Liam Rosenior werkt voor het eerst bij een topclub en voor het eerst in de Premier League, maar toch heeft Chelsea FC de trainer een contract van zes en een half jaar gegeven. Waarom?
Contractduur zegt in het profvoetbal niet veel meer dan testwedstrijdresultaten. Er is een bepaalde tendens waarneembaar, maar als het erop aankomt, spelen ze geen rol meer. Alleen wat Chelsea FC met zijn contracten doet, zorgt regelmatig voor opschudding.
Het nieuwste hoofdstuk: Toen de Blues dinsdag Liam Rosenior als hun nieuwe hoofdtrainer presenteerden, maakten ze bekend dat zijn contract loopt tot de zomer van 2032. De 41-jarige, die nog nooit een topclub heeft gecoacht en in Engeland tot nu toe alleen in de tweede divisie heeft gewerkt, werd dus zomaar voor zes en een half jaar vastgelegd.
Aflopende contracten bij Chelsea: nul
Daar is men al lang aan gewend sinds Todd Boehly en zijn investeringsgroep BlueCo de touwtjes in handen hebben op Stamford Bridge. Een groot deel van het team staat tot minstens 2030 onder contract, Cole Palmer, Joao Pedro, Estevao en Dario Essugo zijn zelfs tot 2033 gebonden, in de zomer loopt geen enkel contract af. En het is ook al lang bekend waarom de nieuwe eigenaren vanaf het begin zo te werk zijn gegaan: terwijl transferinkomsten onmiddellijk kunnen worden geboekt, konden Premier League-clubs transferuitgaven over de looptijd van de contracten uitsmeren – perfect als er weer eens problemen dreigden met de regels voor financieel fair play.
Maar: de UEFA heeft deze maas in de wet al meer dan twee jaar geleden gedicht. Sindsdien zijn afschrijvingen op transfersommen alleen nog maar toegestaan over een periode van maximaal vijf jaar, ongeacht de looptijd van het contract. Bovendien heeft Rosenior, die afkomstig is van partnerclub Racing Straatsburg, waarschijnlijk geen of in ieder geval geen noemenswaardige transfersom gekost.
Waarom dan dit XXL-contract voor een trainer die zich nog moet bewijzen op het grote podium? De Chelsea-bazen hebben hun aanpak tot nu toe niet toegelicht, maar het ligt voor de hand dat ook hier financiële overwegingen een rol spelen. Wie spelers of trainers aan het begin van hun carrière voor lange tijd aan zich bindt, straalt niet alleen continuïteit uit, maar hoeft ook niet te worstelen met voortdurende heronderhandelingen als ze doorbreken – een nonchalante verwijzing naar de looptijd volstaat. En wie per se weg wil, wordt gewoon duur.
De grootste zorg die vaak meespeelt bij lange trainerscontracten is meestal ongegrond: Ook in het contract van Rosenior zal Chelsea clausules hebben opgenomen die een voortijdige beëindiging onder financieel aanvaardbare voorwaarden mogelijk maken. Net zoals zijn voorganger Enzo Maresca niet recht heeft op zijn volledige resterende salaris sinds hij op nieuwjaarsdag werd ontslagen. Zijn contract had overigens een vergelijkbare looptijd: vijf jaar plus een optie voor nog een jaar. Hij bleef uiteindelijk anderhalf jaar in functie.