Φιλία στο paddock; Για τον Πέδρο Ακόστα αυτό δεν αποτελεί απαραίτητα πλεονέκτημα – Ο Ισπανός εξηγεί ανοιχτά γιατί δεν έχει φίλους μεταξύ των αντιπάλων του
Ο Πέδρο Ακόστα δεν είναι ο τύπος του αναβάτη που αναζητά μανιωδώς την αρμονία στο paddock. Ενώ τα τελευταία χρόνια το MotoGP δίνει όλο και μεγαλύτερη έμφαση στην εγγύτητα μεταξύ των οδηγών, στις κοινές εμφανίσεις και σε μια φιλική εικόνα, ο Ισπανός αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη με κάποια απόσταση.
«Ίσως είμαι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας», ή, με άλλα λόγια: θεωρεί τον εαυτό του ως κάποιον που «δεν ακολουθεί την επικρατούσα τάση».
Η αιτιολόγησή του είναι ρεαλιστική. Οι αναβάτες μπορεί να ζουν όντως μαζί στον ίδιο κόσμο, αλλά τελικά όλοι επιδιώκουν τον ίδιο στόχο. «Είμαστε όλοι εδώ για να κυνηγήσουμε το ίδιο όνειρο, και είναι πολύ δύσκολο να έχεις μια ειλικρινή σχέση με κάποιον που θέλει ακριβώς το ίδιο με σένα», εξηγεί ο Ακόστα.
Γιατί κάποια στιγμή, σύμφωνα με τη λογική του, το κοινό όνειρο υπερισχύει κάθε φιλίας. «Για να πραγματοποιήσει το όνειρό του, αυτός ο αντίπαλος θα ήταν ικανός να “σκοτώσει” οποιονδήποτε, τουλάχιστον στον αθλητικό τομέα», λέει ο Ισπανός με μια μικρή υπερβολή.
Και αν δεν μπορεί να είναι απόλυτα ειλικρινής με κάποιον, προτιμά να αποσυρθεί και να διατηρήσει μια ορισμένη απόσταση, σύμφωνα με την προσέγγιση του Άκοστα. Γι’ αυτό και ο αναβάτης της KTM παραδέχεται χωρίς περιστροφές: «Ποτέ δεν είχα φίλους στο paddock.»
Χωρίς φίλους, χωρίς ενδοιασμούς
Ωστόσο, ο 22χρονος αναγνωρίζει σε αυτό και ορισμένα πλεονεκτήματα. «Είμαι ευτυχής γι’ αυτό, γιατί έτσι δεν έχω κανένα ενδοιασμό να προσπεράσω κάποιον στην πίστα», εξηγεί ο Ακόστα. Δηλαδή: Όποιος αγωνίζεται εναντίον κάποιου στην πίστα, δεν πρέπει να χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη μια φιλία εκτός πίστας.
Ο Ισπανός πιστεύει ότι ακριβώς αυτή η σκληρότητα λείπει εν μέρει από το σημερινό MotoGP. «Παλιά υπήρχαν οι μεγάλες αντιπαλότητες: ο Ρόσι εναντίον του Μπιάτζι, ο Κριβίλε εναντίον του Ντούχαν, ο Ρόσι εναντίον του Μαρκέζ. Δεν ήταν εύκολες σχέσεις», θυμάται. «Ίσως αυτό είναι το πικάντικο συστατικό που λείπει αυτή τη στιγμή από το MotoGP.»
Δεν πρόκειται όμως για το να δημιουργούνται τεχνητά συγκρούσεις. Η στάση του Άκοστα είναι μάλλον η εξής: οι αντίπαλοι δεν χρειάζεται να είναι εχθροί, αλλά δεν πρέπει και να γίνονται απαραίτητα φίλοι.
Άκοστα: «Προτιμώ να κρατώ αποστάσεις»
Αυτή η στάση εξηγεί επίσης γιατί βιώνει το σημερινό paddock διαφορετικά από ορισμένους συναδέλφους του. Παρατηρεί ότι πολλοί αναβάτες είναι φίλοι μεταξύ τους, περνούν χρόνο μαζί και τα πάνε καλά και εκτός πίστας.
Αυτό το αποδέχεται: «Καταλαβαίνω ότι οι περισσότεροι αναβάτες έχουν στενές σχέσεις μεταξύ τους και ότι μπορείς να κάνεις κουβέντα με τον καθένα από αυτούς». Για τον ίδιο, όμως, παραμένει ένα όριο.
Γιατί μόλις φορέσουν τα κράνη, το θέμα είναι οι ίδιες θέσεις, οι ίδιοι βαθμοί και, τελικά, ο ίδιος τίτλος παγκόσμιου πρωταθλητή. Ο Ακόστα παραμένει λοιπόν πιστός στον εαυτό του και ακολουθεί τον δικό του δρόμο: «Αν δεν μπορώ να είμαι ειλικρινής μαζί σου, προτιμώ να κάνω ένα βήμα πίσω και να διατηρήσω μια ορισμένη απόσταση.»
Αυτό ταιριάζει με τη συνολική του συμπεριφορά: ο Ακόστα περιγράφει τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που μιλάει ευθέως και που είναι αυστηρός ακόμη και με τον εαυτό του. Δεν θέλει να αρέσει στους αντιπάλους του. Θέλει να τους νικήσει. Ακριβώς γι’ αυτό η άφιξή του στη Ducati αναμένεται να είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, όχι μόνο λόγω της συνύπαρξής του με τον Μαρκ Μαρκέζ.