Οι απλές κολλητικές ταινίες στον τοίχο των πιτ βοηθούν τις ομάδες του DTM να αποφεύγουν τα «Unsafe Releases»: Πώς λειτουργεί αυτό το εξελιγμένο σύστημα
Το DTM έχει ορίσει στο Norisring μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των σταθμών pit stop, προκειμένου να αποτραπούν περιστατικά «Unsafe Release» και συγκρούσεις στο pit lane. Ωστόσο, και οι ίδιες οι ομάδες έχουν βρει τρόπους να προφυλαχθούν από ένα «Unsafe Release» – και μάλιστα με έξυπνες σημάνσεις.
Ήδη στο Lausitzring είχαν παρατηρηθεί πολυάριθμα αυτοκόλλητα με φωσφορίζουσες λωρίδες, τα οποία είχαν τοποθετηθεί σε εμφανές σημείο για τους μηχανικούς στα όρια της λωρίδας των πιτ – στο άνω τμήμα για τις ομάδες του DTM, στο κάτω τμήμα για τις ομάδες του ADAC GT Masters. Αλλά πώς λειτουργεί το σύστημα λεπτομερώς;
«Ο Lollipop-Mann ορίζει σημεία αναφοράς», εξηγεί ο Steve Buschmann, ο οποίος είναι διευθυντής της ομάδας Mercedes-AMG Team Winward. «Αυτά είναι τα αυτοκόλλητα, αυτές οι ταινίες, που είναι τοποθετημένες στον τοίχο των πιτ.»
Η ομάδα καθορίζει το διάδρομο «Unsafe Release»
Η θέση στην οποία τοποθετούνται οι δύο σημάνσεις υπολογίζεται με ακρίβεια, σύμφωνα με τον Buschmann. «Καθορίζουμε ένα διάδρομο, μέσα στον οποίο πρέπει να βρίσκεται το Lollipop», συνεχίζει ο διευθυντής της ομάδας. «Μέσα σε αυτόν τον διάδρομο, σε περίπτωση κανονικής εκκίνησης, είναι εγγυημένο ότι θα συγκρουστούμε με αυτό το αυτοκίνητο κατά την έξοδο – και αυτόν τον διάδρομο τον σηματοδοτούμε.»
Αυτό σημαίνει: Αν το πλησιάζον αυτοκίνητο του αντιπάλου βρίσκεται μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης σήμανσης στο διάδρομο των πιτ, σύμφωνα με τον υπολογισμό του Winward, η απελευθέρωση του δικού μας αυτοκινήτου θα σήμαινε εγγυημένα μια «Unsafe Release». Και μάλιστα σύμφωνα με τα κριτήρια του DTM.
Διότι η σειρά αγώνων είναι η μόνη παγκοσμίως στην οποία η «Fast Lane» δεν έχει προτεραιότητα, όταν ένα αυτοκίνητο, κατά την εκκίνηση μετά το pit stop, βρίσκεται πλήρως μπροστά κατά τη διέλευση της λευκής γραμμής μεταξύ της «Working Lane» και της «Fast Lane».
Γιατί το Lollipop δεν υποδεικνύει πότε ξεκινά ο οδηγός
Και κάτι ακόμα είναι σημαντικό: ο λεγόμενος «Car Controller» με το Lollipop του είναι αποκλειστικά υπεύθυνος να υποδείξει στον οδηγό πότε η εκκίνηση θα σήμαινε «Unsafe Release». «Γι’ αυτό τον αποκαλούμε και Traffic Manager», λέει ο Buschmann.
Το «Lollipop» είναι λοιπόν κατεβασμένο μόνο όταν βρίσκεται άλλο όχημα στο διάδρομο «Unsafe Release». Και δεν προορίζεται για να υποδείξει στον οδηγό πότε πρέπει να ξεκινήσει, καθώς ο οδηγός βλέπει το πλήρωμα των πιτ του και, ούτως ή άλλως, αντιλαμβάνεται από την πτώση του αυτοκινήτου που προκαλείται από τα πνευματικά έμβολα πότε έχει τελειώσει η στάση και μπορεί να πατήσει γκάζι.
«Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα του συστήματός μας»
Αλλά πώς υπολογίζει η ομάδα της Winward τα δύο σημεία για το διάδρομο; «Αυτό μπορεί να υπολογιστεί σχετικά εύκολα, λαμβάνοντας υπόψη τον μέσο χρόνο αντίδρασης των οδηγών, καθώς κάθε εκκίνηση είναι διαφορετική», εξηγεί ο Buschmann. Υπάρχουν όμως και ομάδες που φτάνουν στα όρια σε αυτό το θέμα.
«Θα μπορούσες να το πας στα άκρα, υπολογίζοντας ακριβώς αυτό το σημείο μη ασφαλούς απελευθέρωσης, όταν το αυτοκίνητο περνά τη γραμμή. Αυτό σημαίνει ότι αφήνεις το Lollipop πάντα ψηλά, εκτός από εκείνη τη σύντομη στιγμή που συμβαίνει αυτή η επικάλυψη και το αυτοκίνητο περνά τη γραμμή. Αυτό το κάνουν μερικές ομάδες. Εμείς, όμως, προτιμούμε να παίζουμε με ασφάλεια.»
Με αυτόν τον τρόπο, η ομάδα Winward αποτρέπει επίσης την παράλληλη πορεία δύο αυτοκινήτων στο pit lane. «Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα του συστήματός μας», λέει ο Buschmann με μια δόση υπερηφάνειας. Ωστόσο, ούτε η ομάδα της Mercedes-AMG μπορεί να αποκλείσει εντελώς τα «unsafe releases».
«Όπως είπα, πρόκειται για μέσες τιμές», λέει. «Αν το αυτοκίνητο πέσει και ο οδηγός αδράξει την ευκαιρία – ή το συμπλέκτη δεν λειτουργεί ή οτιδήποτε άλλο –, τότε όλα πάνε κατά διαόλου.»