Το 1983, ο Gerrie Coetzee έγινε εντελώς απροσδόκητα ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών από την Αφρική. Πριν από τρία χρόνια, μια σοβαρή ασθένεια έσβησε τη ζωή του δημοφιλούς λαϊκού ήρωα.
Η στιγμή που ο Gerrie Coetzee έγραψε ιστορία, του προκάλεσε και σωματικό πόνο.
Η δεξιά γροθιά του Michael Dokes τον χτύπησε στο πρόσωπο στον δέκατο γύρο, τόσο δυνατά που έσπασε το χέρι του Coetzee. Ο αντίπαλος Dokes ταλαντεύτηκε για λίγο, άρπαξε τα σχοινιά του ρινγκ και έπεσε αναίσθητος.
Ο Coetzee, ένας λευκός Νοτιοαφρικανός από το Boksburg κοντά στο Γιοχάνεσμπουργκ, στέφθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1983 με εντυπωσιακό τρόπο πρωταθλητής πυγμαχίας βαρέων βαρών, ο πρώτος από την Αφρική – ένας ιστορικός θρίαμβος με σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις.
Για τον τότε 28χρονο, ήταν η πιο αξιομνημόνευτη στιγμή μιας ταραχώδους και κινηματογραφικής ζωής, από την οποία ο Coetzee αποχωρίστηκε στις 12 Ιανουαρίου 2023 λόγω σοβαρής ασθένειας.
Η νίκη του Coetzee στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εξέπληξε τον κόσμο του μποξ
Ο Coetzee περίμενε πολύ καιρό τη μεγάλη του στιγμή. Αν και είχε ήδη γιορτάσει μεγάλες νίκες πριν από το παγκόσμιο πρωτάθλημα, μεταξύ άλλων εναντίον του Leon Spinks, που είχε νικήσει τον Muhammad Ali, είχε ήδη χάσει δύο ευκαιρίες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα εναντίον των John Tate και Mike Weaver.
Και στον αγώνα που είχε κανονίσει ο αμφιλεγόμενος προμοτέρ Don King εναντίον του πρωταθλητή WBA Dokes, οι πιθανότητες ήταν μικρές. Ο Dokes θεωρούνταν ανερχόμενο αστέρι, ενώ ο Coetzee καλύτερος αντίπαλος για να τον αναδείξει.
Ωστόσο, η βίαιη δύναμη των χτυπημάτων του Coetzee ανέτρεψε τα σχέδια του Dokes.
Ένας αντιρατσιστής στο καθεστώς του απαρτχάιντ
Κατά τη διάρκεια του απαρτχάιντ, οι εξουσιαστές της Νότιας Αφρικής αγαπούσαν να κοσμούν τον εαυτό τους με τον Coetzee, τον οποίο εξυμνούσαν ως «λευκή ελπίδα» και προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν με παρόμοιο τρόπο όπως κάποτε οι Ναζί εκμεταλλεύτηκαν τη συγκλονιστική νίκη του Max Schmeling επί του Joe Louis.
Ο Coetzee, όμως, δεν ήταν ρατσιστής, αντίθετα. Αγωνίστηκε ενεργά ενάντια στον φυλετικό διαχωρισμό, αγνόησε επανειλημμένα τους σχετικούς νόμους – μεταξύ άλλων, υιοθέτησε ένα ταλαντούχο μαύρο πυγμάχο για να του διευκολύνει τη ζωή.
«Θέλω να είμαι ένας πρωταθλητής του λαού, θέλω να είμαι ο πρωταθλητής όλων», είπε μετά τη νίκη του στον παγκόσμιο τίτλο επί του Cokes, ενώ βρισκόταν ακόμα στο ρινγκ: «Δεν θέλω να είμαι ο πρωταθλητής μιας συγκεκριμένης ομάδας».
Προς μεγάλη λύπη του Coetzee, η νίκη του στον παγκόσμιο τίτλο ήταν και η αρχή του τέλους του παραμυθιού του: η τραυματισμός στο χέρι που υπέστη κατά το νοκ-άουτ έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτό.
Ο τραυματισμός ανέτρεψε τον μεγάλο αγώνα
Ο Coetzee υπέγραψε συμβόλαιο για έναν αγώνα ενοποίησης τίτλου εναντίον του παγκόσμιου πρωταθλητή IBF Larry Holmes, αλλά ο αγώνας καθυστέρησε λόγω διαφωνιών σχετικά με τα χρήματα και τις ματαιοδοξίες των ομοσπονδιών – και τελικά ακυρώθηκε, όταν το δεξί χέρι του Coetzee υπέστη ξανά ζημιά κατά τη διάρκεια της προπόνησης για τον αγώνα με τον θρυλικό Holmes.
Στον αγώνα επιστροφής του, την 1η Δεκεμβρίου 1984, ο Coetzee έχασε αμέσως τον τίτλο του από τον Αμερικανό Greg Page. Δεν κατάφερε ποτέ να τον ανακτήσει.
Ο Coetzee αποσύρθηκε μετά την ήττα του από τον Βρετανό Frank Bruno με νοκ-άουτ στον πρώτο γύρο το 1986. Δύο σύντομες επιστροφές δεν είχαν πλέον μεγάλη σημασία.
Τιμημένος από τον Νέλσον Μαντέλα
Μετά την καριέρα του, ο Coetzee εργάστηκε ως ομιλητής για θέματα κινητοποίησης. Τον Ιανουάριο του 2023 πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα μετά από σύντομη, σοβαρή ασθένεια.
Μεταξύ της διάγνωσης και του θανάτου του Coetzee μεσολάβησε μόνο μία εβδομάδα, όπως ανέφερε η κόρη του Lana στο portal Independent Online: «Όλα έγιναν τόσο γρήγορα. Ήταν μια επιθετική μορφή καρκίνου».
Στη γενέτειρά του, τη Νότια Αφρική, ο Coetzee έμεινε στη μνήμη ως λαϊκός ήρωας. Μετά το τέλος του απαρτχάιντ, του απονεμήθηκε μετάλλιο τιμής από τον τότε πρόεδρο, τον εθνικό ήρωα και αγωνιστή της ελευθερίας Νέλσον Μαντέλα. Λίγα χρόνια πριν από το θάνατο του Coetzee, σχεδιάζονταν ακόμη και μια ταινία του Χόλιγουντ για τον ίδιο, με τον Liam Hemsworth να έχει προσληφθεί για τον πρωταγωνιστικό ρόλο – ωστόσο, το έργο τελικά δεν προχώρησε.