Zonder hem zou Mike Tyson nooit hebben bestaan. Cus D’Amato vormde enkele van de grootste boksers van zijn tijd en werd voor veel van zijn protégés meer dan alleen een trainer. Vandaag 41 jaar geleden stierf het boksicoon op 77-jarige leeftijd.
Toen de jonge Mike Tyson eind jaren zeventig in moeilijke omstandigheden in Brooklyn opgroeide, leek een toekomst als wereldster nauwelijks voorstelbaar. Maar toen kwam Cus D’Amato in zijn leven.
De legendarische trainer zag al vroeg het buitengewone talent van de jongeman. Toen Tyson herhaaldelijk in aanraking kwam met justitie, nam D’Amato hem niet alleen op in zijn trainingsprogramma, maar ook in zijn familie.
De man die in Mike Tyson geloofde
Voor Tyson werd de van Italiaanse afkomst zijnde coach een vaderfiguur. Na de vroege dood van zijn moeder werd Tyson zelfs door D’Amato geadopteerd.
Jaren later zei de latere wereldkampioen zwaargewicht keer op keer dat niemand zijn leven zo sterk had beïnvloed als D’Amato. Des te tragischer is het dat D’Amato al op 4 november 1985 aan een longontsteking overleed en de bekroning van zijn protégé tot wereldkampioen niet meer heeft meegemaakt.
Van de Bronx naar de top van de bokswereld
Cus D’Amato werd op 17 januari 1908 in New York geboren als zoon van Italiaanse immigranten.
Al vroeg ontdekte hij zijn passie voor het boksen. Een eigen carrière als bokser bleef hem vanwege een oogletsel ontzegd. In plaats daarvan wijdde hij zijn leven aan het opleiden van jong talent.
Zijn trainingsfilosofie was buitengewoon. D’Amato leerde zijn boksers niet alleen stoten en techniek. Hij verdiepte zich intensief in de psychologie en probeerde systematisch mentale kracht op te bouwen.
Beroemd werd zijn motto over angst: moed is niet de afwezigheid van angst, maar het vermogen om deze te beheersen.
D’Amato vormde meerdere wereldkampioenen
Lang voor Tyson had D’Amato al bokshistorie geschreven. Met Floyd Patterson leidde hij in 1956 een van zijn beroemdste leerlingen naar de wereldtitel in het zwaargewicht. Patterson werd destijds de jongste wereldkampioen in de koningsklasse.
Later maakte D’Amato ook van José Torres een wereldkampioen in het halfzwaargewicht. Zijn reputatie als talentenjager was al lang legendarisch toen hij Tyson ontdekte.
Veel experts waren ervan overtuigd dat D’Amato een bijzonder gevoel had voor uitzonderlijke boksers. Hij zag niet alleen hun fysieke capaciteiten, maar ook hun mentale gesteldheid.
De dood kwam kort voor Tysons doorbraak
In 1985 leek Tyson klaar voor de grote doorbraak. De toen 19-jarige won gevecht na gevecht en gold al als de opkomende sensatie in de zwaargewichtwereld.
Maar op 4 november van datzelfde jaar werd hij getroffen door een zware tegenslag. D’Amato stierf op 77-jarige leeftijd aan een longontsteking. Tyson verloor zijn belangrijkste mentor slechts enkele maanden voor het grootste succes van zijn carrière.
De trainer zou de bekroning van zijn protégé niet meer meemaken. Toen Tyson in november 1986 op slechts 20-jarige leeftijd de jongste zwaargewicht-wereldkampioen in de geschiedenis werd, was D’Amato al een jaar dood.
Tyson zette zijn nalatenschap voort
Zelfs decennia later sprak Tyson met groot respect over zijn voormalige mentor. Hij benadrukte keer op keer dat D’Amato hem niet alleen het boksen had bijgebracht, maar ook het leven.
Ook de beroemde ‘Peek-a-Boo’-vechtstijl, die van Tyson een van de meest gevreesde zwaargewichten aller tijden maakte, is grotendeels terug te voeren op D’Amato’s trainingsfilosofie.
Zijn methoden, zijn psychologische concepten en zijn vermogen om jong talent te vormen, beïnvloeden tot op de dag van vandaag trainers en boksers over de hele wereld.