Η PSV Αϊντχόφεν υπερασπίστηκε τον τίτλο της στην Eredivisie στις αρχές Απριλίου. Εκτός από την κυριαρχία της, η ομάδα του Πέτερ Μποζ επωφελήθηκε και από τις ερημικές εμφανίσεις των άλλων δύο μεγάλων συλλόγων, ο ένας εκ των οποίων οδεύει προς ιστορικό χαμηλό.
Οι σχεδιαστές της φανέλας της PSV Αϊντχόφεν για το πρωτάθλημα έπρεπε να αρχίσουν να σκέφτονται το σχέδιο αυτής της μπλούζας από νωρίς τη φετινή σεζόν. Το αργότερο μέχρι την 1η Φεβρουαρίου -μετά τη νίκη με 3-0 στον αγώνα κορυφής με τη Φέγενορντ- πρέπει να είχαν συνειδητοποιήσει ότι οι παίκτες θα την φορούσαν. Το μόνο αναπάντητο ερώτημα ήταν πότε θα το φορούσαν για πρώτη φορά. Οι σχεδιαστές πήραν την απάντηση την Κυριακή. Καθώς οι αντίπαλοι του Ρότερνταμ έμειναν σε ισοπαλία χωρίς τέρματα στο Βόλενταμ την 29η αγωνιστική, οι Ερυθρόλευκοι πανηγύρισαν τον τρίτο σερί τίτλο τους στο πρωτάθλημα στον καναπέ, αφού νίκησαν την Ουτρέχτη με 4-3 στις αρχές Απριλίου.
Καμία ολλανδική ομάδα δεν είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα τόσο νωρίς: η PSV κατέρριψε το δικό της ρεκόρ, το οποίο χρονολογείται από τις 8 Απριλίου 1978. Η ομάδα του πρώην προπονητή της Μπουντεσλίγκα Πίτερ Μποζ μπορεί να είναι η πρωιμότερη νικήτρια χρονικά, αλλά όχι όσον αφορά τα εναπομείναντα παιχνίδια. Λόγω των δύο διαδοχικών ηττών από τη Νάιμεγκεν (2:3) και στην ανεβασμένη Τέλσταρ (1:3) πριν από τη διεθνή διακοπή, το ρεκόρ της Άλκμααρ από το 1981 παραμένει σε ισχύ. Τότε, η ΑΖ είχε εξασφαλίσει τον τίτλο επτά αγωνιστικές πριν το τέλος.
Η PSV πείθει παρά την αφαίμαξη προσωπικού το περασμένο καλοκαίρι
Το γεγονός ότι η PSV είναι πλέον πρόωρα πρωταθλήτρια δεν ήταν απαραίτητα προβλέψιμο πριν από τη σεζόν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Μποζ έπρεπε να αντιμετωπίσει μια αιμορραγία προσωπικού. Ο αρχηγός Luuk de Jong, ο Malik Tillman, ο Noa Lang, ο Johan Bakayoko και ο προπονητής άμυνας Olivier Boscagli ήταν μεταξύ εκείνων που αποχώρησαν από τον σύλλογο. Ωστόσο, στο γήπεδο δεν υπήρχαν πολλά σημάδια της αναταραχής: μαζί με τον διευθύνοντα σύμβουλο της PSV, Μαρσέλ Μπραντς, ο Μποζ έφτιαξε μια ομάδα που απλά ταίριαξε πολύ καλά από την αρχή.
Στο επίκεντρο βρέθηκε μια τετράδα που είχε ήδη παίξει σημαντικό ρόλο στα δύο προηγούμενα πρωταθλήματα. Ο δεκάρι Ismael Saibari, ο μαέστρος Joey Veerman, ο αρχηγός Jerdy Schouten και ο ακούραστος Guus Til εφάρμοσαν σχεδόν στην εντέλεια την εντυπωσιακή μπάλα του Bosz. Δεν είναι περίεργο που οι Til και Saibari είναι πρώτοι στον εσωτερικό πίνακα των σκόρερ με 13 και 14 γκολ αντίστοιχα.
Τον Φεβρουάριο, το δίδυμο σκόραρε επίσης μέσα σε τέσσερα λεπτά απέναντι στη Φέγενορντ για να κάνει το 3-0 στο 17ο λεπτό – μια επίδειξη δύναμης που επισφράγισε τη σεζόν. Ενώ η PSV απέδιδε με συνέπεια, οι κοντινότεροι αντίπαλοί της Ρότερνταμ και Άγιαξ ήταν εντελώς απογοητευτικοί. Η Φέγενορντ, που βρίσκεται στη δεύτερη θέση, βρίσκεται κάτω από τον μέσο όρο βαθμών της χειρότερης δευτεραθλήτριας στην ιστορία της Eredivisie. Κατά μέσο όρο, η ομάδα του Ρόμπιν φαν Πέρσι έχει συγκεντρώσει μόλις 1,86 βαθμούς ανά παιχνίδι μέχρι στιγμής, 0,05 λιγότερους από τη Βίλεμ ΙΙ σε ολόκληρη τη σεζόν 1998/99. Τελικά, η ομάδα του Ρότερνταμ χρειάζεται ακόμα έντεκα βαθμούς από τα υπόλοιπα πέντε παιχνίδια της για να μην υποσκελίσει το αρνητικό της ρεκόρ.
Η Φέγενορντ δεν είναι ομάδα για τα παιχνίδια κορυφής – Ο Άγιαξ μοιράζεται πολύ συχνά τους βαθμούς
Με βάση τις επιδόσεις που παρουσιάστηκαν, πάντως, οι οπαδοί θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι: η Φέγενορντ δεν είχε ισορροπία στην πρώτη πλήρη σεζόν της υπό τον Φαν Πέρσι, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα στα παιχνίδια κορυφής. Το «Club aan de Maas» έχει συγκεντρώσει μόλις τρεις βαθμούς από τις οκτώ αναμετρήσεις του με την τρέχουσα πρώτη εξάδα, λόγω της αμυντικής του αδυναμίας.
Ο Άγιαξ αποδείχθηκε επίσης πολύ ευάλωτος στην πρώτη φάση της σεζόν με τον τότε νέο προπονητή Τζον Χέιτινγκα. Η προβλεπόμενη επιστροφή στο DNA του Άγιαξ δεν υλοποιήθηκε και αντιθέτως τα πράγματα πήραν ξανά την κατηφόρα υπό τον Φραντσέσκο Φαριόλι μετά την αναδόμηση της προηγούμενης σεζόν. Η αλλαγή προπονητή με τον Φρεντ Γκριμ και τον Όσκαρ Γκαρσία δεν απέτρεψε την οπισθοδρόμηση. Αν και σταθεροποίησε κάπως το Άμστερνταμ, δεν κέρδισε σχεδόν κανένα ματς. Ως αποτέλεσμα, ο Άγιαξ κέρδισε μόλις δώδεκα από τα πρώτα 29 παιχνίδια πρωταθλήματος (δώδεκα ισοπαλίες) – μόνο το 1964/65 είχαν σημειωθεί λιγότερες. Αν και η διαφορά από τη δεύτερη θέση είναι «μόνο» έξι βαθμοί, οι σχεδιαστές στο Άμστερνταμ απέχουν σήμερα πολύ από την ανάπτυξη μιας φανέλας πρωταθλητισμού.