Ο Κίμι Αντονέλι δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει για κάποιο διάστημα ότι είχε κερδίσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος: Μόνο ένα μπλουζάκι στο Σάο Πάολο έκανε το γεγονός ορατό για τον ίδιο
Ακόμη και λίγες μέρες μετά τη μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του μέχρι σήμερα, ο Κίμι Αντονέλι εξακολουθεί να είναι εκτός εαυτού. Οι εορτασμοί, η επίσκεψη στην οικογένεια του Άιρτον Σένα, το ταξίδι στη Βραζιλία – όλα έγιναν τόσο γρήγορα, που ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 δεν είχε σχεδόν καθόλου χρόνο να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συνέβη.
Μόνο την Πέμπτη στο Σάο Πάολο το συνειδητοποίησε πραγματικά. Όταν η ομάδα του του έδωσε ένα πολύ ξεχωριστό μπλουζάκι, το κοίταξε και σκέφτηκε: «Ουάου. Είναι πραγματικό αυτό; Στην πραγματικότητα, όχι ακόμα. Ακόμα μου φαίνεται εξωπραγματικό», λέει ο Αντονέλι. Το μπλουζάκι του έδειξε για πρώτη φορά τι έχει καταφέρει μαζί με την ομάδα του.
«Γι’ αυτό ακριβώς χρειάζομαι μάλλον λίγο ακόμα χρόνο για να το επεξεργαστώ όλο αυτό.» Οι τελευταίες μέρες ήταν γεμάτες συναισθήματα και γεγονότα, και οι πολλές εντυπώσεις τον είχαν σχεδόν κατακλύσει. «Στο μυαλό μου συμβαίνουν τόσα πολλά ταυτόχρονα, που σχεδόν με κατακλύζουν»,
ενώ ο 20χρονος δεν είχε προλάβει να ηρεμήσει μετά την αποφασιστική Κυριακή. Αμέσως μετά τους εορτασμούς ακολούθησε το επόμενο εξαιρετικό ραντεβού: Ο Αντονέλι πέρασε χρόνο με την οικογένεια του Άιρτον Σένα. Και αυτό ήταν μια εμπειρία που έπρεπε πρώτα να αφομοιώσει. «Σίγουρα θα ήθελα να καθίσω για λίγο, να αναλογιστώ το όλο θέμα και να συνειδητοποιήσω τι ακριβώς συνέβη.»
Όμως, στο πρόγραμμα της Φόρμουλα 1 δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου χρόνος γι’ αυτό. Μόνο τρεις ολόκληρες ημέρες μεσολάβησαν μεταξύ της κατάκτησης του τίτλου και του επόμενου αγωνιστικού Σαββατοκύριακου στη Βραζιλία. Ο Αντονέλι έχει επιστρέψει στον συνηθισμένο ρυθμό του – και προσπαθεί να ολοκληρώσει τη σεζόν με επιτυχία, όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και αθλητικά.
Μια φωτογραφία για την αιωνιότητα: Ο Χάμιλτον και ο Φερστάπεν κουβαλούν τον Αντονέλι
Υπάρχει όμως μια στιγμή από τους εορτασμούς που δεν θα χρειαστεί να την επεξεργαστεί για να ξέρει ότι δεν θα την ξεχάσει ποτέ. Η φωτογραφία στην οποία ο Λιούις Χάμιλτον και ο Μαξ Φερστάπεν τον κουβαλούν στους ώμους τους μετά τον αγώνα έχει ήδη βρει τη θέση της στο σπίτι του.
«Έχω ήδη πλαισιώσει τη φωτογραφία και σίγουρα θα την κρεμάσω στον τοίχο», λέει ο Αντονέλι. «Εννοώ, ποιος θα το φανταζόταν; Δεν περίμενα να γιορτάσω τον τίτλο μου με αυτόν τον τρόπο.» Το γεγονός ότι ακριβώς δύο οδηγοί, οι οποίοι έχουν αφήσει το στίγμα τους στη Φόρμουλα 1 για χρόνια, τον σήκωσαν μαζί, έκανε τη σκηνή αυτή ξεχωριστή για τον ίδιο.
Γι’ αυτό θέλει οπωσδήποτε να ευχαριστήσει τον Χάμιλτον και τον Βερστάπεν. Διότι: «Όταν σκέφτομαι το βάθρο, ήταν απολύτως αυθεντικό. Ήταν ειλικρινές, και αυτό είναι το όμορφο σε αυτό.» Ο Αντονέλι ένιωσε ότι οι δύο το ήθελαν πραγματικά. «Ήταν κάτι που πραγματικά ήθελαν να κάνουν. Ήταν λοιπόν μια πολύ ξεχωριστή στιγμή και θα τους είμαι πάντα ευγνώμων γι’ αυτό.»
Ο Αντονέλι, άλλωστε, παρακολουθεί την καριέρα του Χάμιλτον ειδικά από την παιδική του ηλικία. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο Βρετανός διαγωνίζεται τώρα στον 400ό του αγώνα της Φόρμουλα 1. «Δεν ξέρω καν σε ποιον αγώνα βρίσκομαι. Στον 44ο; 44ος. Είναι τρελό. Εκείνος γιορτάζει τον 400ό και εγώ τον 44ο.»
Ο Χάμιλτον ως πηγή έμπνευσης για το δικό του μέλλον
Αυτό που εντυπωσιάζει τον Αντονέλι στον Χάμιλτον δεν είναι μόνο το εξαιρετικό του ιστορικό. Ακόμα και στα 41 του, ο παγκόσμιος πρωταθλητής με τα περισσότερα τίτλους εξακολουθεί να αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο – και να δείχνει την ίδια δίψα και την ίδια αποφασιστικότητα όπως στα νεανικά του χρόνια.
«Αυτό είναι καταπληκτικό και επίσης πολύ εμπνευστικό», λέει ο Αντονέλι. Για τον ίδιο, ο Χάμιλτον αποτελεί έτσι και ένα παράδειγμα για το τι θα μπορούσε να είναι εφικτό στη δική του καριέρα. «Είμαι μόλις 20 ετών – ελπίζω ότι στα 41 μου θα εξακολουθώ να αγωνίζομαι εδώ στην κορυφή.»
Το γεγονός ότι τώρα έχει την ευκαιρία να αναμετρηθεί με έναν οδηγό, του οποίου την καριέρα παρακολουθεί από την παιδική του ηλικία, το θεωρεί κάτι ξεχωριστό: «Έχει σπάσει τόσα ρεκόρ και συνεχίζει να το κάνει. Είμαι πολύ χαρούμενος και το θεωρώ μεγάλο προνόμιο που μπορώ να αγωνιστώ εναντίον του, και ελπίζω σε πολλές ακόμα υπέροχες αναμετρήσεις στο μέλλον.»
Το βλέμμα στρέφεται και πάλι προς τα εμπρός
Παρά όλη τη συγκίνηση, ο Αντονέλι γνωρίζει ότι δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ καιρό στα επιτεύγματά του. Οι τελευταίοι αγώνες δεν πρέπει να γίνουν απλώς μια περιοδεία αποχαιρετισμού. Η Mercedes έχει ακόμα έναν σημαντικό στόχο μπροστά της, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, και ο Αντονέλι θέλει να συμβάλει σε αυτό.
«Εφόσον το πρωτάθλημα είναι πλέον σίγουρο, σίγουρα θα μπορέσω να απολαύσω ακόμα περισσότερο την οδήγηση», εξηγεί. Ταυτόχρονα, προειδοποιεί τον εαυτό του να μην χαλαρώσει: «Απλώς και μόνο επειδή ο τίτλος είναι σίγουρος, δεν πρέπει να χαλαρώσουμε τώρα· είναι κρίσιμο να παραμείνουμε σε πλήρη ετοιμότητα και να επιδείξουμε την ίδια ένταση.»
Θέλει μεν να οδηγήσει με περισσότερη ηρεμία, αλλά σε καμία περίπτωση με λιγότερη αποφασιστικότητα. «Θα φροντίσω να βγαίνω στην πίστα με ακριβώς την ίδια αποφασιστικότητα, ένταση και δίψα για νίκη — απλώς με λίγο περισσότερη ηρεμία. Αλλά και πάλι, όχι πάρα πολύ!»
Η φυσική κατάσταση παίζει επίσης ρόλο σε αυτό. Μετά την ασθένειά του στο Μεξικό, ο Αντονέλι αισθάνεται πλέον καλύτερα, αν και δεν έχει επιστρέψει ακόμα στο 100%. Οι εορτασμοί της Κυριακής το βράδυ προφανώς συνέβαλαν στην ανάρρωσή του: «Πιστεύω ότι όλοι οι ιοί έφυγαν από το σώμα μου μετά τους εορτασμούς της Κυριακής το βράδυ. Έφυγαν!»
Η πλήρης επεξεργασία των εμπειριών που έζησε θα πρέπει ούτως ή άλλως να περιμένει λίγο ακόμα. Ο Αντονέλι θέλει να αφιερώσει μερικές ημέρες μετά το τέλος της σεζόν, για να αναπολήσει με ηρεμία τις περασμένες εβδομάδες. Το αργότερο στο γκαλά της FIA στο τέλος του έτους, περιμένει τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσει οριστικά τι έχει καταφέρει.
Μέχρι τότε, το ξεχωριστό μπλουζάκι θα παραμείνει μάλλον ως ανάμνηση ενός πρωινού, όπου ξαφνικά όλα φάνηκαν λίγο πιο αληθινά.







