Η προσπάθεια για την κατάκτηση του Σκουδέτο κατέληξε τελικά στην 6η θέση – μετά από μια τεράστια πτώση. Αυτό, σε συνδυασμό με τα προηγούμενα προβλήματα, κόστισε τη θέση του στον προπονητή Μαξιμιλιάνο Αλέγκρι, ο οποίος είχε μόλις επιστρέψει. Ο νέος του στόχος μπορεί να βρίσκεται στο νότο.
Από τις αποδοκιμασίες που δέχτηκαν ήδη από την 1η αγωνιστική, στην αναπάντεχη ήττα με 1-2 από την νεοφώτιστη Κρεμονέζε, οι άνθρωποι της Μίλαν έβγαλαν τα σωστά συμπεράσματα – με πρώτο τον Μαξιμιλιάνο Αλέγκρι, ο οποίος επέστρεψε στον πάγκο μόλις το περασμένο καλοκαίρι.
Έκτοτε, ο 58χρονος οδήγησε την ομάδα του, με επικεφαλής τον Λούκα Μόντριτς και τον νεοαποκτηθέντα το χειμώνα Αντριέν Ραμπιό, σε 21 συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς ήττα στο πρωτάθλημα – έτσι, ακόμη και ο τίτλος του πρωταθλήματος βρέθηκε σε απόσταση αναπνοής. Ακριβώς επειδή οι Ροσονέρι φαινόταν συγχρονισμένοι και πάντα ξεκούραστοι, ως συνέπεια της καταστροφικής 8ης θέσης της σεζόν 2024/25 χωρίς ευρωπαϊκό εισιτήριο.
Ωστόσο, μετά την τελευταία αγωνιστική και την πικρή ήττα με 1-2, μετά από το αρχικό 1-0, από την Κάλιαρι Κάλτσιο που βρισκόταν στο «κενό», οι Μιλανέζοι έφτασαν και πάλι σε ένα χαμηλό σημείο, το οποίο οδήγησε στην απόλυση του Αλέγκρι και στην απομάκρυνση του αθλητικού διευθυντή Ίγκλι Τάρε, καθώς και του διευθύνοντος συμβούλου Τζιόρτζιο Φουρλάνι.
Πτώση μετά το πρωτάθλημα της Μίλαν
Μετά από μόλις ένα χρόνο, οι δρόμοι με τον πρωταθλητή του 2010/11 χώρισαν και πάλι, εν μέρει επειδή το εσωτερικό κλίμα, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, είχε από καιρό κρυώσει με τον σύμβουλο και θρύλο του συλλόγου Ζλάταν Ιμπραήμοβιτς – συμπεριλαμβανομένων και των διαφωνιών.
Επιπλέον, η φημισμένη επιθετική γραμμή με τον Ραφαέλ Λεάο ή τον «λυπημένο και αβοήθητο» Κρίστιαν Πούλισιτς δεν ανταποκρίθηκε ποτέ στη φήμη της, παρουσίασε τεράστια δυσκολίες προς το τέλος της σεζόν με μόλις ένα γκολ μεταξύ της 31ης και της 35ης αγωνιστικής και άφησε τακτικά στην απ’ έξω την ουσιαστικά σταθερή άμυνα γύρω από τον τερματοφύλακα Μάικ Μαϊγκάν.
Μετά τη ριζική ανακατάταξη στην ηγεσία – μόνο ο ιδιοκτήτης Τζέρι Καρντινάλε, σύμβουλοι όπως η εμβληματική φιγούρα του συλλόγου Ιμπραήμοβιτς και ενδεχομένως ο πρόεδρος Πάολο Σκαρόνι, που επιμελείται του νέου έργου του σταδίου, επιτρέπεται να παραμείνουν – ο περήφανος παραδοσιακός σύλλογος από τη Μόδα της Μιλάνου βρίσκεται για άλλη μια φορά σε ένα τεράστιο χάος.
Και μετά τους αποτυχημένους προπονητές Πάουλο Φονσέκα, Σέρτζιο Κονσεϊκάο και Αλέγκρι (απολογισμός 22 νίκες, δέκα ισοπαλίες και δέκα ήττες σε 42 επίσημα παιχνίδια) πρέπει να παρουσιάσει εκ νέου μια λύση μαζί με νέα ομάδα διοικητικών στελεχών. Κατά προτίμηση μια λύση με μεγάλο όνομα, για να ηρεμήσει γρήγορα το εξαιρετικά τεταμένο κλίμα με τους Μιλανιστές, που τελευταία εκφράζουν τακτικά την οργή τους, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Ο διάδοχος του Αλεγκρί έχει τουλάχιστον την Ευρώπη Λιγκ ως ευρωπαϊκό στόχο. Αν όμως αυτό είναι αρκετά ελκυστικό για έναν πραγματικά διάσημο προπονητή; Αυτό θα το δείξει ο καιρός. Όπως και να έχει, ο πρώην τακτικός επισκέπτης και νικητής του Champions League (επτά τίτλοι στην κορυφαία κατηγορία – τελευταία φορά το 2006/07) έχει φτάσει σε ένα ακόμη χαμηλό σημείο της σύγχρονης εποχής, η οποία ούτως ή άλλως έχει σημαδευτεί από αποτυχίες. Ιδιαίτερα πικρό, επειδή πολλοί είχαν δει τη Μίλαν σε ανοδική πορεία μετά το Scudetto 2021/22 υπό τον Στέφανο Πιόλι – τότε ακόμα με τον Ιμπραήμοβιτς ενεργό.
Η «καταστροφή», το «φιάσκο», η «αποτυχία» της Μίλαν
Η πραγματικότητα, όμως, είναι γεμάτη χλευασμό και ειρωνεία – ειδικά από τον εγχώριο Τύπο, όπου διαβάζαμε για «καταστροφή», «φιάσκο» και «αποτυχία». Η Gazzetta dello Sport ήταν μάλιστα πολύ σαφής μετά την ήττα από την Κάλιαρι: «Η Μίλαν καταφέρνει να χαραμίσει την πιο εύκολη από όλες τις ευκαιρίες και αποχαιρετά με τον πιο θλιβερό, οδυνηρό και γεμάτο ενοχές τρόπο τον μοναδικό, αληθινό στόχο της σεζόν. Η μουσική τελείωσε, οι φίλοι φεύγουν. Και μαζί τους τα εκατομμύρια της Champions League. Θα είναι το Europa League – και αυτό είναι ποδοσφαιρική βλασφημία για μια ομάδα που από την 4η αγωνιστική βρισκόταν πάντα στις τέσσερις πρώτες θέσεις.»
Ο ίδιος ο Αλέγκρι, από την άλλη, μπορεί να τη γλιτώσει, καθώς εδώ και εβδομάδες – δηλαδή πολύ πριν από την κατάρρευση της ηγεσίας της Μίλαν – θεωρείται υποψήφιος για τη θέση του νέου προπονητή της ιταλικής εθνικής ομάδας, καθώς και η επιθυμητή λύση του προέδρου Αουρέλιο ντε Λαουρέντις για τη διαδοχή του Αντόνιο Κόντε στη ΣΣΚ Νάπολι.
Ο Ιμπραήμοβιτς, από την πλευρά του, αναμένεται να βοηθήσει, ως σύμβουλος, στην αναζήτηση, εύρεση και παρουσίαση του νέου προπονητή. Σύμφωνα με ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ο σύλλογος προτιμά μια σύγχρονη λύση, όπως ο προπονητής της Κόμο, Σέσκ Φάμπρεγας, ο οποίος οδήγησε την ομάδα-έκπληξη σε τρία χρόνια, με προορατικό και επιθετικό ποδόσφαιρο, από τη Σέριε Β, περνώντας μπροστά από τη Μίλαν, μέχρι το Τσάμπιονς Λιγκ.