Tot voor kort speelde hij nog voor zijn jeugdclub Universidad de Chile. Maar nu heeft Marcelo Diaz het einde van zijn carrière aangekondigd – op 39-jarige leeftijd en met indrukwekkende prestaties op zijn naam. Daar kunnen ze bij HSV ook een en ander over vertellen.
Bij Universidad de Chile was Marcelo Diaz ooit uitgegroeid tot prof en tegelijkertijd tot meervoudig kampioen en Zuid-Amerikaans kampioen. Zijn sterke prestaties op het verdedigende middenveld hadden daarom in 2012 de aandacht getrokken van Europese teams – wat leidde tot zijn eerste avontuur in Zwitserland bij FC Basel.
Aan de Rijn groeide Diaz al snel uit tot de tactische spil in de opbouw. Met de rood-blauwen domineerde hij het lokale voetbal en vierde hij de ene na de andere Zwitserse landstitel. Naast de nationale successen behoorden in deze fase ook optredens op het Europese toneel tot de hoogtepunten van zijn carrière.
In het voorjaar van 2013 bereikte hij bijvoorbeeld met FC Basel de halve finale van de Europa League – om daar te stranden tegen de latere winnaar FC Chelsea (1-2 en 1-3). Onvergetelijk bleef zijn koelbloedig benutte strafschop in de dramatische kwartfinale-thriller tegen Tottenham voor eigen publiek in het St. Jakob-Park. Ook bij de latere Champions League-overwinning op Stamford Bridge (2-1) stond de 62-voudig Chileense international op het veld.
Het WK 2014 – en de legendarische Bundesliga-degradatiewedstrijd
Overigens: met de nationale ploeg nam Diaz ook deel aan het WK 2014 en behoorde hij tot de vaste kern tot aan de dramatische uitschakeling in de kwartfinale tegen rivaal Brazilië (2-3 na strafschoppen, inclusief een raak schot van Diaz zelf).
Begin 2015 maakte Diaz uiteindelijk de overstap naar de Duitse Bundesliga, naar Hamburger SV. Daar bleef de technisch vaardige middenvelder niet zozeer in herinnering vanwege zijn 17 wedstrijden in de Duitse hoogste klasse, maar veeleer vanwege zijn legendarische vrije trap in de laatste minuut van de toenmalige degradatiewedstrijd tegen Karlsruhe.
De toenmalige Bundesliga-grootmacht stond namelijk op het punt om voor het eerst in de clubgeschiedenis te degraderen, toen de Chileen kort voor het begin van de verlenging in de blessuretijd een door scheidsrechter Manuel Gräfe omstreden toegekende vrije trap feilloos in de linkerhoek schoot. En zo zette hij de latere redding door invaller Nicolai Müller in gang. Als schutter was destijds overigens routinier Rafael van der Vaart aangewezen, maar redder Diaz stelde hem uit met „Tomorrow, my friend“.
Voor Diaz betekende de avond in het Wildpark het hoogtepunt van zijn periode bij HSV, die slechts elf maanden zou duren en precies dit ene gouden doelpunt zou omvatten. „Je zult voor altijd een plekje in ons hart hebben“, had de toenmalige HSV-baas Dietmar Beiersdorfer bij het afscheid van de redder in de degradatiestrijd nog toegevoegd.
Diaz speelde daarna nog in de Spaanse La Liga voor Celta Vigo (40 competitiewedstrijden, één doelpunt) en in Mexico, Argentinië en Paraguay. Op internationaal niveau bekroonde hij zijn carrière bij het Chileense nationale elftal bovendien met twee opeenvolgende overwinningen in de Copa América van 2015 en 2016 – telkens als onderdeel van de basisopstelling tegen het Argentinië van Lionel Messi. Nu is de cirkel voor Diaz rond bij Universidad de Chile.