Η περίοδος των μεταγραφών είναι μερικές φορές και περίοδος προβλημάτων. Μια ματιά στη δικαστική δικαιοδοσία στον αθλητισμό δείχνει ότι ακόμη και τα e-mail μπορούν τελικά να κοστίσουν εκατομμύρια.
Οι φάρσες στις μεταγραφές είναι συχνές. Ας θυμηθούμε τον Eric Maxim Choupo-Moting, του οποίου η μεταγραφή από τον Hamburger SV στον 1.FC Köln εμποδίστηκε κάποτε από ένα χαλασμένο φαξ.
Ή την εσφαλμένη αντίληψη σχετικά με τον αριθμό των πιθανών δανεισμών που επικρατούσε στη Werder Bremen. Οι συμφωνίες για μεταγραφές μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ενέχουν επίσης κίνδυνο, καθώς θεωρούνται νομικά δεσμευτικές, ακόμη και αν δεν υπάρχει επίσημα υπογεγραμμένο συμβόλαιο μεταγραφής, όπως προκύπτει από δύο αποφάσεις του CAS.
Οι μάνατζερ πρέπει να είναι ενήμεροι για τις συνέπειες.
Μια υπόθεση αφορούσε τον Βόσνιο επαγγελματία Miroslav Covilo και τη μεταγραφή του στην FC Lugano. Ο πρώην σύλλογος του Covilo, KS Cracovia, ζήτησε αποζημίωση από τον μέσο και τους Ελβετούς με βάση μια προηγούμενη ανταλλαγή email, καταθέτοντας αρχικά αγωγή στο Διαιτητικό Δικαστήριο της FIFA και στη συνέχεια στο Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο CAS. Η Λουγκάνο έπρεπε να πληρώσει 50.000 ευρώ, ωστόσο η Κρακοβία κάλυψε το 80% των εξόδων της διαιτησίας και έπρεπε να πληρώσει στη Λουγκάνο και στον Κοβίλο συνολικά 6.500 ευρώ για τα δικαστικά τους έξοδα. Από οικονομική άποψη, η υπόθεση μάλλον δεν ήταν συμφέρουσα. Ωστόσο, η απόφαση έχει μια ορισμένη σημασία, οπότε οι μάνατζερ πρέπει να είναι ενήμεροι για τις συνέπειες των ηλεκτρονικών μηνυμάτων.
Λείπει η υπογραφή; Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα, αυτό είναι άσχετο
Αυτό πιστεύει και ο Georgi Gradev. Ο κορυφαίος νομικός, ο οποίος διαθέτει ένα εξαιρετικό δίκτυο επαφών στους διεθνείς ποδοσφαιρικούς κύκλους, γράφει στο δίκτυο Linked-In: «Μόλις οι δύο πλευρές συμφώνησαν – μέσω e-mail – στους βασικούς όρους (αντικείμενο, τιμή, δομή πληρωμής), η συμφωνία ήταν νομικά δεσμευτική. Η επακόλουθη προσπάθεια να υπαναχωρήσει με την αναφορά στην έλλειψη υπογραφής ή στην υποτιθέμενη έλλειψη επίσημης εξουσίας του αθλητικού διευθυντή απέτυχε».
Το συμπέρασμα αυτό από την απόφαση του CAS που εκδόθηκε το 2021 βασίζεται στην υπόθεση Saman Ghoddos, την οποία οι δικαστές της Λωζάνης εκδίκασαν το 2020. Παρά την απουσία συμβολαίου μεταγραφής μεταξύ του προηγούμενου συλλόγου του Ghoddos, Östersunds FK, και της SD Huesca, το CAS έκρινε στις 8 Αυγούστου 2018 ότι ο Σουηδός, ο οποίος σήμερα παίζει με επιτυχία για το Ιράν, είχε έγκυρο συμβόλαιο εργασίας με τους Ισπανούς. Το γεγονός ότι δέκα ημέρες αργότερα ο παίκτης δεν ήθελε να ξέρει τίποτα για αυτό, παραιτήθηκε και διαπραγματεύτηκε με άλλους συλλόγους – τελικά ο Ghoddos κατέληξε στην SC Amiens – δεν ενδιέφερε τα αθλητικά δικαστήρια. Τελικά επιβλήθηκε στον επαγγελματία ποδοσφαιριστή τετράμηνη ποινή, η οποία όμως είχε ήδη εκτίσει κατά τη στιγμή της διαδικασίας του CAS, καθώς και αποζημίωση τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ για την Huesca.