Net als vier jaar geleden speelt Sadio Mané een cruciale rol in de finaleplaats van Senegal. In vergelijking met de triomf in 2022 is zijn rol op verschillende vlakken veranderd.
Vier jaar geleden was het belang alleen al groter omdat het om de titel ging. Ook verder waren de parallellen tussen de twee wedstrijden tussen Senegal en Egypte beperkt. Destijds, tijdens de Afrika Cup 2022, wonnen de Teranga-Leeuwen de finale na strafschoppen met 4-2, vandaag was het 1-0 na 90 minuten.
Maar één ding bleef hetzelfde: toen werd Sadio Mané, die vervolgens naar FC Bayern overstapte, de held die de laatste penalty benutte. Nu was de 33-jarige opnieuw de sleutelfiguur die het beslissende doelpunt voor de overwinning scoorde. Hij is de nemesis van de Farao’s geworden en is nog maar één overwinning verwijderd van zijn tweede triomf in de Afrika Cup.
Voor veel spelers moet het een déjà vu zijn geweest: de Senegalezen hadden immers met Mané, Edouard Mendy en co. zeven profs in de gelederen die er in 2022 ook al bij waren, terwijl de Egyptenaren er zelfs elf hadden, waaronder Mohamed Salah en Omar Marmoush. Ook qua opstelling is er weinig veranderd. Net als toen wacht Egypte af in een compact 4-3-3-systeem en vertrouwt het op zijn sterke verdediging, mentale kracht en snelle aanvallers.
Senegal, visueel superieur, met meer kansen en een aanvallende instelling, wil scoren, maar slaagt daar lange tijd niet in. Een duel tussen twee gelijkwaardige teams. En dat ondanks het feit dat de Senegalezen vanaf de 23e minuut het zonder Kalidou Koulibaly moesten stellen, die zich op 34-jarige leeftijd aan zijn adductoren had geblesseerd. Dat de aanvoerder in de finale ontbreekt, staat echter hoe dan ook vast vanwege zijn gele kaart. Maar tegen Egypte werd duidelijk dat het team zelfs op het uitvallen van een van zijn belangrijkste spelers kan reageren.
Het team liet tegen Botswana en Benin (beide 3-0) zien dat het ook tegen defensief ingestelde tegenstanders zonder problemen kan zegevieren en dat het, net als tegen Mali en Egypte (beide 1-0), op verschillende manieren moeilijk te overwinnen verdedigingslinies kan doorbreken. Het oefent druk uit, kan die zowel vasthouden als verhogen.
Leider Mané – en een goede bank
Bovendien beschikt het over een goede bank, maar tijdens het toernooi mag vooral de eerste linie worden gevierd. Mané leidt zijn team, gaat voorop, op en naast het veld. Zijn voorzetten zijn weliswaar niet meer zo nauwkeurig als vroeger en ook de schoten worden minder, maar toch blijft zijn invloed op het Senegalese spel enorm.
Zondag heeft de oudgediende na 2022 opnieuw de kans om de Afrika Cup te winnen. Destijds, in de eerder genoemde finale tegen Egypte, miste de ex-speler van München in de 7e minuut een penalty en stond hij op het punt om binnen twee uur van hoopvolle speler tot pechvogel te veranderen.
Maar toen net als nu was Mané degene die voor succes zorgde – in 2022 met een penalty, in 2026 met een laag schot, afgeschermd door de Egyptische verdediging, zodat de tot dan toe uitstekende Farao-keeper Mohamed El-Shenawy nauwelijks een kans had. De Egyptenaren hebben in Senegal hun meester gevonden.
En die is van plan om zondag het feestje van de gastheer te verpesten. Met een Pape Gueye in het midden van het middenveld, die niet alleen richting geeft aan het spel, maar ook scoort, zoals bij de 3-1 tegen Soedan, in dit geval zelfs twee keer. Met een Nicolas Jackson, die met zijn twee doelpunten in de 3-0 overwinning tegen Botswana een sterke start maakte, maar daarna vooral tegen Soedan zwak presteerde en daarom in de kwartfinale op de bank terechtkwam. En met een Mané, die zijn grote triomf van 2022 wil herhalen.
