Als verslaers van de titelhouder waren de San Antonio Spurs voor aanvang van de finale de logische favorieten. Na twee verdiende thuisnederlagen is het verhaal echter omgeslagen. Dat komt niet door een gebrek aan talent, maar door de onervarenheid op het grootste podium van het basketbal.
Met nog tien seconden te gaan hadden de San Antonio Spurs alles in eigen hand. Na een goede verdediging tegen Brunsons poging van middellange afstand pakte Victor Wembanyama meteen de rebound. Maar in plaats van de bal zelf naar voren te brengen, zocht hij de pass naar de vooruitstormende Stephon Castle. Het probleem: de point guard had zijn blik al lang op de tegenstander’s basket gericht. De bal ketste dan ook af op zijn rug. Knicks-guard Brunson reageerde het snelst, lokte een fout uit en besliste de wedstrijd vanaf de vrije worplijn.
Uiteindelijk was het deze ene scène die het meest in het geheugen zal blijven hangen van de nederlaag van de Spurs in wedstrijd 2. Tegelijkertijd was Wemby’s misstap echter slechts één van de in totaal 16 balverliezen van San Antonio. Alle drie de sleutelspelers (Wembanyama, Fox en Castle) zijn elk verantwoordelijk voor vier daarvan.
Dat het de Spurs aan ervaring ontbreekt, is algemeen bekend. De tot nu toe uitmuntende playoff-run, met alle bijbehorende euforie, verhulde dit feit echter af en toe. Het enthousiasme over de inderdaad wonderbaarlijke opmars van een team dat vorig seizoen nog het op twee na slechtste in het Westen was, was te groot.
Wemby geeft toe: “Ik heb meer kalmte nodig”
Tegen de Knicks, die qua huidig sportief niveau misschien wel op gelijke hoogte staan met de Spurs, maar tegelijkertijd een grotere schat aan ervaring meebrengen, wordt dit bijzonder duidelijk. “Het is voor mij nog steeds erg wazig. Dat is het grote probleem”, gaf Wembanyama na de nederlaag in wedstrijd 2 toe. “Ik heb meer kalmte en meer controle over het spel nodig.”
De Fransman stond na zijn misstap aan het einde van de wedstrijd natuurlijk in het middelpunt van de berichtgeving. Toch had het vrij lichte contact met Brunson niet per se tot de wedstrijdbeslissende vrije worpen hoeven leiden. Nog voordat Brunson zijn schot van halve afstand miste, beging Castle onnodig de laatste beschikbare fout. Als daar geen gebruik van was gemaakt, zou Wembys contact slechts bestraft zijn met een inworp vanaf de zijkant. Maar hier alleen de schuld bij tweedejaars prof Castle leggen, gaat waarschijnlijk te ver. Ook hoofdcoach Mitch Johnson staat immers voor het eerst in zijn NBA-coachcarrière in de Finals (en zelfs in de play-offs).
Spurs: De weg naar de titel is voor iedereen hobbelig
En dat bleek ook: de Spurs maakten opnieuw fouten op momenten dat ze eigenlijk de overhand hadden. Soms was het een ongecontroleerde drive van Stephon Castle of een te voorspelbare pass van De’Aaron Fox. Wembys ongelukje was daar slechts de kers op de taart. Dat is tot nu toe het verschil in deze reeks. New York speelt genadeloos zijn spel uit, heeft in Brunson een ervaren closer en beproefde rolspelers die al vele jaren playoff-ervaring hebben opgedaan. Deze sluwheid ontbreekt de Spurs volledig – en dat is ook niet verrassend.
Er zijn redenen waarom niet weinigen voor de play-offs aan de Spurs twijfelden. Geen enkel team wordt zomaar kampioen, meestal zijn er lessen en bittere ervaringen nodig voordat men de top kan bereiken. Dat hebben ook de vorige kampioenen moeten meemaken. De Denver Nuggets hadden jaren nodig, de Boston Celtics slaagden er pas bij de zoveelste poging in. Zelfs de OKC Thunder kregen een lesje van de Dallas Mavericks. Hetzelfde geldt voor de Knicks, die maar liefst twee keer als favoriet ten onder gingen tegen de Indiana Pacers.
De reeks is nog niet voorbij en San Antonio is in staat om ook in New York een overwinning te behalen, maar veel wijst erop dat het dit jaar nog niet zover zal zijn.