Atlético Madrid behaalde bij de seizoensstart een gelukkige gelijkspel. Wat echter vooral in het geheugen zal blijven hangen, zijn de reacties van de supporters op Julián Álvarez. Ze lieten geen enkele kans onbenut om hem uit te fluiten.
Het was een symbolisch beeld: toen alle spelers van Atlético na de moeizame 2-2 tegen Villarreal richting de supporterstribune liepen, koos slechts één speler de weg naar de kleedkamer. Julian Alvarez sjokte het veld af en nam af en toe een slok uit zijn drinkfles. Toen hij de kleedkamers naderde, was zijn blik vooral op de grond gericht. Een fan gooide hem nog een Atlético-sjaal toe, maar de Argentijn negeerde die net zo goed als al het andere om hem heen.
De onrust had zich al vóór de aftrap aangekondigd. Alvarez, die weg wil, nam eerst plaats op de bank, maar dat behoedde hem niet voor de eerste reacties. Toen zijn naam door de stadionspreker werd voorgelezen, regende het gefluit voor de 26-jarige speler. De Colchoneros zijn zijn woorden van 23 juni niet vergeten: „Ik kan het ook niet verbergen of doen alsof er niets aan de hand is”, zei hij destijds over de geruchten dat hij naar FC Barcelona zou vertrekken. „Eerlijk gezegd probeer ik een eerlijk mens te zijn, en ik heb gesproken met de verantwoordelijken bij de club, met wie ik moest spreken. Ik denk dat een transfer het beste is voor alle betrokkenen en voor mij de vervulling van mijn droom.”
Atlético houdt voet bij stuk
Tot zijn grote ergernis toonde Atlético echter nooit ook maar een greintje interesse in de dromen van Álvarez, maar des te meer in de naakte realiteit. “We kunnen niet toestaan dat andere clubs en de bij hen aangesloten media ons voorschrijven wat we moeten doen, onze sportieve strategie dicteren en ons respectloos behandelen”, zei Atlético-directeur Miguel Ángel Gil enkele dagen geleden tegen persbureau EFE. Men zou Álvarez ‘steunen’ en “blijven zorgen voor hem, zodat hij zijn volledige potentieel kan benutten. Want we hebben hem nodig om de besten van Europa bij te kunnen blijven.”
Het publiek steunde Alvarez echter helemaal niet. Gejoel bij zijn invalbeurt, gejoel bij elk balcontact, een wedstrijd die een ware beproeving was.
Diego Simeone hield zich na de wedstrijd nogal op de vlakte over de gebeurtenissen. Je hebt een sterke spits nodig als je titels wilt winnen, benadrukte de 56-jarige coach. Ademola Lookman, die als valse negen werd ingezet, had zichtbaar moeite met deze rol. Over de kansen van Alvarez om te spelen zei Simeone: „We concurreren met degenen die bij ons zijn. Vandaag nog heb ik de spelers voor de aftrap gezegd: zolang jullie in het team zitten, geef je alles voor degenen die hier zijn.”
Steun van de teamgenoten
Zijn spelers hebben dat ter harte genomen. „Ik denk dat we allemaal samen moeten blijven. Julian hoort bij ons team, en zolang hij hier is, zullen we hem steunen”, zei aanvoerder Jan Oblak. „We wensen hem alleen het allerbeste, want we weten wat hij in zijn mars heeft. Het is voor iedereen een vervelende situatie. Hopelijk komt alles goed en zijn we aan het einde van het seizoen allemaal tevreden.”
Ook Giuliano Simeone, zoon van de trainer en teamgenoot in het nationale elftal, die in ondertal nog de 2-2 voor de Colchoneros had gescoord, sprak zich in soortgelijke bewoordingen uit. “Juli is een geweldige teamgenoot. Hij is een fantastische speler. We staan achter hem en moeten hem steunen. Zolang hij in ons team zit, zullen we tot het einde voor hem vechten.”
Dat Alvarez na een overigens matig optreden in zijn eentje naar de kleedkamer verdween, was echter niet zijn idee. “Het was een beslissing van de club om hem niet samen met zijn teamgenoten naar de fans te laten gaan”, onthulde coach Simeone. Op deze zondagavond was dat zeker geen slechte beslissing.