Slechts 0,068 seconden scheidden George Russell en Kimi Antonelli in Montreal – bandenbeheer en een schakelprobleem beslisten de spannende Mercedes-strijd
Slechts 0,068 seconden scheidden George Russell en Kimi Antonelli in de kwalificatie voor de Grand Prix van Canada – een verschil dat nauwelijks langer duurt dan een oogwenk. Maar juist dit minimale verschil zorgde in Montreal voor een van de spannendste interne kwalificatiestrijd binnen het team van het seizoen tot nu toe.
Terwijl Russell met zijn laatste ronde de poleposition veroverde en vervolgens via de radio een juichkreet door het Mercedes-kamp stuurde, bleef bij Antonelli vooral de vraag hangen: had er zelfs nog meer ingezeten?
Want intern wijst veel erop dat de jonge Italiaan mogelijk het tempo had voor de eerste plaats. Mercedes-teambaas Toto Wolff sprak na de kwalificatie over een problematische auto en wees tegelijkertijd op een technisch detail dat Antonelli mogelijk beslissende tijd heeft gekost.
“Ik geloof niet dat we de coureurs vandaag een perfecte auto hebben gegeven”, verklaart Wolff. “George heeft het voor zichzelf gered door die twee snelle ronden te rijden om meer temperatuur op de achteras op te bouwen.”
Toen volgde de beslissende zin. “En Kimi had een gemiste terugschakeling. Er werd tijdens de snelle ronde niet goed geschakeld – precies daar heeft hij het verschil verloren.”
Bandbeheer werd de sleutelfactor
Maar de mogelijke schakelfout was waarschijnlijk slechts een deel van het verhaal. Bepalender was blijkbaar de totaal verschillende aanpak bij de bandenvoorbereiding.
Antonelli reed tijdens zijn beslissende run twee voorbereidingsronden en vervolgens één enkele aanval. Russell koos daarentegen voor een agressievere aanpak: twee pushlaps met een langzamere ronde ertussen. Juist deze aanpak hielp de Brit blijkbaar om de banden beter in het optimale werkvenster te brengen.
En juist dat was in Montreal uiterst moeilijk. Het circuit staat sowieso bekend als problematisch als het gaat om het op temperatuur brengen van de banden. Het asfalt biedt weinig grip, de bochten zijn meestal kort en daar komen in Canada nog eens enorme temperatuurschommelingen bij tussen ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds.
Het resultaat: de coureurs worstelen voortdurend met een onstabiele temperatuurverdeling tussen de voor- en achteras. Wie te hard pusht, oververhit op korte termijn alleen het oppervlak van de banden, zonder voldoende temperatuur in de kern te krijgen. Wie te voorzichtig rijdt, krijgt de banden daarentegen nooit echt aan het werk. Juist deze evenwichtsoefening bepaalde praktisch de hele kwalificatie.
Russell leek uiteindelijk het betere ritme te hebben gevonden. “Die laatste ronde kwam op de een of andere manier uit het niets”, zegt de pole-setter later. “Het was gewoon een ongelooflijk gevoel, omdat de sessie zo moeilijk was en je in de laatste poging alles perfect moest samenbrengen.”
Antonelli schittert vooral in de eerste sector
Bijzonder opmerkelijk: in twee van de drie sectoren was Antonelli zelfs sneller dan zijn ervaren teamgenoot. Vooral in het eerste deel van het circuit overtuigde de rookie met een uiterst zuivere lijn.
Hoewel Russell in bocht één zelfs iets later remde, counterde Antonelli met een betere uitgang uit bocht twee en nam daardoor meer snelheid mee naar het volgende rechte stuk.
Ook in de snelle chicane van bocht drie bleef de Italiaan sterk. Hij liet het gas later los en hield zijn snelheid langer stabiel, waardoor hij zijn kleine voorsprong kon behouden. Het resultaat: de snelste tijd in de eerste sector.
Het keerpunt kwam pas in bocht 6. Daar vermoedt Mercedes het fatale schakelmoment. De telemetriegegevens laten zien dat Antonelli bij het terugschakelen langer in de vijfde versnelling bleef dan Russell.
Waarschijnlijk liep de versnellingswissel een paar honderdsten vertraging op – genoeg om momentum te verliezen. Daardoor kon Russell met meer snelheid door de bocht gaan en draaide hij het duel voor het eerst in zijn voordeel.
Russell zette alles op het spel in de laatste ronde
In de laatste sector begon Antonelli nogmaals aan een inhaalrace. Vooral in de haarspeldbocht van bocht tien reed de 18-jarige een uiterst strakke lijn en pakte hij opnieuw enkele honderdsten van Russell af. Tussendoor slonk het verschil tot slechts vijf honderdsten.
Maar Russell antwoordde juist in de beruchte laatste chicane met zijn beste passage van de hele ronde. Hij bleef langer vol gas geven, draaide de auto agressiever de bocht in en won daar de beslissende laatste duizendsten.
“Ik moest mijn rijstijl voor deze laatste ronde volledig opnieuw afstemmen”, legt Russell uit. “En dat werkte precies.” Daarbij had Mercedes met zijn afstelling eigenlijk bewust compromissen gesloten. Het team had wijzigingen doorgevoerd om beter voorbereid te zijn op de verwachte koude en natte omstandigheden tijdens de race.
“Dat heeft ons in de kwalificatie misschien zelfs een beetje geschaad”, geeft Russell toe. “De auto voelde daardoor af en toe wat uit balans aan.”
Bijzonder riskant: Russell had eerder zelfs een snelle ronde afgebroken nadat de achterkant in bocht zes plotseling uitbrak. Vervolgens haalde hij nieuwe banden en zette alles in op de laatste poging – zonder een veilige eerste ronde achter de hand.
Er is spanning tussen Russell en Antonelli
Dat Antonelli ondanks de nipte nederlaag indruk maakte, staat buiten kijf. De Italiaan was over lange stukken minstens even sterk – en intern lijkt men dat bij Mercedes precies te hebben opgemerkt. Ook Antonelli zelf klinkt na de kwalificatie ervan overtuigd dat er nog meer mogelijk was geweest.
“Natuurlijk was er nog wat tijd te winnen op het circuit”, zegt hij na afloop. “Maar George heeft een geweldige ronde gereden.” Een zin die beleefd klonk – maar tegelijkertijd suggereert dat de rookie zichzelf zeker als een gelijke beschouwt.
