Ο Έμερσον Φιτιπάλντι εκθειάζει στο podcast «Beyond The Grid» τη συνεργασία του με τον Κόλιν Τσάπμαν και τη Lotus 72
Ο θρύλος της Φόρμουλα 1 Έμερσον Φιτιπάλντι χαρακτηρίζει τη Lotus 72 ως το αγαπημένο του αυτοκίνητο στον κόσμο των Γκραν Πρι. «Ήταν το καλύτερο αυτοκίνητο ολόκληρης της καριέρας μου», δήλωσε ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο podcast «Beyond The Grid».
«Αναπτύξαμε το αυτοκίνητο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους μαζί με τον Colin [Chapman]», εξηγεί ο Fittipaldi. «Δουλέψαμε στη γεωμετρία της ανάρτησης, στην αεροδυναμική πίεση και στα φτερά.»
«Αλλά στην πίστα ήταν πάντα ένα απίστευτο αυτοκίνητο. Επέστρεφα στο paddock, ανταλλάσσαμε μια ματιά και αμέσως συνδεόμουν μαζί του. Ήταν μια προέκταση του σώματός μου.»
Από το 1970 έως το 1973, ο μετέπειτα οδηγός της McLaren αγωνίστηκε για την ομάδα του Colin Chapman. Με τη Lotus 72, ο Φιτιπάλντι κατάφερε να κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 το 1972. Το 1974 ακολούθησε ο δεύτερος τίτλος παγκόσμιου πρωταθλητή με τη McLaren M23.
Ακριβώς ο Τσάπμαν, η εικόνα της Lotus, παίζει σημαντικό ρόλο για τον πρωταθλητή του Indy 500 του 1989 και του 1993: «Ο Κόλιν ήταν ένα ιδιοφυές μυαλό και είχε το σωστό ένστικτο για το πώς να ρυθμίσει ένα αυτοκίνητο», εξηγεί ο 79χρονος.
«Θυμάμαι ότι, όταν μιλούσα για το αυτοκίνητο, έβαζε δύο δάχτυλα [στο κρόταφό του]. Αμέσως μετά ακολουθούσε η σωστή λύση. Ήταν απίστευτο, γιατί τότε δεν υπήρχε τηλεμετρία. Ήταν απλά ένα ένστικτο. Του έλεγες κάτι, το επεξεργαζόταν και βελτίωνε το αυτοκίνητο. Ήταν ένα φανταστικό αυτοκίνητο.»
Το M23, με το οποίο ο Φιτιπάλντι εμφανίστηκε πρόσφατα στο Μαϊάμι, το χαρακτηρίζει ο δύο φορές πρωταθλητής στο podcast ως ένα πιο συμβατικό αυτοκίνητο. «Η Lotus είχε ελατήρια τύπου torsion bar, με τα οποία ήταν δύσκολο να βρεις τη σωστή γωνία», εξηγεί ο Φιτιπάλντι.
«Δουλεύαμε συνεχώς πάνω σε αυτό. Στη McLaren το αυτοκίνητο ήταν πιο συμβατικό, αλλά είχαμε τρία διαφορετικά μεταξόνια. Είχαμε ένα μακρύ μεταξόνιο, ένα μεσαίο και ένα κοντό για μικρές πίστες όπως το Μονακό.»
«Υπήρχε ακόμα ένα καλό παράδειγμα για τη λογιστική της McLaren. Μπορούσαμε να προσαρμόσουμε την κατανομή βάρους έτσι ώστε να οδηγούμε σε μικρές πίστες με περισσότερο βάρος στον μπροστινό άξονα. Είχαμε περισσότερη προετοιμασία από πίστα σε πίστα για να προσαρμόσουμε το M23 σε διαφορετικές πίστες και χαρακτηριστικά, ειδικά σε σύγκριση με τη Lotus. Αυτό οφειλόταν στους Alastair Caldwell και Gordon Coppuck.»
Στο τέλος, ο Paulista έχει στο ενεργητικό του 14 νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Μετά τη θητεία του στη McLaren ακολούθησαν πέντε περισσότερο ή λιγότερο επιτυχημένα χρόνια με μια δική του ομάδα αγώνων. Αργότερα θα ακολουθούσαν περαιτέρω επιτυχίες στη σειρά CART.