Giacomo Agostini bekritiseert twee belangrijke ontwikkelingen in de moderne MotoGP en pleit voor meer geduld bij transfers en weer meer zeggenschap voor de coureurs
Voor Giacomo Agostini staat vast: de moderne MotoGP is op sommige vlakken te ver afgedwaald van wat de racesport ooit kenmerkte. De 15-voudig wereldkampioen bekijkt vooral twee ontwikkelingen kritisch: de steeds vroeger beginnende rijdersmarkt en de gestaag groeiende invloed van de techniek. In een gesprek met Moto.it spreekt de Italiaan openlijk over waarom hij bij beide onderwerpen behoefte aan verandering ziet. Agostini is vooral duidelijk over het onderwerp transfers. Hij vindt het problematisch dat er al aan het begin van het seizoen wordt gespeculeerd en onderhandeld over teamwisselingen voor het komende jaar. “Tegenwoordig zijn we in alles te snel”, zegt de Italiaan. Al aan het begin van het seizoen weet men vaak dat een coureur volgend jaar voor een heel ander team zal uitkomen. Daardoor gaat er onvermijdelijk iets verloren – voor de coureur en ook voor het team. Want als een coureur al een overstap plant, kan dat de relatie binnen het team belasten. Tegelijkertijd stelt het team zich ook de vraag hoe intensief men nog moet werken met een coureur die toch binnenkort vertrekt.
Agostini’s voorstel is daarom duidelijk: “Het zou goed zijn om ten minste tot halverwege het seizoen te wachten.” Pas dan zouden de onderhandelingen officieel moeten beginnen. Momenteel zijn er volgens hem te veel geruchten. Juist in het geval van mogelijke transfers rond coureurs als Francesco Bagnaia wordt er veel gespeculeerd, hoewel de teams vaak al goed opgesteld zijn. Voor Agostini is dat vaak “tante chiacchiere”: veel gepraat dat uiteindelijk weinig inhoud heeft. Agostini wordt nog fundamenteler als hij kijkt naar de technische ontwikkeling van de motoren. Voor hem heeft de moderne koningsklasse inmiddels een niveau bereikt waarop de techniek deels te veel invloed op de races heeft. “Tegenwoordig is er te veel technologie”, zegt hij. Zijn wens: de coureur moet weer meer centraal staan. Vroeger speelde het talent van de coureur een nog grotere rol. Als voorbeeld noemt Agostini systemen zoals het Ride-Height-Device, waarmee motorfietsen met een druk op de knop kunnen worden verlaagd of instellingen automatisch kunnen worden aangepast. “Tegenwoordig druk je op een knop en alles zakt”, legt hij uit. Vroeger was veel gewoon een kwestie van het gevoel van de coureur.
Ook de aerodynamica bekijkt de recordkampioen kritisch. De inmiddels wijdverspreide vleugels op de MotoGP-motoren passen volgens hem niet bij het karakter van een motorfiets. “Vleugels hebben vliegtuigen, geen motorfietsen”, zegt Agostini. Tegen deze achtergrond beoordeelt de Italiaan de geplande regelwijzigingen voor 2027 positief. Dan moet de MotoGP onder andere overschakelen op 850-cc-motoren en de aerodynamische en technische mogelijkheden sterker beperken. Daarbij is het minder doorslaggevend of de motoren een cilinderinhoud van 850 of 1000 cc hebben. “Voor het publiek verandert er niets”, zegt hij. De fans kijken immers niet naar het aantal cc. Belangrijker is het effect op het racen. Minder vermogen zou kunnen helpen om problemen met banden, remmen en de rijeigenschappen te verminderen. Tegenwoordig moeten veel coureurs tijdens de race sterk op hun banden letten en kunnen ze niet permanent tot het uiterste gaan. Dat is precies wat Agostini weer wil zien: “We willen de coureur zien die alles geeft.” Voor hem draait de motorsport om het feit dat coureurs dingen doen die maar weinig mensen beheersen, en niet om hoeveel technologie er op de achtergrond werkt.