Terwijl de eerste tegenstander van Italië in de Nations League al een nieuwe bondscoach heeft – België heeft Mark van Bommel aangesteld – verloopt de zoektocht van de Azzurri iets ingewikkelder. Zelfs de „noodoplossing“ Andrea Pirlo begint plotseling te wankelen.
De euforie was snel verdwenen. Italië had zich net verzoend met het nieuwe duo van sportdirecteuren Paolo Maldini en Leonardo en zwelgde in wereldkampioenschapsdromen, toen er uiteindelijk met Pep Guardiola en Carlo Ancelotti werd gesproken over hun aanstelling als commissario tecnico. Beiden bedankten beleefd en sloegen het aanbod af.
Tot nu toe geen bijzondere prestaties als trainer
Overbleef de derde keuze op de kandidatenlijst: Andrea Pirlo. Er is geen uitbundige fantasie voor nodig om de wantrouwige reactie op het nieuws te begrijpen, als in plaats van de benoeming van Pep of Carletto uiteindelijk een figuur uit de gewone trainersgroep het roer moet overnemen. Pirlo’s charisma uit zijn actieve tijd staat buiten kijf, maar zijn trainerscarrière kent nauwelijks noemenswaardige hoogtepunten. De afgelopen vier jaar coachte hij Karagümrük, tweedeklasser Sampdoria en momenteel FC United in Dubai.
Pirlo begon bij Juventus en werd door de toenmalige voorzitter Andrea Agnelli opgehemeld als „de uitverkorene“ en „onze Guardiola“. Een tot nu toe onvervulde voorspelling. Het scenario doet gevaarlijk denken aan vorig jaar, toen delegatieleider Gianluigi Buffon zijn wereldkampioensgenoot Gennaro Gattuso aanstelde; inmiddels weet iedereen waar dat project toe leidde. Het publiek en de politiek gaven al een negatief oordeel voordat Pirlo zelfs maar de pen ter hand had genomen om het beoogde contract tot 2030 te ondertekenen. Dat zou deze week moeten gebeuren – uiteraard niet zonder hindernissen, want dat zou voor de Azzurri toch te gemakkelijk zijn.
Ook een mislukking is nog mogelijk
Bondvoorzitter Giovanni Malago, die Pirlo eigenlijk achterin zijn catalogus had geplaatst, wil eerst nagaan of Pirlo’s samenwerking met een grote Russische gokaanbieder geen belemmering zou kunnen vormen voor een aanstelling. Pirlo was pas twee maanden geleden voor een PR-afspraak in Moskou, aangezien de eigenaar van FC United economische belangen heeft in het wedbedrijf. Malago vreest toekomstige problemen en politieke imagoschade, in tegenstelling tot Maldini/Leonardo, omdat Pirlo beide lopende overeenkomsten eenzijdig kan opzeggen en zij „de visie van het toekomstproject delen“, zoals Maldini aangaf.
Een concept dat zich veeleer zou moeten richten op losbandige structuren dan op de figuur van de trainer. Mogelijk wordt de officiële presentatie dus nog enkele dagen uitgesteld, of mislukt deze zelfs onverwacht. Dan zou het weer terug naar af zijn, de zoektocht zou opnieuw beginnen – en zeker niet makkelijker worden. Er is immers nog ruim de tijd tot de volgende thuiswedstrijd eind september, de openingswedstrijd in de Nations League tegen België, dat overigens in de persoon van de voormalige Bundesliga-prof en -trainer Mark van Bommel al een nieuwe coach heeft aangesteld. Het kan ook eenvoudig.