In 2021 leidde de 61-jarige de Azzurri naar de EK-titel, maar daarna liet de bondscoach de voetbalbond in de steek. Nu is Roberto Mancini terug uit de woestijn – als vierde of zelfs pas vijfde keuze.
Natuurlijk zou je dit ook op de een of andere manier kunnen verzinnen. In een geweldige serie met nog betere Britse humor. Dan zou de Federazione Italiana Giuoco Calcio ten tonele verschijnen en Ted Lasso uit zijn contract bij AFC Richmond halen, een postmoderne mix van fictie en realityshow.
Dat zou misschien de lege kas van de bond vullen, Apple TV zou tevreden zijn, en Gianni Infantino en Donald Trump sowieso, want coach Lasso verscheen tenslotte ook in de WK-finale met zijn onmisbare assistent Willis Beard. Het ontbrak alleen nog aan de grimmige, keelklinkende Roy Kent, die de Italiaanse boel met zijn 23 scheldwoorden per minuut eens flink opschoont. Lasso zegde af om zijn nieuwe seizoen in augustus te promoten, waardoor de bond alleen nog ruimte overhield voor echte satire.
Italië bedacht een sluw scenario: eerst juichte men de kwalificatie van Bosnië-Herzegovina in Wales toe, om vervolgens in Bosnië voor de derde keer op rij een WK-eindronde te missen. Als viervoudig wereldkampioen. Vervolgens traden ze allemaal onder tranen af en lieten ze de FIGC maandenlang zonder leiding achter; voor het grote WK-feest stuurde Italië Andrea Bocelli en Laura Pausini. Dat is tenminste nog iets.
Het driemanschap grijnsde om het hardst
Na het zoveelste jaar zonder resultaten kwam eindelijk de oerknal van hoop – Giovanni Malago werd tot bondsvoorzitter gekozen en kondigde de paleisrevolutie aan. Niets meer zoals voorheen. Paolo Maldini kwam als sportdirecteur in samenwerking met Leonardo, en het driemanschap grijnsde om het hardst. Pep Guardiola! Wacht even, die had toch een gezinsjaar aangekondigd? Carlo Ancelotti! Hm, die staat onder contract in Brazilië.
Andrea Pirlo! Verdorie, die strijkt miljoenen op als reclamepartner van een Russische gokaanbieder. Een enorme verrassing, dat had echt niemand kunnen weten vóór de virtuele toezegging. Dus geen Pirlo, wat gezien zijn trainerscv overigens geen enorm verlies betekende. Maldini en Leonardo reageerden uitdagend als schooljongens op het schoolplein.
Onze deal of niets en Arrivederci, wat veel onthulde over professionaliteit en de wil tot serieuze structurele verandering. In deze uit de hand gelopen farce hielp Malago Roberto Mancini aan zijn tweede ambtstermijn. Dat paste als een uitstekende clou. Liever geen PR-band met Russische indringers riskeren, maar in plaats daarvan een figuur herinstalleren die in 2023 op de Italiaanse superfeestdag Ferragosto per e-mail zijn ontslag indiende om zich voor bijna 30 miljoen euro per jaar te verkopen als Roberto van Arabië.
Een jaar later ontsloeg de Saoedische voetbalbond hem; Mancini haalde niet eens zijn schouders op en vond onderdak bij Al-Sadd in Qatar. Misschien niet voor de schadevergoeding van Porto, maar ‘rechtvaardigheid’ is in het voetbal inmiddels toch al naar de schappen met onbelangrijke zaken verwezen. „Roberto heeft zijn excuses aangeboden, hij is de juiste trainer voor de wederopbouw”, zei Malago.
Een interessante verontschuldiging, want Mancini had toch gezworen dat hij vóór zijn aftreden nooit met Saoedi-Arabië had gesproken. Een perfecte samenloop met de 200e geboortedag van Carlo Collodi, de auteur van Pinokkio. Claudio Ranieri wordt nu sportief directeur van Club Italia, nadat het superduo Maldini/Leonardo het 17 dagen had volgehouden. Ranieri komt uit de Romeinse slagerswijk Testaccio, waar zijn vader hem vroeger liet schoonmaken om het leven te leren kennen. Maar 14 koptelefoons en drie mobieltjes behoren niet meer tot de wereld van Sir Claudio.
Een landverrader moet de ex-wereldkampioen weer op de kaart zetten
Een landverrader en nostalgie moeten Italië weer op de kaart zetten – veel succes. Mancini vertrouwde destijds immers op jonge spelers die bij de club nauwelijks speeltijd kregen, en won in 2021 het EK, maar strandde ook in de WK-play-offs. Ted Lasso zou een uitstekende raadgever zijn geweest – hij zou op geesten vertrouwen, „maar het belangrijkste is dat geesten in zichzelf geloven!“
Mancini was de vierde of vijfde keuze, en hij zou in de toekomst Roy Kent aan zijn zijde kunnen nemen: „Fuck je overdenken, ga terug het veld op en heb verdomme wat plezier!“ Misschien is het inderdaad zo simpel.