Nog maar een paar maanden geleden besloot Luca Zidane (27) om voor Algerije te gaan spelen. Nu is de man met de beroemde naam een belangrijk onderdeel van het succes bij de Afrika Cup tot nu toe – omdat hij, ondanks zijn totaal andere positie, een eigenschap van zijn vader heeft geërfd.
Wie de wedstrijden van het Algerijnse nationale team tijdens de Afrika Cup volgt, heeft de geheime ster van de tv-uitzendingen al lang ontdekt. Hij zit op de tribune. Als Zinedine Zidane op de schermen in het stadion te zien is, gaat het publiek in Marokko uit zijn dak – ook al gaat het om een supporter van het rivaliserende buurland Algerije. “Het is voor ons een eer dat hij kijkt”, zegt Ibrahim Maza van Leverkusen. Toch is een van de meest succesvolle voetballers uit de geschiedenis hier maar één ding: vader.
Zijn zoon Luca is bij de Afrika Cup de vaste keeper van Algerije – vrij onverwacht. Pas in september besloot hij om uit te komen voor het nationale elftal van het land waaruit zijn grootouders – de ouders van Zinedine – ooit naar Marseille emigreerden. “Als ik aan Algerije denk, denk ik meteen aan mijn grootvader”, vertelde Luca aan het begin van het toernooi aan beIN Sports. “Ik heb er met hem over gesproken voordat ik voor het nationale elftal koos. Hij was helemaal enthousiast.” Na elke nominatie belt de inmiddels 90-jarige Smail Zidane hem op “en zegt me dat ik een goede beslissing heb genomen”.
Luca speelde nog voor de jeugdteams van Frankrijk. Het land dat zijn vader in 1998 naar de wereldtitel kopte – Luca was toen net twee maanden oud. De nu 27-jarige heeft echter nooit voor een Franse club gespeeld. Door het succesvolle spelers- en trainerscarrière van zijn vader bij Real Madrid speelde Luca ook voor de jeugdteams van Real, maar hij kwam niet verder dan twee wedstrijden bij de profs. Het Franse en Spaanse nationale team, waarvoor hij op basis van de nationaliteit van zijn ouders had kunnen spelen, bleven altijd ver weg.
Maar nu is er Algerije. En in het Noord-Afrikaanse land ging het meteen van nul naar honderd. Zidane’s inzet bij de last-minute overwinning in de achtste finale tegen DR Congo was pas zijn vierde interland. De keeper, die inmiddels voor de Spaanse tweedeklasser Granada speelt, debuteerde in oktober in de WK-kwalificatie voor Algerije, maar was eigenlijk niet bedoeld als nummer 1.
Toen raakte de vaste keeper Alexis Guendouz geblesseerd en besloot bondscoach Vladimir Petkovic om Zidane als nummer 1 op te stellen voor de Afrika Cup. Ondanks zijn beperkte ervaring in het nationale team.
“Hij heeft zich in zeer korte tijd geïntegreerd en ervaring opgedaan”, prees Petkovic zijn keeper tijdens de groepsfase en schreef hem een “belangrijke rol” toe in de twee openingszeges. In alle drie de wedstrijden van het toernooi waarin Zidane het Algerijnse doel verdedigde – in de onbelangrijke laatste groepswedstrijd werd hij gespaard – heeft de keeper geen tegendoelpunt gekregen. Zaterdag wacht nu de moeilijke taak in de kwartfinale tegen Nigeria, tot nu toe veruit de beste aanval van het toernooi, aangevoerd door hun twee supersterren Victor Osimhen en Ademola Lookman. Zidane zal aan de bak moeten. Maar niet alleen op de lijn.
Geen wonder: Zidane is “technisch onderlegd als een veldspeler”
“Hij speelt een zeer belangrijke rol in de opbouw”, legt Maza uit. “Hij is een keeper die meespeelt. Met een keeper als hij kun je de druk van de tegenstander heel goed overbruggen.” Zidane, zegt Maza, is “ongelooflijk met de bal”. Dat is natuurlijk geen wonder met zo’n vader. Ook Luca zelf, zo vertelde een jeugdvriend onlangs aan L’Equipe, “wilde eigenlijk nooit keeper worden, maar de bal aan de voet hebben”. De met 1,83 meter vrij kleine keeper is “technisch vaardig als een veldspeler”. Ook daarom staat Zidane in hoog aanzien bij het Algerijnse team. “Je kunt grapjes met hem maken, goed met hem praten, hij is een aardige en open persoon”, vindt Maza. Rayan Ait Nouri, linksback van Manchester City, noemt de nieuwe keeper zelfs een “fantastisch mens” en prijst hem: “Hij heeft zich snel in de groep geïntegreerd en praat ook veel op het veld. Als speler en als mens past hij perfect in het team.”
Toch is het ook waar dat als hij niet Zidane heette, ze waarschijnlijk niet eens naar hem hadden gevraagd. “Zijn achternaam is een last”, geeft ook Riyad Mahrez, de echte ster van het team, toe. Tot nu toe gaat Zidane daar heel goed mee om. Hij kent het ook niet anders.
