Μετά από τέσσερις νίκες σε τέσσερα παιχνίδια, η Μπάγερν παραμένει σε πλήρη πορεία – και παρόλα αυτά ευάλωτη; Ο Vincent Kompany έχει μια άλλη θεωρία.
Ευτυχώς, τα ποδοσφαιρικά παιχνίδια αποτελούνται σχεδόν πάντα από δύο ημίχρονα, κάτι που μέχρι στιγμής χαροποιεί ιδιαίτερα την Μπάγερν Μονάχου στο ημερολογιακό έτος 2026.
Ή και λόγο για συναγερμό, ανάλογα με το ποιον ρωτάς. Ή αν ρωτάς καθόλου και αν θέλεις οπωσδήποτε, για να παραθέσω τον πάντα θετικά κριτικό Joshua Kimmich, «να βρεις το ψύλλου κέρατο»?!
Τόσο στον εναρκτήριο αγώνα εναντίον της Βόλφσμπουργκ (8:1), στη συνέχεια στην Κολωνία (3:1), στη Λειψία (5:1) ή και την Τετάρτη στην κορυφαία κατηγορία εναντίον της Saint-Gilloise (2:0), ο γερμανικός πρωταθλητής από τη Μόναχο ξεκίνησε πολύ αργά τον αγώνα (κάτι που ίσως οφείλεται και στο παγωμένο καιρό), ενώ στη Λειψία και εναντίον της βελγικής πρωτοπόρου παρέμεινε για πρώτη φορά από τον Απρίλιο του περασμένου έτους δύο φορές στη σειρά χωρίς δικό του γκολ στο ημίχρονο.
Αν προσθέσουμε όλα τα πρώτα ημίχρονα αυτών των τεσσάρων αγώνων, η Μπάγερν θα είχε ένα μέτριο σκορ 3:3. Το δεύτερο ημίχρονο, από την άλλη πλευρά, αποκαλύπτει ένα εντυπωσιακό 15:0. «Το πλεονέκτημά μας είναι ότι είμαστε πολύ, πολύ σε φόρμα», χαίρεται ο αρχηγός Κίμιχ. «Επομένως, δεν είναι πρόβλημα να αποφασίζουμε τους αγώνες μόνο από το 60ό λεπτό και μετά».
Ο μέσος, που μόλις επανήλθε από τραυματισμό, δεν στερείται ποτέ αυτοπεποίθησης και είναι αναμφίβολα εξαιρετική ποιότητα το να είσαι τόσο καλός, ώστε κάποια στιγμή να σκοράρεις τουλάχιστον ένα γκολ περισσότερο από τον αντίπαλο. Ωστόσο, και ο Kimmich θα έχει καταλάβει ότι ακόμη και η μεγάλη Μπάγερν δεν μπορεί πάντα να βασίζεται στο ότι κάποια στιγμή θα ξυπνήσει στο παιχνίδι και θα ανεβάσει δύο ταχύτητες.
Πώς έχουν τα πράγματα λοιπόν; Όλα καλά, επειδή μέχρι τώρα όλα πάνε καλά; Ή υπάρχει περιθώριο βελτίωσης, επειδή μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο από 18:3 σε τέσσερα παιχνίδια;
«Η ερώτηση έχει τεθεί πολλές φορές και το σκέφτηκα…», εξήγησε ο Kompany την Παρασκευή πριν από το βαυαρικό ντέρμπι με την FC Augsburg – και άλλαξε την οπτική του. «Αν το δούμε από μια άλλη οπτική γωνία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό είναι πρόβλημα για τις άλλες ομάδες, γιατί στο δεύτερο ημίχρονο γίνονται όλο και πιο αδύναμες. Σωστά;» Σωστά. «Είναι η Bundesliga, δεν μπορείς να περιμένεις ότι στα πρώτα 45 λεπτά, όταν ο αντίπαλος είναι τόσο φρέσκος και έχει ένα σχέδιο για το παιχνίδι, όλα θα είναι τόσο εύκολα, θα σκοράρουμε δύο, τρία γκολ και θα τελειώσει. Αυτό απλά δεν γίνεται. Ούτε στη Μπουντεσλίγκα, ούτε στο Τσάμπιονς Λιγκ».
Ωστόσο, ο προπονητής της Μπάγερν κάνει μια διαφορά μεταξύ των αγώνων εναντίον της Βόλφσμπουργκ, της Κολωνίας και της Σαιντ-Ζιλοζέ και εκείνου στη Λειψία. «Εκείνοι», δηλαδή οι λεγόμενοι Rasenballsportler, «ήταν σαφώς καλύτεροι από εμάς. Δεν θέλω να το βλέπω αυτό».
Αυτό οδήγησε, παρεμπιπτόντως, σε μια πιο έντονη ομιλία στο ημίχρονο από το συνηθισμένο. Ένας οργισμένος Κομπανί έκανε έκκληση στην ομάδα του στη Λειψία να δείξει αξιοπρέπεια. «Πρέπει να γνωρίζουμε πόσο δυνατοί είμαστε και να είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι για το τι μπορούμε να κάνουμε». Αλλά, ένα μεγάλο αλλά: «Δεν μου αρέσει η περιττή αλαζονεία. Δεν μου αρέσει όταν ξαφνικά κάνουμε λιγότερα από το συνηθισμένο. Ανεξάρτητα από το αν είμαστε δέκα βαθμούς μπροστά ή πέντε βαθμούς πίσω. Για μένα, η δουλειά είναι απλά σημαντική. Είναι ένα σημάδι σεβασμού προς τον σύλλογο, προς τον αντίπαλο.»
Ο Kompany, ο οποίος συνήθως είναι ήρεμος, λέει ξεκάθαρα: «Όταν είμαι θυμωμένος, είναι επειδή νιώθω ότι χάνουμε λίγο τον έλεγχο.» Όπως στη Λειψία. «Επιζήσαμε και γράψαμε μια εντελώς διαφορετική ιστορία στο δεύτερο ημίχρονο». Και σκοράραμε πέντε γκολ. «Στα άλλα παιχνίδια, η πορεία του αγώνα ήταν μάλλον φυσιολογική. Το ιδανικό είναι να σκοράρουμε τρία, τέσσερα γκολ στο πρώτο ημίχρονο. Το ιδανικό είναι όμως και να τελειώνεις το παιχνίδι σε καλή φυσική κατάσταση. Όχι να είσαι καλός στο πρώτο ημίχρονο και κακός στο δεύτερο. Αν ήταν έτσι, ίσως να ήταν μεγαλύτερο θέμα για εμάς. Αλλά αυτό ήταν πάντα έτσι για τους αντιπάλους. Ίσως για αυτούς να είναι μεγαλύτερο θέμα…»
