Een onderzoek van vorige maand had een verband aangetoond tussen een langere speeltijd en achillespeesbreuken. De NBA heeft herhaaldelijk twijfels geuit over deze conclusie.
In het onderzoek van de University of California San Francisco werden alle 19 achillespeesbreuken bij NBA-spelers in de afgelopen elf jaar grondig onderzocht. Daarbij werd een analyse gemaakt van diverse factoren. Hiertoe behoorden de speeltijd vóór het optreden van de blessure, de wedstrijdfrequentie, de leeftijd van de speler, de positie en rol van de speler, evenals blessures in de jeugd. Er kon alleen een verband, dat wil zeggen een statistisch verband, worden vastgesteld met betrekking tot de speeltijd.
Aanleiding voor het onderzoek was de recentelijk aanzienlijk toegenomen frequentie van dit soort blessures. Terwijl er in de geschiedenis van de NBA nooit meer dan vier spelers in één seizoen een achillespeesblessure hadden opgelopen, waren dat er in de loop van het seizoen 2024/25 maar liefst zeven. Onder hen de supersterren Tyrese Haliburton, Jayson Tatum en Damian Lillard. In het zojuist afgelopen seizoen daalde het aantal overigens tot één speler (Donte DiVincenzo).
NBA ziet „methodologische beperkingen“ in het onderzoek
In de conclusie van het onderzoek verklaarden de auteurs dat bij de betrokkenen „in de tien tot vijftien wedstrijden voorafgaand aan een achillespeesruptuur aanzienlijke belastingspieken waren vastgesteld“.
De NBA trekt deze voorstelling van zaken in twijfel. Dr. John DiFiori, hoofd van de sportgeneeskundige afdeling van de competitie, verklaarde: „Hoewel we verdere onderzoeksresultaten toejuichen, zijn we van mening dat de recentste publicatie over dit onderwerp aanzienlijke methodologische beperkingen vertoont.“
Hoewel niet nader werd toegelicht wat hiermee werd bedoeld, voegde hij er achteraf aan toe dat de gegevens van de competitie andere resultaten zouden weerspiegelen. Men zou „geen verband hebben kunnen vaststellen tussen achillespeesbreuken en de speeltijd vóór het optreden van de blessure”.