Πριν από 17 χρόνια πέθανε ο πρώην θαυματουργός του τένις Σίντνεϊ Γουντ, ο οποίος έγραψε ιστορία στο Γουίμπλεντον με περίεργο τρόπο.
Ο Gottfried von Cramm, ο θρυλικός Γερμανός βαρόνος του τένις, ήταν παρών. Επίσης ο Fred Perry, ο μετέπειτα νικητής του Grand Slam από την Αγγλία, ο οποίος αργότερα αθάνασε το όνομά του με μια εμβληματική μάρκα μόδας.
Στο τουρνουά του Wimbledon το 1931 συμμετείχαν πολλά διάσημα ονόματα, τα οποία θυμόμαστε μέχρι σήμερα. Τελικά, ένας νεαρός άνδρας από τις ΗΠΑ έγραψε ιστορία – από περισσότερες από μία απόψεις.
Ο Sidney Wood, ο οποίος πέθανε πριν από 17 χρόνια σε ηλικία 97 ετών, ήταν ο δεύτερος νεότερος νικητής του παραδοσιακού τουρνουά, πριν ένας κάποιος Boris Becker τον υποσκελίσει το 1985.
Ωστόσο, οι συνθήκες υπό τις οποίες ο Γουντ κέρδισε τότε είναι μια ιδιαιτερότητα που παραμένει μοναδική μέχρι σήμερα.
Ο νεότερος συμμετέχων στο Wimbledon
Ο Wood, που γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1911 στην πόλη Black Rock του Κονέκτικατ, γιόρτασε ήδη στα 14α γενέθλιά του το 1925 μια μεγάλη επιτυχία στο τένις: κέρδισε το τουρνουά του Arizona State University, με το οποίο απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο French Open (τότε: French Championship) και στο Wimbledon.
Το 1927, ο τότε 15χρονος εξαργύρωσε το εισιτήριο για το Wimbledon: έχασε σε τρεις σετ από τον René Lacoste – μια άλλη εμβληματική μορφή του τένις και της μόδας – αλλά έμεινε στην ιστορία ως ο νεότερος άνδρας που συμμετείχε ποτέ.
Ο νεαρός ταλαντούχος παίκτης εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους παίκτες της δεκαετίας του ’30, ο οποίος το 1931 – και πάλι στο Wimbledon – έφτασε στην κορυφή. Ωστόσο, ήταν μια κορυφή με πικρή γεύση.
Ο Sidney Wood κέρδισε τον τελικό του Wimbledon το 1931 χωρίς να αγωνιστεί
Με μια νίκη στον ημιτελικό επί του μετέπειτα τριπλού πρωταθλητή Πέρι, ο Γουντ προκρίθηκε στον τελικό στο All England Club. Ωστόσο, ο τελικός δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ: ο αντίπαλός του και συμπατριώτης του δεν μπόρεσε να αγωνιστεί λόγω τραυματισμού στον αστράγαλο.
Ο Γουντ έγινε ο πρώτος και μοναδικός παίκτης στην ιστορία που κέρδισε έναν τελικό του Wimbledon χωρίς να αγωνιστεί. Ο Wood ήταν εκνευρισμένος με την υποσημείωση του μεγαλύτερου θριάμβου του: «Ο Frank ήθελε να παίξει, αλλά δεν του επιτράπηκε. Ήταν προσβολή για το Wimbledon και τους θεατές», είπε αργότερα. Ο Wood είχε πιεστεί από την επιτροπή του Davis Cup της χώρας του να αποσυρθεί – και είχε υποκύψει.
Η νίκη χωρίς αγώνα στο Wimbledon παρέμεινε η μοναδική μεγάλη επιτυχία του Wood. Το 1935 έφτασε στον τελικό του US Open, αλλά ηττήθηκε από τον Wilmer Allison.
Συγκινητική στιγμή στην αλλαγή του χιλιετίας
Μετά την καριέρα του, ο Wood έγινε γνωστός ως εφευρέτης. Ανέπτυξε ένα συνθετικό δάπεδο για κλειστές αίθουσες, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στη δεκαετία του ’70 σε διάφορα μεγάλα τουρνουά των ΗΠΑ. Το 1964 εισήχθη στο Hall of Fame του τένις και το 2000 ηγήθηκε της παρέλασης των πρωταθλητών στο Wimbledon για την αλλαγή του χιλιετίας, ως ο γηραιότερος εν ζωή νικητής.
Ο Wood, πατέρας τεσσάρων παιδιών – ένα από τα οποία έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1961 –, πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 2009.
Ήταν ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας μυθικής εποχής με τον Perry, τον «Big» Bill Tilden, τους τέσσερις μουσκέτες (Lacoste, Henri Cochet, Jean Borotra, Jacques Brugnon) και τη Suzanne Lenglen, την πρώτη παγκόσμια σταρ του τένις που πέθανε πρόωρα.
