Tegen Arsenal speelde Harry Kane weer eens bijna perfect. En opnieuw kwam er een nieuw element bij.
Soms laat zelfs deze doorgewinterde prof zich een beetje humor zien, hoewel het, als het niet Harry Kane was geweest, bijna arrogant had kunnen klinken. “De uittrap of de assist?”, vroeg de Bayern-speler glimlachend terug, nadat hem naar zijn uitmuntende pass was gevraagd. En inderdaad was die tegenvraag terecht, want hoewel er één bijzonder geniaal moment was, waren er ook nog vele andere.
Wat Kane woensdagavond tegen Arsenal op het veld liet zien, had weer veel (of bijna alles) van wat hem – uiterlijk in het shirt van FC Bayern (voor Bundesliga-volgers) – zo bijzonder maakt, en heel weinig van wat hij eigenlijk ooit was of zou moeten zijn. Wie woensdagavond toevallig voor het eerst had ingeschakeld, zal daarna nauwelijks op het idee zijn gekomen om Harry Kane als spits te beschouwen.
Tegen Arsenal kreeg de nummer 9 in ieder geval alle vrijheid die hij zich maar kon wensen. Omdat naast Joshua Kimmich ook Michael Olise ontbrak, bleef in feite elke creatieve factor bij de allroundspeler van Bayern hangen. En deze keer werd het toch al zeer merkwaardige beeld definitief nog merkwaardiger: Kane, die als onderdeel van een driemansverdediging tegen de bal werkt en de rechtsbuiten Madueke in de gaten houdt. Kane, die op het middenveld ballen verovert en verdeelt. Kane, die via een aftrap (!) de eerste kans voor Bayern inleidt.
“Het is niet de bedoeling dat Harry op een gegeven moment als libero opduikt, maar het kan nu eenmaal gebeuren”, vertelde sportdirecteur Max Eberl later, hoewel deze aftrap hem in ieder geval wel verrast moet hebben. Het was overigens niet de eerste keer dat Kane in deze rol opdook. Voor Bayern weliswaar, maar bij Tottenham viel hij in 2014 in een Europa League-wedstrijd tegen Asteras Tripolis in voor de van het veld gestuurde Hugo Lloris, trok na een hattrick de keepershandschoenen aan – en veroorzaakte een tegendoelpunt.
Woensdag had zijn uittrap bijna tot de 1-0 voor Bayern geleid, als Serge Gnabry na een combinatie met Alphonso Davies en Ismael Saibari iets nauwkeuriger had geschoten. Deze bijna perfecte aanval leek niet gepland, het zag er eerder uit als pure intuïtie toen de bal na een hoekschop van Arsenal in het uit belandde, Kane hem zag en gewoon snel reageerde.
“Ik heb het gevoel dat ik beelden op het veld zie”, verklaarde Kane toen hem hiernaar werd gevraagd, en daar hoef je niet aan te twijfelen. “Voor de wedstrijd zei ik tegen Phonzy: ‘Als ik de bal heb, maak dan je runs, en ik probeer je te vinden.’” Dat werkte niet alleen bij de aftrap, maar ook voor de 1-1, toen Kane vanuit de diepte even omkeek en een perfect getimede bal „in een ruimte“ speelde „die niet bestaat“, zoals Arsenal-coach Mikel Arteta het zo mooi verwoordde.
Oh, en trouwens: Kane scoorde later zelf ook nog, in zijn tiende Champions League-wedstrijd op rij. Maar dat is inmiddels meer bijzaak – en de basis voor nieuwe statistische analyses: volgens Opta is Kane sinds het begin van de gedetailleerde gegevensregistratie in 2003/04 de eerste speler die in de Champions League een doelpunt scoort, een assist geeft en een aftrap neemt.