Ο προπονητής της εθνικής Αργεντινής, Λιονέλ Σκαλόνι, κατακλύζεται από τα συναισθήματά του μετά την ήττα. Αφήνει ανοιχτό το μέλλον του ως προπονητής της «Αλμπισελέστε».
Μακάρι η «Αλμπισελέστε» του να είχε παίξει με τόση πάθος όσο εκφράζει αργότερα ο προπονητής της. Ο Λιονέλ Σκαλόνι, μετά την αποτυχία της Αργεντινής να υπερασπιστεί τον τίτλο της και την ήττα με 0-1 στην παράταση από τη νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία, ήταν πάντως τόσο συγκινημένος, όσο δεν είχε ξαναδεί κανείς τον συνήθως ψύχραιμο προπονητή της εθνικής ομάδας κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
«Δεν αντέχω πια», είπε ο 48χρονος με σπασμένη φωνή και δάκρυα στα μάτια. Και στη συνέχεια αποχώρησε από το βήμα κατά τη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Σκαλόνι ήταν ειλικρινά συγκινημένος. Αλλά με θετικό τρόπο.
Λίγα λεπτά νωρίτερα είχε ήδη παραδεχτεί κλαίγοντας: «Αυτό πονάει στην ψυχή». Αναφερόταν στην ήττα από τη νέα πρωταθλήτρια Ισπανία. Και το είπε επίσης αναφερόμενος στον σούπερ σταρ του, τον Λιονέλ Μέσι, και στη δεύτερη και τελευταία ευκαιρία που έχασε να στεφθεί πρωταθλητής. «Είναι 39 ετών. Αγαπητοί μου άνθρωποι εδώ, αυτό που έδειξε είναι μια απίστευτη επίδοση», επαίνεσε ο Σκαλόνι. Αναφερόταν στην απόδοση του Μέσι κατά τη διάρκεια του τουρνουά.
Και ο προπονητής της εθνικής ομάδας της Αργεντινής δυσκολευόταν να βρει άλλα λόγια. Όχι επειδή του έλειπαν, αλλά επειδή τα δάκρυα του έρχονταν ξανά και ξανά. «Ο κόσμος μπορεί να είναι περήφανος γι’ αυτόν. Είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που πάτησε ποτέ σε γήπεδο.»
Είναι λίγο «δύσκολο να εξηγήσεις στον κόσμο ότι μπορείς να γιορτάσεις και τη δεύτερη θέση. Αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι έχουν ήδη συνειδητοποιήσει τι καταφέραμε εδώ.»
Ο ίδιος, ο Σκαλόνι, είχε ήδη κλάψει στα αποδυτήρια, «και το κάνω ξανά τώρα». Διότι: «Είναι μια υπέροχη ομάδα, ακόμα και οι Ισπανοί μας συγχαίραν». Ωστόσο, η ομάδα του στον τελικό είχε αναπτύξει κάτι που έμοιαζε με επιθετικό πνεύμα μόνο στην τελική φάση της παράτασης, με την πλάτη στον τοίχο. Μόνο η κατάσταση στο χείλος του γκρεμού ξύπνησε τον πλέον εκθρονισμένο κάτοχο του τίτλου, μέσα στη ζέστη του Ίστ Ράδερφορντ.
Έτσι είχε συμβεί συχνά και στους προηγούμενους γύρους. Όμως αυτό που είχε λειτουργήσει εναντίον της Αιγύπτου, της Ελβετίας και της Αγγλίας, ήρθε πολύ αργά εναντίον της Ισπανίας – και ήταν ούτως ή άλλως πολύ λίγο για να μπορέσει κανείς να ελπίζει πραγματικά στην υπεράσπιση του τίτλου. Ή ακόμα και για μια πιθανή διαδικασία πέναλτι.
«Είναι το μέρος των ονείρων»
Ο Σκαλόνι δεν θέλησε να αναφερθεί στην κατάσταση του συμβολαίου του το βράδυ της ήττας. Είπε μόνο: «Είμαι ευγνώμων που μου δόθηκε η ευκαιρία να είμαι προπονητής αυτής της ομάδας, που μπορώ σήμερα να κάθομαι εδώ, σε ένα μέρος που πολλοί θα ήθελαν να βρίσκονται». Και τότε ξαναέκλαψε, και συνέχισε: «Δώσαμε τα πάντα μέχρι την τελευταία στιγμή.» Όλοι στο γήπεδο και στην προπονητική ομάδα. «Η δουλειά μου είναι υπέροχη, είναι το μέρος των ονείρων μου, που δεν θα μπορούσα να φανταστώ στη ζωή μου.»
Πώς θα συνεχιστούν τα πράγματα, θα το συζητήσει τις επόμενες ημέρες. Αφενός με τους βοηθούς του, μεταξύ των οποίων οι πρώην διεθνείς Πάμπλο Αϊμάρ, Ρομπέρτο Αγιαλά και Βάλτερ Σαμουέλ, καθώς και ο πρόεδρος της ομοσπονδίας «Τσίκι» Ταπία.
«Πρέπει τώρα να δούμε αν θα καταφέρουμε να συγκροτήσουμε ξανά μια τόσο υπέροχη ομάδα…» Εννοούσε το προπονητικό επιτελείο και την εθνική ομάδα. Τότε η φωνή του σπάει εντελώς – και ο Σκαλόνι αποχωρεί πρόωρα, με δάκρυα στα μάτια.
