Toptalent Carlos Espi redde Real Madrid bij de seizoensstart. De sterren stelden daarentegen grotendeels teleur tijdens het debuut van de oude en nieuwe trainer José Mourinho – of keken zelfs alleen maar toe.
Alliteraties hoeven natuurlijk niet altijd te kloppen. Het belangrijkste is dat ze passen, op zijn minst een beetje. Wat in het geval van Carlos Espi zeker het geval is. Hij kwam voor een relatief „slechts“ 25 miljoen euro transfergeld over van Levante, kwam in het veld (hoewel hij bij de seizoensstart van Real Madrid tegen Espanyol Barcelona pas in de 80e minuut werd ingebracht) – en won. Want in de laatste minuut van de reguliere speeltijd scoorde hij slim en koelbloedig de 2-1 voor de Koninklijken. Veni, vidi, vici dus. Of in Nieuw-Spaans: veni, vidi, Espi.
Reals nieuwe, oude trainer José Mourinho juichte niet alleen op het veld mee met en voor de 21-jarige spits, die vorig seizoen in 25 competitiewedstrijden voor Levante al elf keer scoorde – en nu binnen enkele minuten bij zijn competitiedebuut voor Real. Mourinho, na 13 jaar terug op de bank van de Madrilenen: „Hij is een grappige kerel, we wonen momenteel tenslotte samen in het sportdorp Valdebebas.”
Even terzijde: toen Mourinho in 2010 bij Real aan zijn eerste ambtstermijn begon, was Espi een kind van vijf jaar. Of 25 miljoen euro aan transfersom tegen die achtergrond veel of weinig is, laten we in het midden. Opmerkelijk is de situatie in ieder geval.
Zondag werd de speler officieel voorgesteld door voorzitter Florentino Pérez. Mourinho: „Wat een manier om voorgesteld te worden, direct na zo’n winnende goal. Hij beleeft op dit moment een droom, maar hij werkt er ongelooflijk hard voor.” Ook de ervaren doelman Thibaut Courtois zegt: „Het is indrukwekkend hoe hij zich tijdens de training staande houdt tegen grootheden als Antonio Rüdiger of Ibrahima Konaté, hij is een beest, we noemen hem Joselu Junior.”
De 1,94 meter lange, slungelige aanvaller geldt nu al als de legitieme opvolger van de legendarische Joselu, die in Duitsland ooit op weinig spectaculaire wijze voor Hoffenheim, Frankfurt en Hannover speelde, maar in het seizoen 2023/24 in 49 competitiewedstrijden 17 doelpunten voor Real scoorde, waarvan de meest koninklijke de twee waren bij de 2-1 in de terugwedstrijd van de halve finale van de Champions League tegen Bayern München, toen hij – net als nu Espi – ongeveer tien minuten voor het einde van de wedstrijd werd ingewisseld en de wedstrijd omdraaide. Real veroverde vervolgens in de finale tegen Dortmund de 15e en tot op heden laatste koninklijke titel.
Mbappé en Vinicius Junior lieten oude problemen zien
Daar is Real, zelfs met Espi, nog ver van verwijderd. Niet alleen omdat het seizoen net is begonnen, maar ook omdat de ploeg zich onder Mourinho nauwelijks verder heeft ontwikkeld ten opzichte van het titelloze seizoen 2025/26. Zoals gewoonlijk werken Kylian Mbappé en Vinicius Junior slechts met tegenzin mee aan de tegenpressing, wat Mourinho op een zeldzaam diplomatieke manier becommentarieerde: “Om zo te pressen als ik voor ogen heb, moeten we nog heel wat trainingskilometers afleggen.”
Zoals gewoonlijk ontbrak het op het middenveld ook aan een spelverdeler van het kaliber van Toni Kroos, iets wat nieuwkomer Bernardo Silva, die in het 4-2-3-1-systeem van Mourinho naast Fede Valverde in de dubbele zes speelde, in eerste instantie in ieder geval niet kon waarmaken. Arda Güler was een van de besten; hij gaf de assist voor de vroege voorsprong van Jude Bellingham, maar werd, net als vorig seizoen, als eerste gewisseld. Dat is volstrekt onbegrijpelijk. En zoals gewoonlijk ging het mis bij de tegentreffer in de verdediging, waar in het centrum Dean Huijsen en de nieuwe aanwinst van Liverpool, de voormalige Leipzig-speler Konaté, de voorkeur kregen. Routinier Antonio Rüdiger volgde de wedstrijd in ieder geval vanaf de bank, nadat hij voor de wedstrijd blijkbaar last had gehad van pijn in zijn knie.
Uiteindelijk speelden alle zes nieuwe spelers mee: Denzel Dumfries (overgekomen van Inter), Konaté, Silva, wereldkampioen Marc Cucurella (overgekomen van Chelsea), Espi en de voormalige Leipzig-speler Yan Diomande (die na een uur werd ingebracht voor Güler). Maar naast het doelpunt van Espi bleef vooral de afwezigheid van wereldkampioen Rodri een blijvende indruk achterlaten; hij stapte op eigen verzoek over van Manchester City naar Barça. Want precies zo’n speler had men nodig gehad.
Mourinho sloot het hoofdstuk uiteindelijk als volgt af: „Rodri zou de kers op de taart zijn geweest, maar ook zonder hem zullen we geen problemen krijgen.”