Le Mans-winnaar en ex-F1-coureur Hans Hermann is op 97-jarige leeftijd overleden. De opgeleide banketbakker reed voor Mercedes, B.R.M., Maserati en vooral Porsche.
De motorsportwereld rouwt om Hans Herrmann. De voormalige coureur is op 9 januari 2026 op 97-jarige leeftijd overleden. Tijdens zijn motorsportcarrière behaalde hij meer dan 80 overwinningen in het algemeen klassement en in zijn klasse, waarvan het overgrote deel voor Porsche.
Herrmann reed niet alleen alle grote langeafstandsraces en races voor het Europees bergkampioenschap, maar voerde ook talloze testritten uit in het ontwikkelingscentrum in Weissach.
“Het nieuws over het overlijden van Hans Herrmann heeft ons allemaal erg geraakt”, zegt Thomas Laudenbach, hoofd van Porsche Motorsport. “Hij was een van de meest succesvolle fabriekscoureurs van Porsche. Met de overwinning in de 24 uur van Le Mans in 1970 op een Porsche 917 hebben Richard Attwood en hij geschiedenis geschreven.”
De sportwagenfabrikant uit Zuffenhausen heeft niet alleen veel overwinningen aan hem te danken, maar ook de historische mijlpaal die hij daarmee heeft gezet en Porsche tot een serieuze speler in de langeafstandsraces heeft gemaakt.
Hans Herrmann wordt geboren op 23 februari 1928. Hij voltooit een opleiding tot banketbakker om later het café van zijn moeder over te kunnen nemen. Daar komt echter niets van terecht, want zijn talent en passie liggen bij de motorsport.
In 1952 start de in Stuttgart geboren coureur met een Porsche 356 in zijn eerste circuitrace op de Nürburgring – en wint. Het jaar daarop behaalt hij de klasseoverwinning in de 24-uursrace van Le Mans in een Porsche 550 Coupé. Eveneens in 1953 verzekert Herrmann zich van de titel van Duits sportwagenkampioen.
Mercedes-Benz roept hem vervolgens op voor het fabrieksteam en maakt hem collega van Juan Manuel Fangio, Stirling Moss en Karl Kling. Herrmann blijft in 1954 voor Porsche uitkomen in de kleinere cilinderklassen en wordt in de 550 Spyder klassewinnaar bij de Carrera Panamericana en de Mille Miglia.
Deze laatste race is met een bijzonder spectaculair moment de geschiedenisboeken ingegaan: Herrmann rijdt met de open middenmotor-sportwagen onder een sluitende spoorwegovergang door. Later beschrijft hij het motief op een briefkaart met de woorden: “Geluk moet je hebben.”
Herrmann keert steeds weer terug naar Porsche
Geluk blijft een constante factor in zijn carrière. Na de terugtrekking van Daimler-Benz uit de motorsport volgen jaren bij Maserati, B.R.M., Borgward en steeds weer Porsche.
In 1960 zegevieren Olivier Gendebien en Herrmann met een 718 RS 60 Spyder tijdens de 12 uur van Sebring. De eerste algemene overwinning van Porsche in een race voor het wereldkampioenschap endurance. Kort daarna wint Herrmann samen met Joakim Bonnier in de Porsche RS 60 Spyder de Targa Florio. In datzelfde jaar wordt hij gekroond tot Europees kampioen Formule 2 met de Porsche 718/2.
In 1962 stapt hij over naar Carlo Abarth om vanaf 1963 fabriekscoureur te worden bij de Weense constructeur. In 1966 keert hij terug naar het Porsche-fabrieksteam met de coureurs Jo Siffert, Vic Elford, Rolf Stommelen, Udo Schütz en Gerhard Mitter.
Overwinning voor de geschiedenisboeken
De zwaarste race van zijn leven staat Herrmann in 1970 te wachten met de Porsche 917 tijdens de 24 uur van Le Mans. “In 1969 verloor ik nipt van Jacky Ickx, nadat we elkaar de laatste anderhalf uur van de race elke ronde een paar keer hadden ingehaald.”
“In 1970 zorgde Ferdinand Piech ervoor dat we met een sterkere motor echte kansen op de overwinning hadden. Dat ik precies een jaar na de nipt gemiste overwinning in Le Mans kon winnen, was natuurlijk bijzonder. Bovendien was het de eerste algemene overwinning voor Porsche – en het was mijn laatste race“, aldus Herrmann achteraf.
Op die dag in juni had hij al te veel vrienden verloren, zijn vrouw maakte zich zorgen en ook Herrmann besefte: ”Het kan toch niet zo zijn dat juist ik zoveel geluk heb, en op een gegeven moment is deze fase misschien voorbij.”
De specialist in langeafstandsraces en monoposto’s is de motorsportgeschiedenis ingegaan als een van de meest betrouwbare en consistente coureurs aller tijden. Tijdens zijn carrière reed Herrmann voor veel fabrikanten. Maar zijn nauwste en meest invloedrijke band is altijd die met Porsche gebleven.
Nog decennia na zijn terugtrekking uit de actieve racesport op 42-jarige leeftijd begeleidde hij het Porsche Museum bij zijn race-optredens op gerenommeerde klassieke evenementen over de hele wereld. Hans Herrmann laat zijn vrouw Magdalena en twee zonen en een kleinzoon achter.
