs of the Past” daarentegen een sterke eerste indruk. Met vernieuwde graphics lokt Letten niet alleen met nieuwe verhalen, maar ook met de belofte dat we weer een unieke, kleurrijke regio mogen verkennen. Al na een paar minuten herinnerden we ons weer waarom we The Witcher 3 zo graag speelden. “Songs of the Past” weet dat gevoel te vangen.
Hoe de ontwikkelaars zich voelden bij hun terugkeer naar de wereld van The Witcher, welke moeilijkheden ze ondervonden en wat we van “Songs of the Past” kunnen verwachten – dat hebben we hen allemaal gevraagd op de gamescom.
